Jongen uit evangelische kerk

Ik heb een jongen ontmoet van een evangelische kerk. Zelf ben ik christelijk-gereformeerd. Ik weet dat er een groot verschil tussen onze kerken zit, maar ik geloof dat we er wel uitkomen... Hij was ooit ook christelijk-gereformeerd, maar hij voelde zich het fijnst bij deze kerk. Ik bid er ook voor dat we er uit kunnen komen en dat het voor ons allebei goed komt. Alleen durf ik niet deze relatie aan mijn ouders voor te leggen. Ik weet dat ik ze veel verdriet hiermee ga doen. Mijn vraag is dan ook, hoe pak ik deze relatie aan? En hoe leg ik het uit aan mijn ouders?

Beste vraagsteller,

Je zult er toch hoe dan ook mee voor de dag moeten komen. Misschien kun je beginnen met aan ze te vertellen dat je ze niet graag verdriet wilt doen.

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik het lastig vind om op je vraag dieper in te gaan, omdat ik niet weet hoe oud je bent (dat maakt namelijk verschil) en niet weet wat je precies bedoelt met “hoe pak ik deze relatie aan.” Bedoel je dat je een relatie wilt beginnen en er nu dus nog geen sprake is van een relatie?

Als jij zelf vindt dat de leer van de kerk niet zo belangrijk is dat het het aangaan van een relatie met deze jongen in de weg zou staan, dan moet je die verantwoordelijkheid nemen. Maar nooit alleen, altijd met God. Maar nogmaals, het maakt uiteraard verschil of je bijv. 16 bent of 21.

Ik zou zeggen: bezint eer ge begint, bepaal eerst je keuze tegenover God en Zijn dienst (en dus ook ten opzichte van de kerk, de leer en de bijbehorende manier waarop aan de geloofsbeleving vorm wordt gegeven). Het is namelijk allemaal niet één pot nat. In deze verkennende fase moet het toch mogelijk zijn om ook je ouders erbij te betrekken.  Het maakt verschil of je je ouders alleen wilt confronteren met een eenzijdig genomen besluit en ze plaatst voor een voldongen feit, of dat je het gesprek zoekt, aangeeft dat je met een moeilijkheid zit en vraagt of ze voor je willen bidden.
 
En probeer begrip te hebben voor een vader en moeder die ooit met jou bij het doopvont stonden en graag zien dat je in die lijn van de christelijke en gereformeerde opvoeding zelf verder gaat.

Met een hartelijke groet,
Ds. H. Korving