Broer slikt HIV-medicatie

Dit weekend heb ik een geheim ontdekt van mijn broertje wat mij ontzettend bezig houdt en ik weet niet wat ik er mee moet. Ik heb ontdekt dat hij HIV-medicatie gebruikt en ik ben bang dat mijn moeder dat niet weet, maar ik durf het haar niet te vertellen. Het zou haar zoveel verdriet doen. Hij valt op jongens, waar ik het al heel moeilijk mee heb, maar ik had nooit gedacht dat hij het zo in de praktijk zou brengen. Alstublieft geen oordeel, ik vind het al zo moeilijk allemaal. Ik hoop dat u mij advies kunt geven.

Beste zus of broer,

Ik kan me voorstellen dat je ervan schrikt dat je broer blijkbaar hiv-medicatie gebruikt. Deze medicatie wordt vaak gebruikt bij behandeling van hiv of om besmetting met hiv te voorkomen. Nu heb ik daarover geen medische kennis, maar de aanleiding voor het gebruik daarvan kan natuurlijk verschillen. In het kort: het kan zijn dat je broer zichzelf tegen hiv wil beschermen vanwege seksuele contacten. Het kan ook dat hij eenmalig onveilige seks heeft gehad en daarná om deze medicatie heeft gevraagd. Het is zelfs niet uitgesloten dat hij het slachtoffer is van seksueel geweld.
 

"Openlijke bestraffing [zo je wilt: terechtwijzing] is beter dan verborgen liefde. Wonden door iemand die liefheeft, zijn tekens van trouw, maar overvloedig zijn de kussen van een hater"

Er is maar één manier om daar achter te komen en dat is het aan hem vragen. Dat is natuurlijk erg moeilijk, maar ik ben bang dat er geen andere weg is. De enige andere optie is dat je het naast je neerlegt, zo van: hij moet het zelf maar uitzoeken. Maar ik neem aan dat je dat niet wilt. Ik moest hierbij denken aan wat Spreuken 27:5-6 zegt over eerlijke terechtwijzing: “Openlijke bestraffing [zo je wilt: terechtwijzing] is beter dan verborgen liefde. Wonden door iemand die liefheeft, zijn tekens van trouw, maar overvloedig zijn de kussen van een hater.” 

Het woord ‘bestraffing’ klinkt wat hard, maar ik bedoel niet dat je hem bij voorbaat moet veroordelen. Je maakt je oprecht bezorgd over zijn situatie. Het gaat er je niet in de eerste plaats om dat het fout is wat hij doet, maar dat hij -gewild of ongewild- in een risicovolle situatie is gekomen. Je wilt daarin met hem meeleven en hem zo nodig waarschuwen. Want dat laatste element is er natuurlijk óók. Als hij bewust keuzes maakt waarvan jij gelooft dat ze tegen Gods wil ingaan, is je dat niet om het even. Het komt er dan op aan dat je dat op een goede manier duidelijk maakt. Word niet boos of verontwaardigd, laat merken dat hij hoe dan ook op je kan rekenen, maar durf als het nodig is óók te zeggen dat het fout is wat hij doet. In die zin kun je het oordeel niet altijd buiten de deur houden.

Ik weet niet hoe jouw relatie met je broertje in het algemeen is. Als je doorgaans goed met hem kan praten -ook over zijn homo-zijn- is het makkelijker om hem hiermee te confronteren dan wanneer dat niet zo is. Ik hoop dat hij niet aan jou heeft gemerkt dat je het er “heel moeilijk mee hebt” dat hij op jongens valt. Dat zou je namelijk al op achterstand zetten als je het gesprek over deze medicatie wilt aangaan. Want misschien voelt hij zich sowieso al door jou veroordeeld. Vraag je dat af voordat je dit onderwerp aan de orde gaat stellen en belijd eventueel aan hem dat je daarin tekort geschoten bent.

Misschien maakt het ’t voor jou makkelijker als je hem een briefje schrijft: over jouw liefde voor hem -óók als homo- en dat je ontdekt hebt dat hij hiv-medicatie gebruikt. Veroordeel hem niet, maar vertel dat je je oprecht zorgen om hem maakt en dat hij, als hij dat wil, er met jou over kan praten. Dan laat je het aan hem of hij daarop in wil gaan of dat hij het gesprek ontwijkt – dat recht heeft hij natuurlijk. In het laatste geval moet je hem des te meer laten merken dat je van hem blijft houden en dat je hem nooit zult afwijzen. Misschien biedt dat opening voor een gesprek op een later tijdstip.

Veel wijsheid en liefde gewenst,
Herman van Wijngaarden