Overbezorgde moeder

C. M. Chr. Rots - de Weger / 1 reactie

11-05-2021, 08:05

Vraag

Ik kan me vaak zoveel zorgen maken om m’n kinderen; dat hen iets overkomt enzo. Ook wil ik graag van alles weten hoe het op school is gegaan en met wie ze gespeeld hebben, hoe andere kinderen reageerden enzovoorts. Ik zie het als belangstelling, maar ik merk dat de kinderen wel eens vinden dat ik teveel vraag. Moet ik ze meer loslaten? Ik ben vaak bang dat ze anders niets vertellen, of dat ze dan ergens mee zitten.

Dochterlief van tien jaar gaat graag naar school en speelt op school tijdens de pauzes ook altijd met kinderen uit de klas. Alleen wil ze uit school niet vaak afspreken en vindt ze het heerlijk om thuis te zijn en heerlijk haar eigen gang te gaan. Moet ik mij zorgen maken als ze niet vaak uit school wil spelen? Heeft u tips hoe ik een belangstellende moeder kan zijn zonder overbezorgd te zijn?


Antwoord

Beste (over)bezorgde moeder,

Natuurlijk maakt u zich zorgen om uw kinderen. Dat heet moederliefde, toch? Niks mis mee, totdat u zich realiseert dat het ook wel eens teveel van het goede kan zijn! Nu is “te” nooit goed, dus tijd om te bedenken hoe het ook anders kan. Naarmate uw kinderen ouder worden zullen ze meer en meer zelfstandig worden... dus zonder de bezorgdheid van ouders, cq. moeder te willen voelen. Belangstelling is altijd goed en dat willen kinderen ook ervaren, maar wanneer belangstelling wordt gevoeld als bezorgdheid of zelfs overbezorgdheid zult ú toch enige afstand in acht dienen te gaan nemen. Het is fijn dat u dit zelf zo opmerkt, want dan is het niet zo moeilijk om daadwerkelijk de stap te zetten! 

Eén keer vragen na schooltijd is dan genoeg. Voor de rest blijft u observeren en vraagt pas dóór als u vermoedt dat er iets níét goed gaat. U schrijft: “Ik ben vaak bang dat ze anders niets vertellen, of dat ze dan ergens mee zitten.” Zou het niet zo zijn dat kinderen minder (of zelfs niets) meer gaan vertellen naarmate we ze strakker houden door álles te willen weten, door te blijven vragen terwijl ze eigenlijk willen gaan spelen of iets anders doen? Loslaten heeft onder andere te maken met het geven van de mogelijkheid om iets te vertellen of te vragen op het moment dat het kìnd er behoefte aan heeft!  
Uw dochtertje heeft geen zin om na schooltijd nog met iemand te spelen omdat ze het thuis heerlijk vindt... zo verwerkt ze waarschijnlijk de indrukken en eventueel de leerstof van de schooldag. Een kind hoeft niet ‘door te hollen’: rustmomenten zijn belangrijk in het leven! Even niet moeten, geen drukte of aandachtvragen door iemand anders, hoe heerlijk kan dat zijn. Ook voor een kind.

Kent u “Het gebed voor mijn kinderen” van Geeske Wiersma? Print die tekst uit en lees (bid) het regelmatig: Ik leg de namen van mijn kinderen in Uw handen... houdt Gij mijn kinderen vast als ik ze los moet laten en laat altijd Uw kracht boven hun zwakheid staan... dát te weten geeft moeders cq. ouders rust, juist in bezorgdheid die gemakkelijk om kan slaan in óverbezorgdheid. 

Daarbij is het ook goed om u te blijven realiseren dat steeds meer loslaten hóórt bij opvoeding. Dat is niet vanzelfsprekend en zeker niet gemakkelijk, maar wèl noodzakelijk. Juist om kinderen op te laten groeien tot zelfstandige individuen, die verantwoordelijkheid hebben leren dragen voor hun eigen handelen door éigen keuzes te maken.  

Hoe u dat nu doet en blijft doen: belangstellend, maar níét invullend. Maakt een kind fouten... daar kan het van leren. U bènt er wanneer nodig, maar niet te pas en te onpas. Ook moeder-zijn is een leerschool, nietwaar!

Marijke Rots

Lees meer artikelen over:

opvoeding
Dit artikel is beantwoord door

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
1517 artikelen
C. M. Chr. Rots - de Weger

Bijzonderheden:

Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af.
Lees hier het jubileuminterview.

Bekijk ook:

 

 


Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
1 reactie
sydneylover
11-05-2021 / 10:13
Overbezorgd zijn: realiseer je wel dat je door voortdurend overbezorgd te zijn naar je kinderen ertoe kan leiden dat ze zelf ook onzeker/angstiger zijn of worden.
Onze jongste dochter was een paar jaar geleden in december buiten aan het spelen in een drassig stuk gras. Ze bedacht met haar buurmeisje dat ze rommel wilden opruimen. Dat meisje mocht het niet want 'er zaten eenden in en die poepen in het water en daar kun je ziek van worden'. Wij vonden dat erg ver gaan voor een kind van destijds 8 jaar. Wij hebben ons altijd meer opgesteld van het laten ontdekken en niet overal bang voor maken.

Alleen spelen: onze zoon had in groep 8 ook weinig vrienden, speelde woensdagmiddag geregeld in zijn eentje thuis. Hoewel hij dat prima vond baarde ons dat ook wel wat zorgen. Totdat de docent op school wijze woorden had: 'misschien stelt hij kwaliteit voor kwantiteit'. Dat was inderdaad het geval.

Ik hoop dat je wat aan deze ervaringen van ons hebt!

Terug in de tijd

Ik heb een vraag over het doen van schuldbelijdenis. Ik ben getrouwd en vreemdgegaan. Dit heb ik een tijd lang verzwegen voor mijn man, maar uiteindelijk toch verteld omdat mijn geweten me aanklaagde....
14 reacties
10-05-2013
Aan een dominee van de Ger. Gem. Ik zit met een dilemma. Pas hoorde ik een preek over zondag 40, over je leven moedwillig in gevaar brengen en de dominee zei toen dat hier ook onder valt hard en roeke...
8 reacties
10-05-2016
Kunnen/mogen wij zegenen of komt dat alleen God toe?
1 reactie
10-05-2023
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering