Binnen een dag tot geloof komen

De dominee zei pas dat een christen niet alles in één dag leert. Daarmee bedoelde hij dat het geestelijk leven stapsgewijs gaat, dat je steeds verder komt. Zo waarschuwde hij voor mensen die binnen één dag tot geloof komen en vergeving van zonden en alles maar hebben... Hoe moet ik hierover denken? Het kan toch gewoon dat mensen binnen één dag tot geloof komen en ook daarvan de troost hebben? Ik dacht zelf aan de moordenaar aan het kruis. Kan iemand uit de HHK hierop reageren?

Beste vraagsteller,

Graag doe ik een poging om je concrete vraag van een concreet antwoord te voorzien. Omdat ik echter de context niet ken waarin deze collega de uitspraak heeft gedaan waar je een vraag over hebt -uit welk bijbelgedeelte hij preekte, enzovoorts- hoop ik maar dat ik hier in slaag!

Kan een zondaar binnen één dag tot geloof in Jezus Christus komen? En in dat geval “daarvan de troost” en “vergeving van zonden en alles maar hebben”? Leert een christen alles in één dag, of is er sprake van een groeiproces? 

Ja, een zondaar kan binnen één dag -en nog veel korter dan een dag- tot geloof in Jezus Christus komen. De Heilige Geest heeft niet zoveel tijd, woorden, enzovoorts, nodig om dit te bereiken. Al is het vaak zo dat er heel wat middelen door de Geest gebruikt en gezegend zijn. Zoals opvoeding met en onder het Woord, godvruchtige (groot)ouders, kerk (diensten, kinder- en jongerenwerk, catechese, gemeenteleden, etcetera), school, om nog maar iets te noemen. Hier is de Heilige Geest echter niet aan gebonden; het kan ook op één moment, bij één ontmoeting, onmiddellijk ‘raak’ zijn.
 

"Er staat maar één voorbeeld van een ‘sterfbedbekering’ in de Bijbel, zodat níemand het op zo’n laatste moment, waarvan je niet weet wanneer dat is, aan laat komen"

Hoe dan ook: vanaf het moment van tot geloof komen heb je daarvan de troost en vergeving van zonden en alles. Hoe groot of klein, sterk of zwak, bevestigd of aangevochten het geloof ook is. Want: “Wie in Hem -Jezus Christus- gelooft, wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren Zoon van God” (Johannes 3:18). “Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem” (Johannes 3:36). “Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest” (Romeinen 8:1).

Tegelijk is er ook -als het goed is- sprake van geloofsgroei. Stilstand is immers achteruitgang (je raakt achterop in het leven van de genade)! “Maar groei in de genade en kennis van onze Heere en Zaligmaker Jezus Christus” (2 Petrus 3:18). Het tot-geloof-komen is geen eindpunt, maar daar en dan begint het geloofsleven, het leven van de genade en godsvrucht. In dit leven is altijd verdieping, verbreding, verrijking, vernieuwing, versterking mogelijk én nodig. Dit gaat levenslang door. Sámen met al de heiligen: “Om deze reden buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heere Jezus Christus, naar Wie elk geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht gesterkt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens, opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent, opdat u ten volle zou kunnen begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is, en u de liefde van Christus zou kennen, die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God” (Efeze 3:14-19).

Tot slot nog een opmerking wat de geschiedenis van de moordenaar aan het kruis betreft. Ooit las of hoorde ik hierover dat er één zo’n voorbeeld van een ‘sterfbedbekering’ in de Bijbel staat, zodat níemand hoeft te wanhopen. Hoe oud je ook geworden bent, hoe lang je de Heere ook hebt afgewezen en in welke zonden je ook geleefd hebt. En er staat maar één zo’n voorbeeld in de Bijbel, zodat níemand het op zo’n laatste moment, waarvan je niet weet wanneer dat is, aan laat komen.
 
Wat deze moordenaar die aan het kruis tot geloof in Jezus Christus en die gekruisigd komt, betreft: hij had vanaf het moment dat hij tot geloof in Jezus Christus kwam de troost van dit geloof en de vrucht van dit geloof (vergeving van zonden en eeuwig leven). Er is echter niet of nauwelijks sprake van geloofsgroei geweest. Misschien wat plat gezegd: er was nog maar heel weinig tijd om tot zegen op deze aarde te zijn. Al kan je ook zeggen dat hij, doordat de Geest deze geschiedenis in het geschreven Woord van God heeft op laten nemen, tot zegen is waar deze geschiedenis gelezen en gehoord wordt.

Kortom: geloof het Evangelie van Jezus Christus. En c.

Ds. A. I. Kazen