Last van jongeren en muziek

Ik ben een vrouw van begin 40 met autisme en ernstig overgewicht. Dat overgewicht is er gekomen sinds ik risperidon slik, een middel waarvan gewichtstoename een bekende bijwerking is. Ik merk heel vaak dat jongeren (vooral pubers) in de Albert Heijn bij mij in de buurt me uitschelden voor vetzak, bolle, etcetera. Ik vind dit heel vervelend omdat ik in mijn jeugd erg gepest ben en er niets aan kan doen dat ik dik ben. Het maakt me verdrietig en boos. Door dit gedrag mijd ik toch vaker gebieden waar veel jongeren komen, zoals grote winkelcentra. Waarom doen jongeren dit en hoe moet ik hier mee omgaan? Hebt u nog tips? Graag een antwoord van iemand die verstand heeft van autisme.

Dan heb ik nog een vraag. Vanwege mijn autisme en mijn creatieve talenten (tekenen/schilderen) werk ik op een seculier kunstatelier voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Meestal staan daar één of twee radio's aan. Vanwege mijn autisme kan ik geluiden niet of moeilijk wegfilteren. Omdat er veel verstandelijk gehandicapten werken staat er vaak Nederlandstalige popmuziek aan en soms klassiek. Ik hoor zeer vaak teksten voorbijgaan die haaks op de Bijbel staan zoals: “leef met je eigen gevoel en geniet van dit leven, het duurt maar even”; of “je bent een engel van boven, het is niet te geloven.” Van de klassieke muziek heb ik geen last, want ik houd zelf ook heel veel van muziek, maar van de popmuziek wel. Hoe ga ik hier als autist mee om? Graag antwoord van iemand die veel van autisme en van muziek houdt.

Groeten van een gepassioneerde orgelliefhebber.

Beste vraagsteller,

Moedig dat je deze vragen geformuleerd hebt en naar Refoweb hebt gestuurd. Zo kan erop ingegaan worden en kom je er misschien verder mee.

Je eerste vraag is wat je moet doen als jongeren je uitschelden vanwege je overgewicht. Mijn antwoord is: deze vervelende jongeren volledig negeren en je niets van hun opmerkingen aantrekken. Je geeft zelf aan dat je overgewicht door medicijnengebruik komt en daarom buiten jouw schuld ontstaat. Dan hoef je je niets aan te trekken van lelijke opmerkingen van anderen. In discussie gaan met deze jongeren lijkt mij zinloos. Niet meer naar plaatsen gaan waar zij mogelijk zijn, zou ik ook niet doen. Ik zou hun opmerkingen gewoon negeren, erboven gaan staan en denken: ach, ze zijn niet wijzer.

Je tweede vraag gaat over de muziek die je op je werk hoort. Dat is niet alleen klassieke muziek maar ook popmuziek. Vooral van de laatste soort muziek heb je erg veel last, schrijf je. Je kunt het ook niet wegfilteren wat je hoort. Dat laatste is bij autisme een bekend verschijnsel. Mensen zonder autisme kunnen daar ook last van hebben. Dat jij dat dus heel vervelend vindt, is goed te begrijpen. Wat kun je eraan doen? Ik zou ook hier voor een eenvoudige oplossing kiezen: doe oortjes in en zet daar mooie orgelmuziek op. Dan hoor je de popmuziek niet meer en word je er ook niet meer door afgeleid en geïrriteerd. Ik denk dat je je werk prima kunt doen met oortjes in. 

Ik hoop dat je hier iets mee kunt en op deze manier deze twee problemen in je leven kunt oplossen. En God wil je daarbij helpen.

Met een hartelijke groet,
Ds. C. J. Droger