Vriendschap getrouwde man en getrouwde vrouw

Elke vriendschap begint zonder romantische gevoelens.

Heel veel relaties komen voort uit platonische vriendschappen.

Het eerste steentje dat je in het water gooit, verdwijnt. Het tweede steentje ook. Het derde ook. Als het romantische steentje boven water te zien is, ligt er een berg aan platonische steentjes onder de oppervlakte.

Iedereen kent wel iemand die een platonische vriendschap had met iemand van het andere geslacht. En de verliefdheid, die overkwam ze. Donderslag bij heldere hemel.

Het kan zeker, maar ik ben het tegelijkertijd eens met Arendine.
Een vriendschap tussen man en vrouw, van gelijke leeftijd, is ergens een risico. Toch kan het ook gewoon goed gaan.
Ben je beide vrijgezel, ontstaat er al sneller een situatie zoals Arendine beschrijft. Ben je beide gelukkig getrouwd, zul je daar voorzichtiger mee zijn en sneller afstand nemen.
Persoonlijk vind ik (als vrouw) mannen wat makkelijker om goed mee te praten.

Ik praat ook heel fijn met mannen.

Maar sinds die ene zeer platonische vriend me vertelde dat hij zijn verloving ging verbreken en dat er gevoelens voor mij waren, kijk ik wel 10x uit voor ik denk dat ik totaal platonische onschuldig bevriend kan zijn met een man.

Toch kan het gewoon goed gaan.

Klopt, en het kan ook gewoon fout gaan.

Waarom zou je dat risico willen lopen als je getrouwd bent?

Arendine, een verliefdheid kan je altijd overkomen. Ook als je een nauwe samenwerking hebt met bijv een collega. Toch denk ik dat het een keuze is om er wel/ niet naar te handelen. Ik zou een vriendschap op een zeer laag pitje zetten zodra ik merk dat er gevoelens bij komen kijken. Een verliefdheid zal dan ook weer voorbij gaan, want het 'houden van' bij mijn man gaat veel dieper.

Als je stelling is 'neem het risico gewoon niet' wordt dat wel erg ingewikkeld als iemand homoseksuele gevoelens heeft. Dan zou diegene geen vriendschappen mogen hebben want zelf zou hij verliefd kunnen worden op een man, maar vrouwen kunnen weer verliefd worden op hem?

Het gaat hier over getrouwde mensen, niet over homo's.

Arendine, dat kan in theorie samen op gaan :-)

@arendina Er zijn veel getrouwde homo's, Er zijn homo's in een hetero huwelijk. En dat zijn allemaal getrouwde mensen.

Zo'n vriendschap kan er best zijn, maar ik denk dat het verstandig is om daar altijd de partners bij te betrekken. Concreet: ergens iets drinken oid altijd met z'n vieren doen.

Zv70, dan is het te hopen dat die ook een beetje met elkaar op kunnen schieten anders zitten ze er als 2 chaperonnes bij. Maar ook niet teveel, anders gaan die 2 er straks met elkaar vandoor :-).

Weer zo’n vraag, die gesteld wordt omdat men vindt dat iets toch moet kunnen.
Waarvan men inwendig heus wel weet hoe vreselijk onverstandig dit is.
En dan toch de bevestiging bij anderen zoeken om het wel te mogen doen…

WillemB, ik houd van mijn mannelijke vrienden maar ik moet er écht niet aan denken om er ook maar iets fysieks mee te moeten doen. Alsof ik met mijn broer het bed zou delen.
Gevoelens kun je niet altijd sturen, dat klopt, wat je er vervolgens mee doet wél. Acht je jezelf daartoe niet in staat, is het inderdaad verstandig dat op voorhand al niet te doen.
Ook Lydia gaf Paulus een logeerplek in haar huis.

Hou het hart warm, het hoofd koel en de voeten op de grond. Niet zo krampachtig en angstig alsjeblieft.
Misschien moet je voorzichtig zijn wanneer je getrouwd bent met je eerste vriendje of vriendinnetje in je puberteit. Dan zou je misschien als volwassene wat gevoeliger kunnen zijn om verliefd te worden op een ander.
En als je huwelijk niet goed is, observeer dan of de vriendschap wellicht een vlucht voor je is.