Nog maar kort te leven en verliefd

Ik ben een jongen van 21 jaar, belijdend lid van een hervormde gemeente. Wij voelen ons verbonden met de Gereformeerde Bond. Ik ben hier ook persoonlijk lid van. Ik kamp al geruime tijd met veel ziekte en ellende. Voor mij zal het hier op aarde dan ook binnenkort eindigen. Juist deze ziekte heeft mijn relatie met de Heere ontzettend sterk gemaakt. Ik zou niet weten waar ik zou moeten beginnen zonder Hem. Elke dag besef ik wel hoe hard ik Zijn redding nodig heb. Ik ben niet meer bang voor de dood; ik ben banger voor een terugkeer naar de staat van mijn geloof en relatie met de Heere van voor mijn ziekte. Alleen de gedachte aan hoe krachtig de macht van de Heere is én het bloed van Zijn Zoon, kan mij diep emotioneel raken. Dat gezegd te hebben, het volgende.

Ik heb een meisje ontmoet. Helaas is zij niet van onze kerk (katholiek). Ik merk hoeveel zij voor mij betekent en dat ik diepe liefde voor haar voel. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Het doet teveel pijn om erover te praten. Ik heb het uiteindelijk eerlijk opgebiecht, maar ik weet dat dit een liefde is die niet kan. Het doet zo verschrikkelijk veel pijn. Uiteindelijk heb ik dan ook gekozen om het contact te verbreken. Dit kwelt mij enorm. Ik kan er niet over praten zonder er erg emotioneel van te worden.

Daarnaast weet ik niet of ik goed gehandeld heb. Ik doe haar hier ook zoveel pijn mee. Dit kan toch niet de bedoeling zijn? Ik ben echt radeloos en weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Juist omdat ik weet dat ik voor Zijn Troon zal moeten verschijnen wil ik graag het goede doen. Het voelt nu of ik de controle verlies en dat maakt mij zo angstig. De uitspraak dat de duivel tot het laatst mee doet, voelt bijna als realiteit. Ik zou graag advies willen over hoe hier mee om te springen. Ik kan er niet goed over praten, vandaar dat ik via deze weg me tot jullie richt.

Wat een ingrijpende tijd maak je mee op het gebied van gezondheid en leven en wat een aangrijpend gebeuren doet zich voor op het gebied van de liefde! Het lukt je niet om erover te praten en je hebt je op deze manier toch geuit. Goed, dat je van die mogelijkheid gebruik hebt gemaakt.

Het is bijzonder dat, nu je leven op aarde waarschijnlijk niet lang meer zal duren, de Heere je zoveel geloofsrust geeft. Wat een zegen dat je zekerheid en rust mag hebben in Hem. Als je mag zien hoe krachtig de macht van de Heere en het bloed van Zijn Zoon zijn, mag je ook vertrouwen hebben dat je door alles heen bewaard wordt. Zelfs bij het naderen van de dood zal Hij volkomen uitkomst geven. God is de God van je heil. 

Maar nu heeft de liefde zich aangediend. Dat kan. Want terwijl je als christen je opmaakt om eeuwig met de Heere te leven, blijf je toch ook een jong mens en het kan je zomaar gebeuren dat je aangetrokken voelt tot iemand. Is daar iets mis mee? Nee. 

Maar je hebt gemerkt en gepraktiseerd, dat je als christen niet alleen mag laten leiden door je gevoel, maar dat je ook je verstand moet gebruiken. En voor elke christen is dan de vraag: kan ik samen met degene voor wie ik veel voel de Heere dienen? Jij bent tot de conclusie gekomen dat dit met dit meisje niet kan en daarom heb je het contact verbroken. De vraag die je bezig houdt is: heb ik het wel goed gedaan? Ik probeer met je mee te denken. En ik reik je graag de volgende overwegingen aan: 

1. Geloofsbeslissingen kosten veel. Ze gaan gepaard met echte moeite, doorleefde pijn. Ik denk dat Christus naar je kijkt en waarneemt hoeveel je voor Hem overhebt. Zou Christus niet van je zeggen: wat heeft Hij mij lief?  

2. Vroeg of laat wordt elke christen op de proef gesteld of hij in al zijn relaties Christus bovenaan wil staan. Met het oog daarop heeft Christus het meer dan eens gezegd: “Wie vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waard, en wie zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mij niet waard” (Mattheüs 10:37). In dit rijtje past ook helemaal: wie degene op wie Hij verliefd is liefheeft boven Mij, is Mij niet waard. Daarachter volgt echter de belofte: “Wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden” (Mattheüs 10:39). 

3. Of een verliefdheid op iemand zonder christelijke achtergrond of met andere geloofsovertuiging misschien toch zou mogen leiden tot een levensrelatie, is een vaak moeilijke en lange weg. Want het uitgangspunt moet zijn dat je alleen verder kunt met iemand in een vaste levensrelatie als je samen één bent geworden in (het zoeken van) de Heere Jezus. Het lijkt er niet op dat jij nog veel tijd hebt om een vaste levensrelatie met iemand te kunnen aangaan. Je zou misschien zelfs nog maar kort de tijd hebben om de weg ernaar toe te gaan. Het is aan jezelf om af te wegen of je ondanks je ziekte en ellende toch zo’n moeilijke en veel vragende verkering zou willen/kunnen meemaken. 

4. Je ervaart veel pijn en verdriet vanwege dit alles. Dat is begrijpelijk. Verliefdheid brengt alles in beweging. Net zo goed als de verhouding met de Heere Jezus dat doet. Zo’n afgebroken contact brengt rouw met zich mee. Weet dat de Heere naar je kijkt en dat Hij ook van dit verdriet, net als van al de moeite die je ziekte met zich meebrengt, zegt: Geef het in Mijn hand (Psalm 10:14 “U aanschouwt de moeite en het verdriet, opdat men het in Uw hand geeft”).

5. Je hebt ook verdriet voor dit meisje, vanwege het verdriet dat zij beleeft vanwege het verbroken contact en je verlangt het beste voor haar. Misschien is het goed om te bedenken dat je haar kort en krachtig iets heel kostbaars hebt aangereikt. En dat is de gewaarwording, dat God in het leven van een gelovige zoveel betekent, dat hij echt alles voor Hem overheeft. Paulus zegt: “Het leven is mij Christus, het sterven winst (Filippenzen 1:21). Zij heeft het aan jou gezien dat het leven je Christus is. En als ze je liefheeft, zal ze je het beste gunnen. En dat mag dan zo dadelijk zijn, dat het sterven jou winst wordt. Blijf bidden voor deze vriendin dat ze van dit alles een zegen voor haar ziel mag ontvangen. 

6. Je ervaart veel strijd en maakt het mee dat de duivel tot het laatste mee doet. Ik denk dat je het in dit alles ook echt moet bidden: “Leid mij niet verzoeking, maar verlos mij van de boze.” Wat heeft de duivel immers een hekel aan geloof in de Heere en aan geloofsstandvastigheid van christenen. Wat haat hij Gods liefde tot mensen en de liefde van die mensen tot God. 

Hoe kort of hoe lang je levensweg nog zal zijn, weet ik niet. Jij weet het misschien zelf ook niet. God weet het. Blijf dichtbij Hem, wat je verder ook nog zult tegenkomen. Nu is het deze liefde die een beproeving voor je is gebleken. Maar zo dadelijk kan het iets anders zijn. Weet dat er bij de Heere genade is om het allemaal aan te kunnen. Christus Zelf zegt: “Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht” (2 Korinthe 12:9).

Ds. A. de Lange