Vragenbeantwoording Questions & Answers 17 september 2026

Tijdens de Q&A-avond in het Hoornbeeck op donderdag 17 september konden bezoekers vragen voorleggen aan het predikantenpanel. Helaas konden niet alle kwesties behandeld worden. Op Refoweb proberen we alsnog een antwoord te geven door te verwijzen naar artikelen uit ons archief en indien nodig voor te leggen aan onze medewerkers. Hieronder vind je de 29 vragen met daarbij citaten en links naar oudere artikelen. Mocht het desondanks nog niet helder zijn, mail dit even naar vragen@refoweb.nl.

1. Ik heb geleerd om te bidden of de Heilige Geest je zonden wil laten voelen, zodat je daarna Christus nodig gaat hebben. Maar is er wel bijbelse grond voor dit gebed?


2. Ik voel dat ik niet wil en weerstand heb bij het dienen van God. Hoe kan ik dan de keuze maken om wel voor Hem te leven? Zelfs als ik uitwendig alle zonden laat, blijft het gevoel van onwil, terwijl Hij alleen maar goed voor mij is…


3. Is het Bijbels om de gehele gemeente als totaal aan te spreken met: "Gemeente van onze Heere Jezus Christus"?


4. Als ik als kind van God mijn schuld aan God belijdt, maar niet (concreet) om vergeving vraag, mist er dan iets essentieels? 


5. Mag ik bidden voor en verlangen naar de wederkomst, terwijl de meeste mensen waarvan ik hou de Heere nog niet kennen?


6. Hoe weet je of je écht bekeerd bent?


7. Hoe kan ik meer over het geloof praten met mijn partner als we ons beide er niet vertrouwd mee voelen? 


8. Al jaren verlang ik ernaar om Jezus persoonlijk te kennen en te zien wie Hij is. Maar ik ben nog steeds blind. Wat betekent: wees sterk (in Ps 27:14) en hóe moet ik wachten?


9. Mag ik terwijl er onzekerheid is over mijn persoonlijk heil, vertrouwen dat God tóch in alles voor mij zorgt, ook in diep of uitzichtloos lijden? Zijn kinderen werkt alles mee ten goede, maar over dat kindschap is nu juist die twijfel en dus ook over die medewerking ten goede. 


10. Hoe komt het dat ‘mijn’ geloof het ene moment heel sterk voelt en ik ervaar dichtbij God te zijn, terwijl ik op andere momenten juist twijfel, weinig voel en het geloof ver weg lijkt? Is het normaal dat het geloof zulke diepte- en hoogtepunten kent?


11. Hoe kan ik als christenen vertrouwen op Gods voorzienigheid en tegelijkertijd eigen verantwoordelijkheid nemen in beslissingen over gezinsuitbreiding?


12. Ik heb op een bepaald moment de zekerheid en helderheid wel gehad/ gevoeld/gemerkt/gelooft, maar ik ben het nu kwijt. Was het dan niet echt? 


13. Ik worstel met mijn levensvisie. Ik ben christelijk opgevoed, maar twijfel aan het bestaan van God. Ik ervaar weinig behoefte om te bidden en heb het gevoel dat ik het voor een ander doe of dat mijn geloof, of beleving, op angst is gebaseerd. Anderzijds blijft het geloof aan mij trekken. Tegelijkertijd kan ik dat ook weer psychologisch verklaren. Kunt u mij advies geven?


14. Ik ken mensen die denken dat straks op de nieuwe aarde er bijvoorbeeld gewoon nog gegolfd en gespeeld wordt. Verandert hier dan niets aan, behalve dat het volledig tot Gods eer is? 


15. Ik sprak laatst iemand die van mening was dat een gedoopt kind van gelovige ouders automatisch zalig is. Hoe moet ik dit zien?


16. J.C. Ryle zegt in zijn boekje heb je zekerheid dat het mogelijk is het geloof te bezitten, en de zekerheid te missen. Ik heb zelf nog geen zekerheid, maar wel een verlangen om Christus als mijn Zaligmaker te kennen. Ik merk dat ik zo ongeduldig kan zijn, omdat ik graag zekerheid wil. Ik las ook een preek van William Guthrie, waarin hij zei dat God ons steeds weer naar Hem doet verlangen. Doet God mij dan om die reden wachten op zekerheid, dat ik Hem steeds meer en meer ga verlangen?


17. Wat moet ik doen als mijn geloof zwakker geworden is, God meer op afstand lijkt te staan en het wonder van genade mij niet meer zo diep verwondert als in het begin?


18. Om dichter bij de Heere te leven, is Bijbellezen en bidden belangrijk. Hoe kun je zó lezen en mediteren, dat je echt meer kennis van Christus krijgt en dichter bij Hem leeft?


19. Er is iets wat me al tijden enorm beheerst; de angst dat mijn kinderen niet gered zullen zijn en de eeuwige wanhoop zullen ondergaan. God kán dit voorkomen (menselijk geredeneerd) maar ik weet niet of Hij dat doet. Dit geeft angst, ook voor God en heeft invloed op mijn Godsbeeld. Hoe kan ik hiermee leven en er op een geestelijk gezonde manier mee om leren gaan?


20. Ik worstel met een Godsbeeld waar ik maar niet uit kom. Het lukt me niet om positief te denken over het feit dat God alles voor Zíjn eer doet. Het voelt zo egoïstisch… en ik ben bang dat het ook écht zo is. Moet ik dit dan uiteindelijk gaan accepteren? 


21. Hoe kan ik ruimte krijgen om aan het avondmaal te gaan? Zijn er bepaalde dingen waar je moed uit kan halen?


22. Hoe weet ik of ik ergens voor mag blijven bidden of moet accepteren dat het misschien niet God wil is? Kun ik ooit weten wat Gods bedoeling of uitkomst met een bepaalde situatie is, of vraagt God juist van mij dat ik Hem vertrouw zonder te weten hoe het afloopt?


23. Ik smeek bij de Heere of hij mijn oren wil openen, omdat ik de preken vaak niet begrijp, maar ik blijf aanvechtingen krijgen. Ook tijdens mijn Bijbelstudie ben ik constant afgeleid. Mijn gedachten gaan alle kanten uit en dat maakt me verdrietig en bang. Hoe zal dit toch anders worden?


24. Ik ben geleerd dat door nood, vragen, zoeken en bedelen God een antwoord uit Zijn woord wil schenken, zoals een belofte die in vervulling gaat. Maar nu hoorde ik dat de puriteinen zeggen dat je alle beloften in de Bijbel mag toe-eigenen. Kan ik mij dan zomaar een belofte toe-eigenen?


25. Hoe kon de Heere Jezus in drie uur tijd een eeuwige hel voor ons wegnemen? Ik begrijp dit gewoon niet. 


26. Hoe moet ik aankijken tegen de Engelse Anglicaanse kerk? 


27. Hoe kan ik Gods leiding zien in een niet situatie die maar niet beter lijkt te worden. Elke keer als het wat beter lijkt te gaan, zakt het toch weer terug. Wat zijn Gods wegen hierin?


28. Mijn Bijbellezen is al een behoorlijke periode vlakjes. De woorden treffen niet en openbaren mij niets meer. Hoe kan dit veranderen? 


29. Is het zondig om je ongelukkig te voelen?


30.  

Antwoord:

"Zo mogen we om zondekennis vragen, namelijk:

1. Als we God de weg maar niet voorschrijven;
2. Als we maar niet denken daarmee aangenaam te zijn bij God;
3. Als we maar tegelijkertijd ijverig de middelen gebruiken;
4. Als we maar beseffen, dat we waarschijnlijk wel nooit zullen weten: ik heb nu waar berouw! Wat we nodig hebben, is: Christus door het geloof te omhelzen, hoe groot of hoe klein onze zondekennis ook is. Al hebben we niets dan een gans verloren adams-bestaan. Kom slechts tot de Hemelse Medicijnmeester! Aan de andere kan mogen we zeker wel om zondekennis vragen, als we het in de juiste gezindheid doen, namelijk om des te beter het werk van de Heere Jezus te kunnen waarderen."

(Uit: Om zondekennis vragen)

Lees ook: Geloven zonder voorwaarden uit vrije genade

Antwoord:

"Dit alles is voor God geen probleem en vormt geen verhindering om zalig te worden. Sterker nog: het zijn eigenlijk je aanbevelingsbrieven want je zegt ermee dat je een verloren, goddeloos, onrein, vijandig mens bent. Christus is gekomen om het verlorene te zoeken. (...) Vervolgens is het van groot belang te beseffen dat zulke mensen tot Christus mogen komen. Dat geldt ook voor jou. Kom naar Hem toe met je zonde, schuld, onreinheid, vijandschap, strafwaardigheid en belijdt het allemaal maar aan de Heere."

(Uit: God voor onwillig mens)

Lees ook: Onwillig om te buigen voor Hem en Weerstand tegen God

Bekijk hier de vragen die bezoekers stelden o.a. naar aanleiding van de lezing die prof. dr. van den Belt hield over het thema 'Onmachtig óf onwillig?'

Antwoord:

"Als ik nauw luister naar hoe God Zijn volk Israël aanspreekt, dan hoor ik Hem spreken van “Zijn volk”. (...) Paulus schreef ook zo zijn brieven aan de gemeente van God in de verscheidene plaatsen. (...) Maar ook de kinderen en anderen die gedoopt werden als ouders, behoorden dan tot de gemeente Gods. (...) Het is helemaal correct om zo de gemeente aan te spreken. Het onderstreept wekelijks niet alleen het voorrecht, maar ook de hoge roeping om als gemeente Gods samen te komen. Natuurlijk mogen we daaruit niet de conclusie trekken, noch het door ons openbare gebed en prediking bevestigen, dat iedereen die bij de gemeente Gods behoort, ook daadwerkelijk een levend lidmaat is."

(Uit: Aangesproken als Gods gemeente)

Antwoord:

"Vergeef ons onze schulden", staat er in het Onze Vader. Dat is dus van wezenlijk belang. Verder staat er in 1 Johannes 1 vers 9: "Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." Beiden zijn dus van toepassing.

Lees ook: Wanneer worden mijn zonden nu precies vergeven? en Zonden belijden en vergeven

Antwoord:

"We moeten de aardse liefde tot onze man en kinderen niet tegenover de liefde tot Zijn wederkomst zetten. Bewogen zijn met je omgeving, je familie, man en kinderen heeft een grote plaats in het leven van Gods kinderen. Maar de gemeente van de Heere kende ook een hogere liefde: “Want wij verwachten onze Zaligmaker uit de hemel die ons vernederd lichaam zal veranderen en gelijkvormig maken aan Zijn heerlijk lichaam” (Fil. 3:20)."

(Uit: Niet uitzien naar eeuwig leven vanwege familie)

Antwoord:

"Het belangrijkste punt daarom waar ik je op wil wijzen is: Wie is Christus voor jou geworden? Bij alle verschil in staat en toestand die er zijn kan, maar voor de allerkleinste gelovige is Christus en Zijn offer onuitsprekelijk dierbaar. De kleinst gelovige acht Hem hoog, en wil door Hem alleen behouden worden. Ligt dat zo in je hart? Ben je er tevreden mee om door vrije genade alleen behouden te worden, zonder iets van jouw werken en jou “goedheid” en jouw “deugden”’? Zou je door een andere weg zalig willen worden, dan door Jezus alleen? Heb je alles buiten Hem leren zien als van nul en generlei waarde om daarmee voor God te bestaan? Hij is het fundament van de zaligheid. Heb je aan Hem genoeg, zonder eerst beter te willen zijn en zonder je eerst verder op te knappen, om zo voor God te bestaan? Dat is de zaak waar het om gaat. En ieder die op Hem zijn vertrouwen stelt, die mag verkondigd worden, overeenkomstig Gods eigen Woord, dat hij vergeving van zonde heeft! Wees niet gerust op de verandering in je leven op zichzelf. Dat kan weer overgaan. Daar kun je niet mee sterven. Maar het is nodig dat je hart op de Naam en op het werk van Christus leert vertrouwen. Zoek in Hem geborgen te zijn, door een waar geloof! En in Hem zal God je dan ook nabij zijn, en Zijn gunst en liefde betonen."

(Uit: Hoe weet ik nu of ik bekeerd ben?)

"Ben jij bekeerd, ben jij onbekeerd? Ik weet het niet. Wel weet ik dat je welkom bent bij Christus zoals je nú bent. En dat Hij ook jou niet zal uitwerpen als je komt (Joh. 6:37). En iedereen die gelooft, kijkt in verwondering en dankbaarheid op zijn of haar leven terug. En zegt: Christus heeft mij levendgemaakt, mij het geloof geven, mij bekeerd (Ef. 2:1-8). Dat is geen wetenschap vooraf, maar een ontdekking achteraf."

(Uit: Weten dat je bekeerd bent)
 

Lees ook de artikelen over Geloofszekerheid en Bekering.

Antwoord:

"Hoe lees je de Bijbel zó dat je er een gesprek over kunt beginnen? Daar heb je vaak wel een hulpmiddel bij nodig. Wil je samen bijbelstudie doen, dan kun je elkaar een vraag stellen als: wat spreekt jou in dit gedeelte aan? Of: wat vind je moeilijk? Die twee vragen kunnen al heel wat gespreksstof opleveren. Uiteraard moet je dan wel allebei een Bijbel voor je hebben.
 
Een andere mogelijheid is om goed materiaal te gebruiken, een eenvoudig boekje dat bijbelgedeelten bespreekt en gespreksvragen aandraagt. Het is de vraag of dat iedere keer lukt. Je zou dat één keer per week kunnen doen, en andere keren op de manier zoals ik dat hierboven beschreven heb."

(Uit: Opener over geloof praten)

Lees ook: Vrouw vindt het moeilijk over geloof te praten en Praten over het geloof

Antwoord:

"Wachten is een bijbels woord. God kent Zijn eigen tijd waarin Hij vrede en blijdschap en troost schenkt. Hij wil verwachten worden. Maar het echte (ver)wachten is een ‘werkzaam wachten’. Je ziet dat o.a. in Psalm 27: Gaan in de heilige gebouwen en daar (in de offers enzovoorts.) de lieflijkheid des Heeren zien; Zijn aangezicht zoeken; Hem zingen, enzovoorts."

(Uit: Zelf mijn zaligheid verdienen)

"Wachten op de Heere en Zijn heil, is inderdaad wachten op het heil dat God heeft beloofd. In het wachten ziet de zondaar op Gods belofte en wacht op de vervulling daarvan. Inderdaad mag je niet op je wachten, hongeren, dorsten enz. steunen. Je moet op de belofte steunen en werkzaam zijn met wat God heeft beloofd."

(Uit: Gelovig of niet)
 

Lees ook: Hoe moet ik geloven?

Antwoord:

Antwoord:

"Ik ga je een voorbeeld geven, zodat je zelf de conclusie kunt trekken. Ik ben getrouwd. Soms voel ik enorm veel liefde voor mijn vrouw. Dan ben ik zo blij dat ze mijn vrouw is! Soms ook helemaal niet. Dan voel ik niets voor haar. Geen bijzondere liefde, geen opgetogenheid over het feit dat ze mijn vrouw is. En vaak zit het er ergens tussenin... Begrijp je me? Mijn punt: in een levende relatie is er sprake van ups en downs. Dat is in geestelijk opzicht ook het geval."

(Uit: Ups en downs in geloof)

Lees ook: de artikelen over Geloof en gevoel.

Antwoord: Je vraag is er een die vele anderen ook hebben. De antwoorden hebben we op een rij gezet in de artikelen over Gezinsvorming.

Antwoord:

"De aard van het geloof is om van zichzelf af te zien en alleen te letten op wat God gedaan heeft in Christus Jezus en wat Hij vandaag nog voor jou doen wil. Het geloof is eenvoudigweg: je hoeft je alleen maar in Gods armen te laten vallen. Blijf niet op jezelf staren of je wel echt geloof hebt of dat er vooral ongeloof in je hart leeft. Zie alleen op Jezus en kom tot Hem mét al je ongeloof en je harde hart, maar ook met datgene waarvan je denkt dat het geloof is maar misschien niet is. Leg jezelf in Christus’ doorboorde handen mét je verbittering, je worstelingen en al je zonden. Het geloof is slechts de lege hand van de bedelaar die wordt opgehouden om hem door God Zelf te laten vullen. Het geloof is leeg in zichzelf, heeft niets van zichzelf en verwacht alles van God alleen."

(Uit: Vertrouwen op je geloof)

Lees nog veel meer soortgelijke vragen over Geloofsstrijd en Geloofszekerheid.

Antwoord:

Antwoord:

"Als de Heere Jezus terugkomt, worden ziel en lichaam verenigd, om als een compleet nieuw mens een plaats te krijgen op de nieuwe aarde. En dat is inderdaad een concrete áárde: met bloemen en dieren, enzovoort. (...) Maar leven op de nieuwe aarde is niet een ‘zalig nietsdoen’. Dat is een karikatuur die helaas nogal eens geschetst wordt. Gods kinderen zullen met Christus als koningen regeren over de aarde en tegelijk priesterlijk bezig zijn."

(Uit: Werken op de nieuwe aarde)

"Wordt er in de nieuwe hemel op aarde altijd gezongen, gefeest, gewandeld tussen allerlei soorten edelgesteente, wordt er -met vreugde- gewerkt? Elk idee, elk beeld, elke verwachting is te klein en te aards, te menselijk. Ook het begrip eeuwigheid is onvoorstelbaar."

(Uit: Fantastische toekomst)

Lees ook: de artikelen over de nieuwe hemel en aarde.
 

Antwoord:

De vraag is wat hij/zij daar precies mee bedoelde. We geloven inderdaad dat jonggestorven kinderen van gelovige ouders zalig zijn. Diegene kan ook bedoelen dat er bij een gedoopt kind sprake is van veronderstelde wedergeboorte. Over de staat van een gedoopt kind zijn veel verschillende visies. Je kunt ze vinden in de artikelen over de kinderdoop.

Antwoord:

"J. C. Ryle: “De gelovende ziel moet weten wat het is om eenvoudig te geloven en door het geloof gerechtvaardigd te worden, voordat hij kan verwachten zich verzekerd te voelen.” Naast het ontbreken van een goed zicht op de rechtvaardiging, noemt Ryle in zijn prachtige verhandeling over zekerheid (in: “Heiligmaking”) nog twee redenen waarom de zekerheid kan ontbreken: traagheid en een inconsequente levenswandel. Je moet je ‘benaarstigen’, dat wil zeggen beijveren, om je roeping en verkiezing vast te maken, schrijft Petrus in 2 Petrus 1:10. 
(...)
De conclusie van Ryle: “Degene die het dichtst met God in Christus wandelt, zal over het algemeen in de grootste vrede bewaard worden. De gelovige die de Heere het meest ten volle navolgt en naar de hoogste mate van heiligheid streeft, zal gewoonlijk de meest verzekerde hoop genieten en het helderst overtuigd zijn van zijn eigen zaligheid.” "

(Uit: Christen zijn met zekerheid)

Antwoord:

"De eerste, fundamentele zekerheid van het geloof ligt in de Heere Jezus Christus Zelf. Zelfs al zou het vroeger niet waar zijn geweest en ik geloof vandaag voor het eerst, dan ben ik vanaf nu een kind van God. Niet het verleden, maar het heden mag de doorslag geven over de vraag of ik een kind van God ben. Wanneer je vroeger oprecht hebt geloofd en wanneer je ook vandaag (opnieuw) je vertrouwen stelt op Hem, kan de herinnering aan vroeger dit vertrouwen verstérken. Maar het mag nooit het directe geloofsvertrouwen vervángen.
(...)In het gewone leven gaat verliefdheid over in liefde. Niet verliefdheid maar liefde is de graadmeter voor een goede voortgaande relatie. Zo is het als het ware geestelijk ook."

(Uit: Eerste liefde weg)

Lees ook de antwoorden over Geloof en gevoel.

Antwoord:

Antwoord:

Antwoord:

"Eer is niet per se negatief. Wij mensen vinden erkenning belangrijk (en dat kan zich op een zondige manier manifesteren), God vindt erkenning ook belangrijk. En dan zit daar geen vleugje zonde in! Hij wil erkend worden, gewaardeerd worden, geëerd worden, geliefd worden, geloofd worden door álle mensen, ja, door heel Zijn scheppingswerk. Misschien roept dit dan wel weer dat negatieve op. Alles voor Zichzelf! Waarom moet het altijd om Hem gaan? Uiteindelijk is het antwoord: omdat God God is. Want het kan ziekelijk zijn hoe mensen naar eer snakken en als ze het niet krijgen instorten. Het kan tragisch zijn hoe mensen geëerd worden en in de lift gezet. Maar bij God is het nooit te veel. Hij komt altijd tekort. Wat zou Hij voor God zijn als Hij Zichzelf niet zag als Degene Die alle eer waard is? “Zijn Naam moet eeuwig’ eer ontvangen” (Psalm 72:11 berijmd)!"

(Uit: Negatieve gedachten bij eer van God)