Mensen vertellen over Gods liefde

Laatst kreeg ik midden in de nacht een gedachte in mijn hoofd namelijk: “Ik wil dat je de mensen vertelt over Mijn liefde voor hen.” Is dit een gedachte die is ingegeven door God? En hoe moet ik hier dan mee omgaan? Moet ik zomaar op willekeurige mensen afstappen en zeggen: “God houdt van jou?” Ik word hier een beetje paniekerig van want van mezelf ben ik een stil en verlegen persoon. Kan iemand me misschien tips geven?

Beste vriend (of vriendin),

Het is niet zo moeilijk, om op je eerste vraag een antwoord te geven. En wel in de vorm van een andere vraag: “Waarom zou het niet van God zijn?” De duivel zal het in ieder geval zo niet in je hart geven, want die wil alleen maar, dat alle mensen verloren gaan. We mogen dus gerust belijden dat Hij het is die je bewogenheid over het leven van de naaste in je hart geeft. 

Maar dan je tweede vraag. Hoe ga ik daarmee om? Je wordt een beetje paniekerig, als je denkt: “Nu moet ik op willekeurige mensen afstappen...” Persoonlijk denk ik dat de Heere je een opdracht geeft die bij je past. Natuurlijk weten we wel dat Hij dat soms doorbreekt. Kijk maar naar Mozes. Deze dacht dat hij helemaal niet spreken kon. En naar Jeremia. Die vond zichzelf te jong. Maar dat is niet altijd zo. Ik denk daarbij aan de discipelen. Er waren er die het hart op de tong hadden, zoals Petrus. Maar van de anderen lees je soms helemaal niet dat ze wat zeiden.

Zo hoef je niet meteen te denken dat je op iedereen moet afstappen. Dat zou zoveel spanning geven, dat je niet goed uit je woorden kunt komen en dan werkt het averechts. Je mag de Heere ook bidden, of hij mensen op je weg wil sturen met wie een gesprek mogelijk is. En misschien hoor je wel bij een gemeente waar je actief kunt zijn in een kinderclub, waar je ook weer iets van de genade van de Heere kunt overdragen. Er zijn dus andere mogelijkheden dan alleen zo’n direct contact. Er zijn mensen die daar geen moeite mee hebben en als evangelist in de stad over straat lopen, maar dat is niet aan iedereen gegeven.

Veel zegen hierbij gewenst!

Ds. W. Arkeraats