Met ongelovige ouders mee op vakantie

Sinds ongeveer een jaar ga ik naar de Gereformeerde Gemeente. Voorheen ging ik een paar jaar naar de PKN. Mijn ouders hebben mij niet christelijk opgevoed en zijn geen christenen. Daardoor merk ik soms dat er spanningen ontstaan, bijvoorbeeld rondom onderwerpen als abortus, de zondagsrust en andere zaken die met het geloof te maken hebben. Over ongeveer vijf maanden hoop ik volwassen te worden. Toch merk ik dat mijn ouders het moeilijk vinden hoe ik in het geloof sta. Dat vind ik soms best ingewikkeld.

Binnenkort ga ik met mijn ouders op vakantie en vooral de zondagen vind ik dan lastig. De zondag is immers de dag van de Heere en ik verlang ernaar om Hem op die dag centraal te stellen. Maar op vakantie lukt het niet altijd om de rustdag te houden zoals ik dat thuis doe. Mijn ouders willen bijvoorbeeld uit eten gaan, een stad bezoeken of naar het zwembad gaan en dat ik andere dingen doe. Ik word hier soms toe verplicht voor mijn gevoel. Ik vind dit erg moeilijk.

Op zondag werk ik niet en gebruik ik mijn telefoon niet. Op die manier ervaar ik echt rust en kan ik de dag apart zetten voor de Heere. Daarom vraag ik mij af: zou de Heere niet genadig zijn als ik op vakantie ben? Hij doorgrondt toch mijn hart? Hij weet toch hoe lief Zijn dag en Zijn wet mij zijn en dat ik graag naar Zijn geboden wil leven? Hoe moet ik hiermee omgaan? Een vraag aan iemand uit de Ger. Gem...

Beste jongere,

Je bent een jongere van 17 jaar begrijp ik, immers je hoopt over ongeveer 5 maanden volwassen te worden, 18 jaar dus. Je woont thuis en gaat naar de kerk, ondanks dat je niet christelijk opgevoed bent en je ouders geen christenen zijn. Eerst een paar jaar naar de PKN en sinds ongeveer een jaar ga je naar de Gereformeerde Gemeente. Wat is Gods leiding in jouw leven wonderlijk. Dank God daarvoor. Je bent niet christelijk opgevoed en toch ga je nu naar de kerk en mag je Gods Woord elke zondag beluisteren. Elke zondag mag je het horen: mijn zoon, mijn dochter geef Mij je hart (Spreuken 23:26). 

Waarom ik hier mee begin? Omdat ik, op voorhand, een mogelijke gedachte bij jou wil wegnemen dat iemand die heel zijn leven naar de kerk gaat, beter is dan iemand die pas naar de kerk gaat. Jouw en mijn hart zijn even zondig, elke dag. Daarom hebben we allebei nodig dat de Heere Jezus al onze zonden vergeeft. Begrijp je dat ik blij ben dat ik elke zondag Gods uitnodiging hoor: kom maar met al je zonden en zorgen tot Mij. Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder Die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Johannes 3:16). Het Evangelie in het klein. Onze God kan maar op één manier genadig zijn: om Jezus’ wil (Handelingen 4:12). Wat hebben we Jezus nodig! Jij en ik. Ik kan en wil er niet omheen dat de Heere Jezus altijd centraal moet staan in ons leven en daarom deze korte inleiding op mijn antwoord.

Begrijp je dat ik, vanuit de inleiding op het antwoord, je niet een paar gedragsregels aan de hand kan doen waarmee jouw terechte zorgen opgelost kunnen worden? Jouw zorgen hebben voluit te maken met wat de Heere Jezus zegt in Lukas 14:26 en 27: “Als iemand tot Mij komt en niet haat zijn eigen vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn. En wie zijn kruis niet draagt en achter Mij aankomt, kan geen discipel van Mij zijn.”
 
Hier bedoelt de Heere Jezus niet dat je je ouders letterlijk moet haten, want dat zou tegen Zijn eigen gebod Zijn dat we onze ouders moeten eren en liefhebben. Hier bedoelt Jezus dat in het komen tot Hem en het volgen van Hem, Hij op de eerste plaats moet staan. Je vrouw, je man, je kinderen, je ouders, komen op de tweede plaats. En dat is een plaats waar je ze hartelijke liefhebt en voor hen bidt, maar toch de tweede plaats. Als er een keus gemaakt moet worden, dan is het volgen van Jezus nummer één. Begrijp je dat hier geen gemakkelijke antwoorden zijn? Zonder gebed en overgave aan Gods wil zal het niet gaan. Dat zal tranen kosten en vooral het gebed om de Heilige Geest dat Die jou leidt. Lees Lukas 14 nog maar eens, biddend!

Ik kom terug op je vraag. Laten we die samen nog eens lezen. En ik geef die weer zoals ik je vraag interpreteer. Wat is er gebeurd in jouw leven? Tot je 14/15e jaar leefde je als je ouders, je ging met hen in alles mee, dus ook niet naar de kerk. Je ouders waren geen christenen en jij ook niet, vanwege je onchristelijke opvoeding. En dan verandert er wat bij jou. Niet bij je ouders. En probeer dat steeds voor ogen te houden in de zorgen die je hebt en de spanningen die ontstaan. Jij bent veranderd, niet je ouders. Niet om het gedrag van je ouders goed te praten, maar om begrip te kunnen opbrengen voor hun verzet naar jou. Ze hebben totaal niets met je nieuwe geloof. Ze kunnen en willen er niets mee. Probeer dat te begrijpen. Ze zien jouw verandering als een belemmering en dat geeft spanning ook in hun leven, zoals je zelf opmerkt, bijvoorbeeld rondom onderwerpen als abortus, de zondagsrust en andere zaken die met het geloof te maken hebben. 

Jij merkt en ook je ouders merken dat, jullie groeien uit elkaar en jij en je ouders weten de oorzaak: je veranderde geloofsopvatting. En dat uit elkaar groeien wordt nog eens extra geaccentueerd wanneer de vakantie aanbreekt. Thuis kan ieder nog, min of meer, zijn eigen leven leiden, maar op vakantie doe je zoveel mogelijk samen, zondag en in de week. En dan heb je, zeker op zondag, een probleem. Je wilt niet mee en toch voel je je soms verplicht, voor je gevoel, om mee te gaan. Je vindt dat, terecht, erg moeilijk. Je somt dan op dat je op zondag niet werkt, je telefoon niet gebruikt en dat je op deze wijze echt rust ervaart in het apart zetten van die dag voor de Heere.

En dan kom ik op een heel teer punt en ik wil dit heel voorzichtig en begripvol onder je aandacht brengen. Na je opsomming roep je, mijns inziens, eigenlijk de Heere ter verantwoording en zeg je: zou de Heere niet genadig zijn als ik op vakantie ben? Hij doorgrondt toch mijn hart? Hij weet toch hoe lief Zijn dag en Zijn wet mij zijn en dat ik graag naar Zijn geboden wil leven?  Bedoel je eigenlijk niet: O, God, waarom lost U het niet op? U ziet toch al mijn ijveren voor U en dat ik U wil dienen? En dan komt je schreeuw in je nood: hoe moet ik hiermee omgaan?

Ik ga proberen, samen met jou en biddend om de Heilige Geest, een antwoord vanuit Gods Woord te zoeken. De oplossing waar jij om bidt zou zo maar kunnen zijn dat God je ouders zou moeten bekeren overeenkomstig jouw huidige dienen van God. Dan gaan ze mee naar de kerk, ze heiligen de zondag en gaan denken over God en Zijn Woord zoals jij denkt. Probleem opgelost! Maar al biddend besef je, denk ik ook, dat dit verlangen wel eens onvervuld zou kunnen blijven. Weet je nog: jij bent veranderd, niet je ouders. En denk je dat ze de noodzaak van een verandering voor zichzelf verlangen? Dan blijft je probleem en blijft de enige vlucht nog over: zou de Heere niet genadig zijn als ik op vakantie ben? En ik zeg nu met sterke nadruk: onze God is altijd genadig. In Zijn Woord lees ik: werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u (1 Petrus 5:7). Maar weet en geloof met heel je hart dat de Heere God ons maar op één manier genadig kan zijn. Om Zijn Zoon, de Heere Jezus Christus, Die kwam om de zondaren zalig te maken en door Zijn Geest ons te onderwijzen dat we met al onze zonden en zorgen welkom zijn bij de Heere Jezus.  

Begrijp je dat ik dan weer terugkom bij Lukas 14:26 en 27? God zegt niet: als jij dit doet, dan doe Ik dat. De Heere Jezus leert ons onszelf te verloochenen, zelfs vader en moeder komen dan op de tweede plaats, achter Hem aan, je kruis opnemen en Hem volgen, als een discipel van Jezus. Is dan je probleem opgelost? Ja en nee. Ja, want dan is jouw probleem, Zijn probleem geworden! Al je zorgen mag je op Hem werpen en Hij zal voor je zorgen. Dat geeft rust en stille overgave aan Zijn wil en leiding in jouw leven.

Maar ook nee, achter Hem aan ga je zelf ook biddend stappen zetten. Want rust en stille overgave aan Zijn wil, betekent niet dat je afwachtend toekijkt totdat God het oplost, zoals jij denkt dat het het beste is voor jou. Je zult het gesprek moeten aangaan met je ouders. En daar hoef je niet mee te wachten tot je volwassen, 18 jaar, bent. Ook dan is het moeilijk, net zo moeilijk als nu. Wat mag het je kosten om Jezus op de eerste plaats te zetten? Ook dat weet de Heere Jezus, lees maar in vers 28. Hij zegt: wanneer je een toren wil bouwen, ga je toch eerst zitten om de kosten te berekenen, of je wel genoeg geld hebt om je toren af te krijgen. Zo niet, dan begin je niet met bouwen om niet bespot te worden. Zo van hij begint wel met bouwen, maar hij heeft niet goed gerekend en dus komt zijn plan niet klaar. Wat bedoelt Jezus? Dat je de consequenties van het volgen van Hem goed onder ogen moet zien, zelfs zo dat je ouders niet meer op de eerste plaats komen. Dan komt het gehoorzamen van onze God op de eerste plaats (Handelingen 5:29). Er blijft maar één gebed over: Leer mij naar Uw wil te handelen, ik zal dan in Uw waarheid wandelen (Psalm 86:6).
 
Ga het gesprek aan met een open Bijbel. Ik bedoel te zeggen dat je niet de discussie moet aangaan met je ouders om ze te overtuigen van jouw gelijk. Blijf je realiseren, ik ben veranderd, zij niet. Doe je Bijbel open en laat ze Lukas 14:26 en 27 maar lezen en belijd voor je ouders dat je God wil volgen in Zijn heilzame geboden en dat heeft gevolgen voor de keuzes die je maakt. Maar wees dan ook beslist naar je ouders dat je niet tegen Gods Woord en wil in kunt en mag gaan. In de belijdenis die je daar mag afleggen tegenover je ouders, zul je Gods vrede ervaren. Lees Lukas 12:8 en 9, zo’n troostrijk woord voor hulpeloze mensjes.

Ik hoop en bid dat het tot een oplossing komt. Heb je nog mogelijke vragen, ik ben bereid om samen antwoorden te zoeken en dan hoor ik je wel. Ik ben bereikbaar via Refoweb.

Jezus volgen betekent elke dag belijden: ik ben zondaar en mag van genade leven. Met al je zonden en zorgen schuilen achter Zijn bloed. Want Zijn bloed alleen is het enige medicijn tegen het gif van de zonde. Aan Zijn voeten belijd je al je zonden en is er niet de vraag of de Heere wel genadig wil zijn op vakantie. Maar ervaar je Zijn ontfermende liefde voor jou, zoals je bent. Zou er dan niet het verlangen zijn om Hem te volgen, wat het ook kost? Waar anders heen dan tot Hem, Die ook jou nodigt: kom tot Mij. Achter Jezus aan verdwaal je nooit. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven (Johannes 14:6). De Heilige Geest heeft maar één verlangen, om zondaren bij de Heere Jezus te brengen, want Hij ontvangt zondaren en eet met hen. En Zijn genadeloon is zo weergaloos rijk. Hoe rijk? Lukas 18:29 en 30 leert het ons: “Voorwaar, Ik zeg u dat er niemand is die huis of ouders of broers of vrouw of kinderen verlaten heeft om het Koninkrijk van God, die niet het veelvoudige zal terug ontvangen in deze tijd, en in de wereld die komt, het eeuwige leven.”
 
Aan Zijn voeten zing je mee:

Jezus! bron dier hemelvreugde,
Die ons hart eens smaken zal;
Wat ons ooit op aard verheugde,
Gij verheugt ons boven al!
Daar Gij ons reeds hier bereidt
Voor des hemels heerlijkheid,
Waar w’ U eeuwig lieven, loven;
Jezus! trek ons hart naar boven!

Och! dat aller mensen tongen,
Aller Englen zang, o Heer!
Zamenstemden, zamen zongen
Eeuwig tot uw’ lof en eer!
Zonder einde geeft uw lof,
Jezus! ons de rijkste stof:
Trek tot U ons hart naar boven,
Dat w’ U eeuwig lieven, loven.
 
Hartelijke groet,
C. A. Hoekman