Nooit ouderling op tweetal voor diakenambt

Waarom staat er binnen de Gereformeerde Gemeenten nooit een ouderling op tweetal voor diaken, maar diakenen wel op tweetal voor ouderling? Beide ambten zijn toch gelijk? Of voelt dat (voor ouderlingen) niet zo?

Beste vragensteller,

Het is inderdaad binnen het kerkverband van de Gereformeerde Gemeenten een veel voorkomende gewoonte dat diakenen op tweetal voor ouderling worden gezet. Het zou interessant zijn om na te gaan hoe dat komt en of dat in de vroegere volkskerk in ons land ook wel voorkwam. In het Nieuwe Testament komt wisseling van het ambt echter niet voor. Maar iets wat niet in de Bijbel staat is natuurlijk niet automatisch verboden. In de Bijbel lees je ook niets van ambtstermijnen. Uit praktische overwegingen heeft men die in de kerk wel ingevoerd. 

Maar nu je vraag: hoe komt het dat een ouderling nooit kandidaat voor diaken staat? Je bedoelt wellicht niet dat het nooit voorkomt dat iemand, die vroeger ouderling was, later op tweetal voor het diakenambt staat. Dat komt weleens voor. Iemand zou bijvoorbeeld veel gaven kunnen hebben om ook het diakenambt uit te oefenen. Of iemand voelt zich bij nader inzien meer geroepen tot het diakenambt.

Inderdaad zijn alle drie de ambten die we kennen gelijk. Opklimmen tot een hoger ambt bestaat niet. Er is echter wel verschil in werkzaamheid, belang en invloed. Een predikant heeft een profetisch ambt: hij bedient het Woord. Een ouderling heeft een koninklijk ambt: hij houdt toezicht op leer en leven. Een diaken heeft een priesterlijke taak: hij bewijst barmhartigheid binnen en buiten de gemeente.

Het antwoord op de vraag waarom een diaken in functie gekozen wordt tot ouderling zou kunnen zijn dat zijn broeders in de kerkenraad hem hebben leren kennen als iemand die ook goed leiding kan geven in de gemeente. Het antwoord op je vraag waarom het omgekeerde nooit gebeurt, namelijk dat een zittend ouderling kandidaat-diaken staat, zou kunnen zijn dat men mogelijk toch een zekere rangorde ziet tussen de ambten onderling. Dat zou een kwalijke zaak zijn, zeker wanneer men daarvoor 1 Timotheüs 3:13 in de Statenvertaling zou aanhalen. 

M. H. Eckhardt