Dochter gaat samenwonen

Als je dochter gaat samenwonen en je bent het hier vanuit je christelijke visie niet mee eens, hoe ga je hier dan mee om, zonder ze kwijt te raken? En moet je ze wel helpen met het huis dat in korte tijd klaar moet zijn? En als ze samenwonen wat dan? Er op blijven wijzen dat het niet goed is? En dat alle zonder ruzie maken. Moeilijk hoor.

Verdrietig als uw dochter gaat samen wonen, temeer daar dat niet is naar Gods Woord, het zal u ongetwijfeld een zaak van gebedsworsteling zijn. In de gemeente die we dienen zijn we dit helaas ook een paar keer tegengekomen. Gesprekken in deze hebben weinig uitgehaald, althans op korte termijn. In ieder geval hebben we het gebed niet na te laten, want de Heere is wonderlijk!

Ontzeg uw dochter nooit de toegang tot uw huis. Ze is en blijft uw dochter, wat er ook gebeurt. Bovendien hebt u ook eens met haar ten doop gestaan. Toch zou ik haar niet helpen met de inrichting van haar huis, temeer omdat we dan meewerken aan een zaak die voor de Heere niet kan bestaan. Iets anders ligt het ons inziens als uw dochter moet trouwen. Dan is het inrichten van een huis een zaak van naastenliefde, verricht aan iemand die in nood is. Is dit niet het geval, dan geven wij bovenstaand advies.

Wel valt ons inziens te overwegen uw dochter een Bijbel mee te geven. Blijf uw dochter wel bezoeken. Dan betekent niet dat we iedere keer over haar ongeoorloofde verbintenis spreken. Ze weet immers hoe u hier over denkt. Laat ook het gebed niet na en blijf haar met liefde omringen.

In ieder geval u toegebeden de zegen en de kracht van de Heere in deze verdrietige zaak. Wat komen we er in deze achter dat wij onze kinderen niet kunnen bekeren, maar dat de Heere hier moet ingrijpen. Hij is een wonderdoend God. Leer al dit verdriet aan Hem kwijt te raken en alle uitkomst van Hem te verwachten.

Ds. J. van Rossem