Eindbestemming valt eeuwig mee

Dat kan, maar het is niet de norm. Romeinen 8:16 HSV: De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.

Het is Gods normale weg om ons geloofszekerheid te geven. Ik zou het er dus niet op gokken.

Ik denk dat Tonny helemaal gelijk heeft. Toch zit hier iets gevaarlijks in deze vraag, door te denken: het zou maar zo allemaal eens eeuwig mee kunnen vallen…

Zonder geloof zal het niet gaan..,

Jammer dat het mooie pastorale antwoord in de reacties ontkracht wordt.

Ik ben de vraagsteller en ik vroeg dit omdat ik dierbaren zie die met zoveel liefde over de Heere spreken en vruchtdragen in Zijn koninkrijk maar zichzelf (nog) niet kunnen/durven te rekenen bij de uitverkorenen terwijl ze (heb ik weleens zo gelezen, niet zelf bedacht) : met het lichtje op de rug lopen.

Beste Molly,
Ben je het ermee eens, dat je alleen maar iemand lief kan hebben die je echt kent…?

Molly, ik weet wat je bedoelt maar dan nog steeds: dat is niet de norm.
Hoeveel 'mensen met 'een lichtje op de rug' ken je uit de bijbel?
Dat er in reformatorische kerken (waar ik zelf lid van ben) 3/4 niet aan het heilig avondmaal gaat, is niet de norm. Is niet wat Jezus wil. Is niet waar God Zijn welbehagen in heeft. God jankt erom, en ik jank elke keer met Hem mee. Zoals mijn man laatste avondmaal zei: 'ik zat aan tafel, ik keek de kerk in, en ik zag allemaal mensen met een groot vraagteken boven hun hoofd en we hebben het normaal gemaakt!'

Tegelijkertijd geloof ik niet dat die 3/4 zonder geloofszekerheid allemaal naar de hel gaan. God is groter en genadiger dan dat. Maar misschien zal Hij Zijn woorden uit Joh 10:25 (Ik heb het u gezegd en u gekooft niet) wel herhalen.

Waarom geloofszekerheid in de eerste christengemeente geen ding was, en in de reformatorische kerken wel... tja. Ik denk deels prediking (je moet het echt zeker weten, bedrieg je niet, is het wel echt, houdt het stand, is het niet alleen gebaseerd op gevoel), deels afzetten tegen de 'evangelischen' die 'alles zomaar aannemen'. Misschien het teveel naar zichzelf kijken, en te weinig op Hem die het voor jou gedaan heeft.

Als ik de hele dag naar mezelf zou kijken, naar alles waar ik elke dag opnieuw weer een potje van maak, naar alles waarin ik steeds weer faal, dan ben ik hopeloos verloren. Maar ik zie Hem, met eer en heerlijkheid gekroond, Hebreeën 2:9.
1 van mijn favoriete bijbelteksten, omdat het me steeds omhoog laat kijken.

Ja, Molly, ik denk zeker dat zulke mensen bij Jezus kunnen horen. In de gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar zag de farizeeër zich als rechtvaardig, en de tollenaar niet, maar juist de tollenaar ging volgens Jezus naar huis als iemand die in de ogen van God rechtvaardig is.

Maar broodkruimel, zou God die tollenaar dan ook niet willen laten weten dat Hij zijn gebed had verhoord?

Tonny,
Met jou eens hoor, het het zeker niet de norm, eerder een tekortkoming inderdaad en ik denk dat het de Heere zelfs verdriet doet, maar het houdt Hem niet tegen ook in deze kleinen te werken maar mooier zou zijn als hun denken anders was.

WillemB,
Wij hebben Hem lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad! Hij kent degenen die de Zijnen zijn en ja naar de letter heb je gelijk maar het kennen heb je ook in de praktijk in diverse gradaties en pas Later zullen wij Hem (hemels) kennen in volmaaktheid, hier nog in gebrek al is het heerlijk wanneer we het ook in overgave kunnen, het blijft onvolmaakt want Hij is Godzijdank groter en wijzer dan wij.

En Broodkruimel, ook bedankt voor jouw reacties. Het is gelukkig in Zijn hand!

Graag gedaan!
@ Tonny: Dat weet ik niet, dat staat niet in de Bijbel. Maar ik vertrouw erop, dat God erbarmen heeft met die mensen, die van Jezus houden, maar zich er niet bij durven te rekenen. Want Gods liefde en genade zijn groter dan onze geloofszekerheid.

Broodkruimel, eens dat Hij groter is dan ons veroordelende hart (1 Joh 3:20) maar ben jij het er ook mee eens dat die tekst ons tot bemoediging mag zijn, op de momenten dat we teveel naar onszelf blijven kijken en te weinig omhoog? Maar dat die tekst niet mag leiden tot een 'laten we het er maar op gokken'?

Ik lees en hoor, ook hier, vaak over het lichtje op hun rug, zich er niet bij durven rekenen ed. Ik ben bang dat dit door de prediking komt, in de Bijbel zie ik het niet terug, hoe diep iemand ook zit, hoe ver afgedwaald... toch lees je steeds: God van mijn heil of geeft mij weder de vreugde van Uw heil. Niet ik weet niet zeker ofik U wel kent oid.

Het is droevig... als je zegt: Ik weet niet of ik van de Heere Jezus houd, dat kan toch niet?

Ze houden wel van de Heere maar zijn niet zeker van vergeving, het kindschap Gods enz. Ze kunnen niet zonder Hem in hun dagelijks leven maar zijn (nog) niet zeker van hun heil/behoud. Ik weet het, het klinkt ingewikkeld en dat hebben zij het ook voor zichzelf. Lastig!

@molly
Hoe zou dat kunnen als je de Bijbel gied leest...