Huwelijk ging niet door

C. M. Chr. Rots - de Weger / 4 reacties

24-07-2019, 10:43

Vraag

Mijn vriendin en ik zijn bina 3 jaar samen en houden zielsveel van elkaar. Wij zijn beiden christenen, gaan naar de kerk, bidden samen en praten over het geloof. Er zijn geen strubbelingen binnen onze relatie m.b.t het geloof en andere zaken. Ruim een jaar geleden heb ik mijn vriendin ten huwelijk gevraagd en ze heeft ja gezegd. We waren verloofd en zouden gaan trouwen.

Door persoonlijke omstandigheden is het uitgesteld en ging ons huwelijk niet door op de vastgestelde datum. De persoonlijke omstandigheden zijn dat ik in de ziektewet was terecht gekomen door angstaanvallen/hyperventilatie en heftige hoofdpijnklachten. Op het moment dat wij wilde gaan trouwen besloot het UWV om mijn ziektewetuitkering volledig te beëindigen omdat ze mij voldoende geschikt achten om te werken en in mijn inkomen te voorzien. Ik was het hier niet mee eens omdat ik nog in behandeling was en het nog helemaal niet goed ging en ik helemaal niet fulltime kon werken. Na een langdurige procedure ben ik uiteindelijk in mijn gelijk gesteld en kon ik mij verder focussen op mijn verdere herstel.

Mijn verloofde heeft het inmiddels uitgemaakt omdat ze vind dat ze niet kan blind staren op liefde alleen en dat ik eerst moet herstellen. Ze is begin 30 oud en heeft de wens om te gaan trouwen, samenwonen en kinderen te krijgen. Ze denkt dat dit niet mogelijk is met mij omdat ik nog in een fase van herstel zit. Ik vind dat tegenstrijdig aan de Bijbelse principes omdat als je van elkaar houdt je elkaar niet laat vallen in moeilijke tijden. Ik weet dat sommige dingen niet gemakkelijk zijn en dat het voor haar ook belastend is, maar uiteindelijk met de genade van God zal ik genezen en kunnen wij een toekomst samen opbouwen. Zonder strijd geen overwinning.

Mijn vraag aan u is, hoe denkt u hierover en hoe kijkt u hiernaar als christen. Ik ben van mening, aangezien het steeds beter gaat er wel degelijk een toekomst voor ons weggelegd is samen en met God aan onze zijde, er niets in de weg hoeft te staan. Wat is uw advies?

Antwoord

Beste vraagsteller,

Nadat ik uw brief heb doorgelezen is mijn eerste gedachte (èn tegelijk het advies waarom u vraagt): uw ex-verloofde is niet meer uw aanstaande bruid, zodat er van een huwelijk met haar geen sprake kàn zijn! 

Hoe uw verhaal ook in elkaar zit, met welke gezondheidsproblemen u ook te maken heeft, hoe ver uw genezing ook maar is gevorderd... u heeft geen relatie meer met het meisje dat ooit uw aanstaande vrouw leek te zijn. Bijbelse principes ten spijt: zònder partner ís er geen huwelijk. Pijn zal het zeker doen, maar zoals u schrijft: zonder strijd geen overwinning!

Ik wens u alle goeds toe en wellicht te zijner tijd een nieuwe levensgezellin. 

Marijke Rots

Lees hier meer artikelen over een verbroken verloving

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

Tags in dit artikel:

verloving
4 reacties
coby6
23-07-2019 / 22:45
Het huwelijk is voor in ziekte en gezondheid. Als ze nu al direct weggaat, lijkt het me niet de ware. Iemand die in zoiets bij je blijft, daar moet je mee trouwen.
drj
24-07-2019 / 13:22
Natuurlijk is een huwelijk voor ziekte en gezondheid, maar het is ook het meedragen van elkaars lasten.
Ieder heeft in een huwelijk de verantwoording zijn psychische problemen voor zover dat mogelijk is aan te pakken, wat vaak een lang proces kan zijn.

Ik lees in de vraag vooral een grote ik-betrokkenheid van de vraagsteller. Een huwelijksaanzoek te doen, als je psychosomatische en psychische klachten hebt, die zo sterk zijn, dat je niet aan het werk kunt, is nogal wat.
Je wilt een huwelijk ingaan, om voor elkaar te zorgen en omdat je van elkaar houdt. Daar hoort natuurlijk ook bij, dat ieder zijn zwakheden heeft, zodat de een de ander ook daarin tot steun kan zijn.

Als die zwakheden erg groot zijn - en dat zijn ze hier - heeft een huwelijksaanzoek ook een aspect van: "wil je je hele leven voor mij zorgen". Psychische ziekten, kunnen nog meer dan lichamelijke ziekten een wissel trekken op het huwelijk. Nu is de vraagsteller nog niet in staat te werken en de verantwoording voor zijn eigen leven zelfstandig aan te kunnen. Terwijl een huwelijk impliceert, dat er kinderen geboren kunnen worden en een gezin, dat onderhouden wil worden en een vrouw, die hierin ook ondersteuning nodig heeft. Gezins- en huwelijksleven nemen ook stress en verantwoordeijkheid met zich mee. Als de vraagsteller uit zijn "verongelijkt zijn" stapt en hierover nadenkt, zal hij zich realiseren, dat hij deze verantwoording op dit moment niet kan dragen.

Hiermee is niet gezegt, dat iemand die psychische klachten of problemen heeft, niet kan trouwen, maar aan de andere kant, kun je ook niet van een ander verlangen, dat zij een "fase van herstel" afwacht, die net zo goed een iets betere fase in een chronische ziekte kan zijn. Het is mooi als je ook in ziekte de weg met iemand gaat, maar je kunt iemand niet met de bijbel in de hand dwingen met een ander te trouwen, die op dit moment wel de baten van een huwelijk kan hebben, maar zijn toekomstige vrouw minder kan bieden, dan als hij gezond was.
AHHK76
24-07-2019 / 22:35
Ik ben het eens met de eerste reactie dat als ze hiervoor wegloopt, dat ze dan niet de juiste huwelijkspartner voor jou is. De tweede reactie dat he niet kunt trouwen als je ziek bent, snap ik ook. Maar volgens mij was er eerst het huwelijksaanzoek en toen de ziekte. Tenminste zo lees ik het. Dus dan is dat echt iets wat er tussenkwam. Dat de vraagsteller erg op zichzelf gericht is, dat lijkt inderdaad wel zo. Maar goed ik weet niet of dit een realistisch iets is in het dagelijks leven of voortkomt uit de pijn van afwijzing. Zoals het antwoord zegt, als iemand niet meer wil trouwen, dan houdt het op. Niet leuk, maar helaas, zo werkt het! Sterkte!
Pubermoeder
25-07-2019 / 08:56
Wat ontzettend moeilijk voor je! Het leek allemaal zo mooi, je had immers al trouwplannen en nu ondervind je afwijzing, ziekte en problemen met werken. Ik hoop voor je dat je mag herstellen, je werk weer kan doen en weer een relatie krijgt! Misschien dat je dan later nog eens terugkijkt op je leven en je ziet waarom dit allemaal zo moest gaan. Bij God zijn alle dingen mogelijk en kan alles laten meewerken ten goede. Sterkte met alles!
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Ik ben 45 jaar en was altijd om de 26 dagen ongesteld, maar onlangs heb ik een keer mijn menstruatie overgeslagen. Ik wa...
geen reacties
23-07-2012
Wat moet je nu eigenlijk als christen op aarde doen om zalig te worden? Ik ben van huis uit evangelisch, maar ik twijfel...
geen reacties
23-07-2004
Een paar weken geleden is mijn relatie na 1,5 jaar op de klippen gelopen. Het doet mij allemaal heel erg veel pijn, maar...
3 reacties
23-07-2009
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering