Vasten tijdens zwangerschap en borstvoeding

Overal hoor je dat vasten tijdens de zwangerschap/borstvoeding niet mag en dergelijke, maar ik ben eigenlijk heel benieuwd wat de Bijbel letterlijk zegt over vasten tijdens de zwangerschap en borstvoeding. Ik kan namelijk de bijbelse onderbouwing voor deze statements vinden. Graag wil ik weten simpelweg wat er in de Bijbel staat en verder hoef ik geen adviezen over verstand/meningen/gevoel in deze zaken, daar gaat het me nu namelijk niet om. Het gaat mij erom: wat zegt de Bijbel over vasten tijdens deze perioden?

Er is eigenlijk maar één tekst die letterlijk over het vasten van zwangere vrouwen of die borstvoeding geven gaat. Ik denk dan aan de oproep tot boetedoening d.m.v. vasten in Joël 2: 6. Verzamelt het volk, heiligt de gemeente, vergadert de oudsten, verzamelt de kindertjes en die de borsten zuigen. De kanttekenaars zeggen terecht dat ook de onmondige kindertjes door de zware zonden van de ouders mee moesten lijden. In 2 Kron.20:13 wordt gezegd dat op een vastendag heel Juda stond voor de Heere, ook hun kleine kinderen. In Jona 3:7,8 lezen we dat de koning van Ninevé het bevel geeft dat mensen en dieren niets mogen eten en drinken. Daar zullen ook de zuigelingen mee te maken hebben gekregen. In andere Bijbelteksten worden geen nadere aanduidingen gegeven van kinderen of zuigelingen die bij het vasten van volwassenen betrokken waren.

Het is i.v.m. de vraagstelling wel belangrijk op te merken dat het meestal om korte perioden gaat, zoals op de Grote Verzoendag of op andere boetedagen. Een gebruik zoals vasten tijdens een hele maand (Ramadan) is nergens in de Bijbel voorgeschreven. David vastte bij wijze van boetedoening zeven dagen totdat het kind van hem en Bathseba was gestorven. Van Mozes weten we dat hij veertig dagen vastte toen hij van God de wet kreeg (Ex. 34:28, Deut. 9:9). Maar dat gold niet voor het hele volk Israël.

Ds. H. D. Rietveld