Telos-vertaling van de bijbel

Hoe zit het met de betrouwbaarheid van de zogenaamde Telos-vertaling van het Nieuwe Testament?

Beste vraagsteller,

De zogenaamde Telos-vertaling is een vertaling die inmiddels al bijna 40 jaar geleden is verschenen (1982) en was op zijn beurt een herziening van de zogenaamde Voorhoeve-vertaling, een vertaling die vooral gebruikt werd in en voortkwam uit de zogenoemde Vergadering van Gelovigen. Het belangrijkste verschil ten op zichte van de Voorhoeve-vertaling is dat -naast een modernisering van taal en spelling- in de Telos-vertaling gebruik wordt gemaakt van de zogenaamde kritische tekst (de derde editie van Aland van 1975) en dat in de eerdere edities de zogenaamde textus receptus werd gebruikt (SV/HSV gebruiken die ook). Nadat uitgeverij Medema is overgenomen door Royal Jongbloed is de druk van deze uitgave gestopt, maar sinds 2018 wordt de Telos-vertaling weer uitgebracht door een organisatie die de rechten van deze vertaling had gekocht. 

Het voorwoord van de Telos-uitgave vertelt het volgende over de vertaalprincipes: "De wens zoveel mogelijk lezers te bereiken mag niet ten koste gaan van de nauwkeurigheid van de vertaling. Bijbelvertaalwerk dat uitgaat van de woordelijke, volledige inspiratie van de Schrift ... zal grote eerbied hebben voor elk afzonderlijk woord van de grondtekst en dus ook zo veel mogelijk woord voor woord willen vertalen."
 
De Telos-vertaling wil dus een woord-voor-woord-vertaling zijn die gebruikmaakt van de kritische tekst van 1975 als brontekst, vertaald door vertalers uit conservatief-evangelische hoek. Het resultaat is een vertaling die heel dicht bij de kritische grondtekst wil blijven, toegevoegde woorden tussen haakjes zet en wat losser van traditionele keuzes vertaalt of wellicht wil vertalen: het Griekse douloi wordt onbekommerd met “slaven” vertaald (briefschrijvers van het Nieuwe Testament zijn allemaal “slaven van Jezus Christus” en de diakonos wordt weergegeven met “dienaar”. Ook is de consequentie van het gebruik van de kritische tekst dat op honderden plaatsen een andere lezing van de grondtekst wordt gegeven dan de traditionele bijbelvertaling gebaseerd op de textus receptus.

Kortom, de Telos-vertaling is een betrouwbare, woord-voor-woord vertaling van de kritische tekst en schroomt niet om soms geheel eigen vertaalkeuzes te maken. Wellicht had deze vertaling aan betrouwbaarheid en bruikbaarheid gewonnen door juist op die plaatsen waar de kritische tekst afwijkend is van de textus receptus de vertaling van de tekst van de textus receptus in een voetnoten weer te geven. 
  
Met vriendelijke groet, 
Ds. L. B. C. Boot