Rechtvaardig oordeel over plagiërende predikant

Deze vraag voor ds. M. W. Muilwijk die een vervolg is op 'Predikant pleegt plagiaat', beantwoord door ds. R. W. Mulder uit 2024. U verwijst in het antwoord 'Ten einde raad in gemeente' naar de mogelijkheid om aan te kloppen bij de Regionale Commissie Opzicht (RCO) voor personen die in hun levenswandel of leer dwalen. Stelt u zich voor; een predikant, een in den lande verondersteld dienaar van het Heilig Evangelie van onze grote, goede en genadige God, zondigt -overtuigend bewezen- jaar na jaar na jaar, gemeente na gemeente, eredienst na eredienst door onophoudelijk preken en meditaties te plagiëren van andere predikanten. Hij verbreekt belofte na belofte en richt een spoor van vernieling aan in eerdere gemeenten waar hij voorging. Is talloze keren aangesproken en vermaand door alle lagen van de kerkelijke regering volgens Mattheüs 18. Wat zou in deze casus een rechtvaardige, evenwichtige en bovenal geestelijke reactie kunnen zijn van een commissie als de RCO?

Eenvoudiger gesteld: wat mag een kerkelijk lid verwachten wat zwaarder weegt in de afweging van de RCO? Het eeuwige lot van honderden zielen aan zijn bedenkelijke 'bediening' toevertrouwd of het persoonlijk welzijn, de broodwinning, de eer en aanzien van een leugenachtig persoon?

Beste vragensteller/-ster,
 
Voordat ik op de vraag inga, eerst de volgende opmerking. Het antwoord dat ik geef, geef ik in de hoedanigheid van panellid van Refoweb die ook kennis kan nemen van wat openbaar is aangaande het kerkelijk recht en de procedures. Dit antwoord heeft op geen enkele manier verband met een reële zaak. Elke overeenkomst met welke reële zaak dan ook, maakt het nu volgende antwoord niet bruikbaar om een uitspraak van een RCO te beoordelen of van commentaar te voorzien of te gebruiken om te beoordelen of een opgelegde maatregel te licht of te zwaar is.
 
Op uw eenvoudige gestelde vraag is het antwoord duidelijk dat een rechtvaardig oordeel altijd zwaarder weegt dan welzijn, broodwinning, eer en aanzien van een mens. De belangrijke vraag is echter wat een rechtvaardig oordeel inhoudt. Dat wordt niet alleen afgemeten aan de zonde die is begaan, maar ook de houding die iemand aanneemt wanneer deze zonde wordt ontdekt. Het lijkt me dat een RCO met beide dingen rekening moet houden, om tot een rechtvaardige, evenwichtige en bovenal geestelijke uitspraak te komen. 
 
De casus die u schetst met uw slotkwalificatie “leugenachtig” is een hele heftige, want iemand is wel aanspreekbaar op zijn gedrag (hij doet beloftes en dus ziet hij het verkeerde van zijn handelen in), maar verandert zijn gedrag niet. Puur afgaande op de door u geschetste casus en veronderstellende dat dit het hele verhaal is, lijkt me de handelswijze in de geschetste casus ten zeerste af te wijzen en ook een maatregel van tucht waardig. Welke maatregel dat moet zijn, daarover geeft de kerkorde een aantal mogelijkheden en daarover ga ik geen uitspraak doen als panellid van Refoweb. Daarvoor is een RCO aangesteld om dit- naar ik hoop- biddend en worstelend te doen. Het is ingrijpend om een dienaar van het Woord te zien dwalen in de mate die u in de door u beschreven casus beschrijft en een maatregel kan ongeacht de zwaarte van overtreding nooit lichtvaardig worden genomen.
 
Het antwoord op uw eerste vraag vanuit de door u geschetste casus is dat van een RCO verwacht mag worden biddend, worstelend en naar recht en bewogenheid een dwalende predikant- al dan niet door een tuchtmaatregel- op het rechte spoor terug te brengen.
 
Laten we -mocht u met deze vraag wel een concrete casus in gedachte hebben gesteld- vooral bidden en nederig zijn dat geen mens te goed is om te vallen in een zware zonde, zoals u deze in uw casus schetst.

Hartelijke groet,
Ds. M. W. Muilwijk