Uit de gemeente stoten

Anderhalf jaar geleden is er een vrouw uit onze gemeente verwijderd omdat zij een relatie had buiten haar huwelijk. Eerst toonde ze berouw en later ging ze toch weer naar die man en is daarom uit de gemeente gezet. Inmiddels is ze ook gescheiden. Ik heb haar daar over gesproken, maar ik hoor drie verschillende verhalen die zij tegen anderen heeft verteld. Niets van dat alles klopt. De waarheid verwacht ik niet te horen van deze vrouw.

Nu is ze al weer een tijdje terug en gisteren in de kerk vertelde ze me dat ze zwanger is van die nieuwe man, maar geen haast heeft om te huwen. Hoe moet ik hier persoonlijk mee omgaan? Ik denk aan de bijbeltekst over de gelijkenis uit Mattheus 13:24 over de vijand die onkruid zaait tussen de tarwe. De heer des huizes verbiedt het weghalen van het onkruid tot de dag van de oogst. Zo denk ik ook aan deze vrouw en het kind dat ze verwacht, daarom kan ik haar niet veroordelen. Kortom, moet je zo iemand wel uit de gemeente stoten? En hoe moet ik hier zelf mee omgaan?

Wanneer iemand in een openbare zonde valt is het goed dat hij of zij daar op aangesproken wordt. Niet voor niets staat er in de Tien Geboden: u zult niet echtbreken. Dit kan leiden tot tuchtuitoefening. Bijvoorbeeld: iemand wordt het Avondmaal ontzegd. Of iemand vervolgens ook de gemeente moet worden uitgezet, vind ik lastig. Vooral ook omdat ik de situatie niet ken. Bovendien denk ik aan de uitspraak van Jezus toen een overspelige vrouw bij Jezus werd gebracht: “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.”

Kennelijk heb je contact met deze vrouw. Je hebt haar gesproken toen ze in de kerk was. Het lijkt me goed om je open op te stellen tegenover deze vrouw. Misschien heeft ze er juist behoefte aan om haar verhaal te vertellen. Tegelijkertijd is er dan misschien de mogelijkheid om haar de weg te wijzen.

De zonde zullen we nooit goed kunnen praten, maar de zondaar kunnen we misschien wel verder helpen. 

Hartelijke groet,
Ds. W. G. Hulsman