Dorsvloer vol confetti

C.A. Hoekman / 8 reacties

01-10-2014, 08:00

Vraag

Sinds kort is er een nieuwe film “Dorsvloer vol confetti.” Er is ook een boek van. De film vertelt het verhaal van de jonge Katelijne (Hendrikje Nieuwerf) die opgroeit in een boerengezin in Zeeland. Uitverkoren zijn, dat is het belangrijkste levensdoel in het streng-gelovige milieu van Katelijne. “Dorsvloer vol confetti” is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Franca Treur, u ongetwijfeld bekend. Ik vraag me af of je als christen deze film mag bekijken. In mijn omgeving hoor ik verschillende reacties op deze film, omdat het wel over ‘ons’ (zeg maar) gaat, maar aan de andere kant ook een karikatuur schetst. Groet, een 19-jarige jongere.

Vraag 2: Ik zit met een vraag. Er is een nieuwe film op de markt: “Dorsvloer vol confetti”, naar het boek van Franka Treur. Mijn vriendinnen hebben het er steeds over. Zij zijn zelf niet reformatorisch. Ze gaan erheen en telkens word ik geconfronteerd met die karikatuur die van de refowereld wordt geschetst. Met verbazing las ik op CIP.nl dat een dominee er zelfs een recensie over schrijft. Behoorlijk positief, om er zelfs lering uit te trekken (overigens niet van onze gemeenten). Ik vind het niet prettig dat er zo'n film is waar de refowereld een beetje neergezet wordt als een “hel-en-verdoemenis-gebeuren”, waar zwaarmoedigheid, vrees en bangigheid vooral de boventoon voeren. Mijn collega's zijn ook verre van reformatorisch en ik heb telkens heel wat uitteleggen. Wat is uw mening over de film van Franka Treur? Kunnen wij er lering uit trekken? Is het een goede film om naar te kijken? Komt het overeen met de praktijk van alle dag? Ben ik gewoon kortzichtig en is het nu eenmaal ‘zwaar’ bij ons?

 

Antwoord

Beste jongere,

Mag je als christen deze film bekijken? Ik zou er een andere vraag aan toe willen voegen. Als je deze film bekijkt, voegt dat dan iets toe aan het boek, hetzij positief of negatief? Ik heb het boek gelezen. Franca Treur heeft een boek geschreven, wat je in één keer uit wilt lezen. Ze neemt je mee in haar verhaal en geeft prachtige doorkijkjes van het boerenleven, waarin ze opgroeide. Ik herken het. Franca legt echter ook de vinger op een aantal zaken, die we als gereformeerde gezindte ons aan moeten trekken. Is de scheiding tussen de zondag en de maandag niet te groot (geworden)? Tussen leer en leven? Is de bast rond de pit van het Evangelie (zondag 1 van de H.C.) niet te dik geworden? En zijn de lagen rondom de pit niet zo veel en dik geworden dat de pit bijna onbereikbaar is?

Al lezend heb ik echter ook een bepaalde weerzin ervaren. Is de schrijfster nu echt objectief en de maatstaf voor de zogenoemd “streng-gelovigen”? Ik denk het niet.

Eén voorbeeld slechts. Katelijne moet de punten en de tekst van de preek opzeggen en dat lukt niet zo goed (bladz. 13). Ging en gaat dat echt zo? En dat dan ook nog als maatstaf nemen? En dat Katelijne dan ook nog net drie ‘doempunten’ op moet zeggen: vervloekt, verdoemd, gedood? Is de kleur dan niet erg eenzijdig negatief? Zie ik hier de schrijfster achter? Met een innerlijke afkeer? Wat betreft de geestelijke inhoud van het boek, ben ik niet positief. Ik zie het niet anders.

En nu de film? Ik heb de film niet gezien, wel enkele filmrecensies gelezen. Het Algemeen Dagblad schrijft dat de verfilming van het boek op weerstand stuit in de gereformeerde gemeenschap. Franca Treur begrijpt dat wel. Ze zegt: “Er zijn kerkdiensten nagespeeld en er is een scène waarin het Heilig Avondmaal voorkomt. Daar schrok ìk zelfs van, daar rust zo’n taboe op.” Via de EO-website las ik een recensie van Suzanne Smallenbroek over hemel en hel in de film. Ze schrijft dan: “Opvallend aan de film is dat er veel nadruk ligt op de hemel en de hel. Het woord ’Jezus’ of ’genade’ wordt dan ook niet één keer genoemd. Bij de begrafenis van opa ligt -ondanks zijn heldendaad- alleen de focus op het ‘hellevuur’, dat je vervolgens op de achtergrond hoort knisperen.”
 
Mag je als christen die film bekijken? En wat voegt het toe aan het boek? Mijn conclusie is: de film gaat, in negatieve zin, verder dan het boek. Niet bekijken is mijn advies.

Toch denk ik dat het goed is dat je het boek eens leest. En bevraag jezelf dan. Herken ik dat nu wel of niet? Ben ik altijd bezig met de bast en laat de pit mij eigenlijk onberoerd? Is mijn geloof niet meer dan een optelsom van ge- en verboden, dan regels die ik al dan niet hanteer, zo het mij uitkomt?

De fundamentele vraag echter die Gods Woord aan jou en mij stelt is: Wat dunk je van de Christus? Dat is de kern van het Evangelie. Heb je met al je zonden en zorgen bij de Heere Jezus leren schuilen. Het zondeprobleem kent maar één oplossing: de vergevende kracht van Jezus’ bloed.

De les die Franca ons leert is: erger je niet zoals zij aan de bast, maar rust niet voor dat je het hart, de pit van het Evangelie mag kennen. Gods onverdiende genade in Zijn Zoon, de Heere Jezus Christus. Het eigendom van de Heere Jezus zijn, dat is leven tot in eeuwigheid. Dat is vrede en vreugde. Ik gun het jou en Franca.

C. A. Hoekman, Kapelle

 

 

C.A. Hoekman

C.A. Hoekman

  • Geboortedatum:
    23-09-1943
  • Kerkelijke gezindte:
    Gereformeerde Gemeenten
  • Woon/standplaats:
    Kapelle
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:
    Ouderling Ger. Gem. Kapelle-Biezelinge

Tags in dit artikel:

boekenfilmshypercalvinisme
8 reacties
henkie
01-10-2014 / 15:19
Evenwichtig antwoord met een mooie uitsmijter!
Bambi
01-10-2014 / 17:37
Inderdaad @Henkie, een mooi antwoord.
Het is een preek op zich.
Zo horen preken ook te zijn: onderwijzend over het leven, met een verwijzing naar de liefde van God, vanuit die liefde van God.
Jammer dat deze meneer geen dominee is in de Ger.Gem.
Dan zouden er minder van dit soort gevoelens bij jongeren zijn, zoals bij Franca Treur.
levensbron
01-10-2014 / 21:46
Dag vragensteller,
Ja,het is het gesprek van de dag, " heb je hem al gezien? " Dorsvloer vol confetti"
Wat denk je zelf, wat vind de Heere ervan?
Vooral onder christen jongeren moeten we er over mee kunnen praten.
Ik vind het klink klare spotternij.
Ik heb het boek niet gelezen en de film niet gezien.( zou ik ook niet willen)
Wel heb ik een interview gezien en ik vond het verschrikkelijk.
Zoals zij de christenen neerzet en hoe zij is veranderd (wereld gelijkvormig)
Ik vind het kwetsend en de wereld lacht erom.
" zie je nu wel"
Als ik jou was, zou ik naar de wijze woorden van Dhr. Hoekman luisteren.
Wat voor meerwaarde geeft het je?
"Ik heb een verbond gesloten met mijn ogen" Job 31: 1
Kun je dat zeggen???
"Kom en zie" is een beter standpunt en dat ZIEN bedoel ik op de Heere Jezus Crhristus.
" kom en zie " naar het kruis.
Gods wijsheid toegewenst.
tja
01-10-2014 / 22:32
Van het boek (literatuur) kunnen we misschien leren hoe het niet moet. Jammer dat de buitenwereld dit te zien krijgt, maar de film laat zien hoe het er in bepaalde gezinnen aan toe gaat. Veel dingen uit het boek herken ik toch ook uit mijn Ger.Gem. verleden. Trek er lering uit zou ik zeggen.
lydian
01-10-2014 / 22:55
Ik heb het boek ook gelezen, en vond het heel herkenbaar . Het is wel heel jammer dat de Franca het geloof helemaal heeft afgeschreven. Ik denk ook idd niet dat de film nog wat toevoegd, maar z, on boek lezen is niet verkeerd, juist om te zien hoe sommige dingen niet moeten, of mogen !
sydneylover
02-10-2014 / 12:06
@levensbron:

Doe als dhr. Hoekman en lees in ieder geval het boek. Je mening vormen op basis van een enkel interview is wel heel gemakkelijk.

Ik heb het boek ook gelezen maar heb niet de behoefte om de film te zien. Vooral omdat in het algemeen verfilmingen van boeken erg tegenvallen: de subtiliteiten die in een boek beschreven staan worden vaak heel slecht gespeeld.
Feit blijft dat 'Dorsvloer vol confetti' heel herkenbaar is, herken er zelf ook veel uit mijn jeugd in een andere gemeente. Ik geloof nog steeds dat dat heel gezond is, vooral voor een gemeenschap die de neiging heeft de luiken naar buiten geloten te houden.
altijdwat
02-10-2014 / 22:58
Ik heb het boek ook gelezen..met een lach en een traan. De traan was om inderdaad de refo-godsdienst...herkenbaar... waar er zoveel naam christenen zijn, die niet leven vanuit een liefdedienst, maar uit slaafsheid. Waar het alleen om uiterlijke dingen draait en niet om de zaken van het hart. Waar mensen niet meer lijken te weten dat ze bekeerd moeten worden, maar lijdelijk afwachten. Ik was ook zoals haar, afgedwaald en vond alle refo's farizeeërs. Gelukkig ben ik na jaren teruggekeerd, door de liefde van God getrokken en met de wetenschap dat ik een ziel had die verloren was. En nu weet ik dat er in de kerk gelukkig ook zoveel mensen zitten die wél vanuit liefde voor de dienst van God en voor een leven met Hem zijn. Ze zijn er heus wel, maar helaas ook zoveel niet.... Een lach, omdat ik ook de humor wel inzie van de subcultuur die ontstaan is door de tijd heen onder de refo's. Helemaal niet altijd vijandig of spottend omschreven, maar vanuit haar beleving als kind. Grappig, zondags uit de kerk hard naar huis fietsen, bij oma op de koffie die nog een stukje ging voorlezen enz... Ik herkende het helemaal!
levensbron
03-10-2014 / 08:46
sydneylover,

pardon....


Dhr.Hoekman verplicht mij niet het boek te lezen.

Heb jij het interview gezien??

Jij leest het boek en besluit dat je de film niet gaat bekijken.

Ik hoor het interview aan en ik besluit om het boek niet te lezen.

groetjes

Terug in de tijd

Uit het antwoord van Ds. Pronk, over de vraag of ivf censurabel is binnen de Ger. Gem. in Ned., blijkt uit de volgende z...
1 reactie
01-10-2009
Ik ben een verpleegkundige en ik werk via een uitzendbureau in de zorg. Ik heb poosje terug gesolliciteerd op een vacatu...
geen reacties
02-10-2018
Jarenlang was ik de buffer tussen mijn ouders enerzijds en tussen mijn ouders en mijn oma anderzijds. De spanningen tuss...
geen reacties
01-10-2008
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering