Bidden en kloppen om bekering

Het voelt alsof God zo ver weg is en ook op mijn gebed blijft het stil. Daarom vind ik het lastig om te blijven bidden en bid ik soms niet meer. Hierdoor word ik ook achterdochtig richting God en komt vaak de gedachte in mij op: het zal wel niet voor mij zijn (bekering). Het voelt iedere keer zo verkeerd als ik dan weer niet gebeden of in de Bijbel gelezen heb. Maar iedere keer als ik wil bidden of Bijbellezen komen er weer zoveel wanhopige gedachten tegenop.

Soms schaam ik mij over de gedachten die ik over God heb. Ik weet dat ik moet blijven aanhouden omdat God belooft: wie klopt die zal opengedaan worden. Maar het lukt soms niet om te bidden. Soms lijkt het alsof ik er de moed niet voor heb. Als het mij niet eens lukt om te bidden (kloppen) dan zal God toch ook nooit opendoen voor mij? Hoe moet ik hier mee omgaan?

Beste vragensteller,

Als ik je vraag goed begrijp, dan bid je al langere tijd om bekering. Maar voor je gevoel loop je met dit gebed tegen een muur op en lijkt het alsof God je gebed niet hoort. Je wordt er wanhopig van, schrijf je. De gedachte bespringt je om er maar mee op te houden. Tegelijk ervaar je dat stoppen met bidden en Bijbellezen je ook niet verder helpt. 

In Lukas 11 geeft Jezus aan Zijn leerlingen onderwijs over het gebed. Hij is de Zoon van de Vader. Hij kent God als geen ander. Heel mooi laat de Zoon zien dat de Vader de Heilige Geest geeft aan hen die daarom bidden. Zo’n belofte spoort ons aan om vol te houden. Want God laat geen bidder staan. Aan die belofte heeft Hij Zijn Naam en eer verbonden. Die belofte mag je de Heere ook voorhouden. 

Tegelijk houdt mij bij het lezen van je vraag nog iets anders bezig. Je bidt om bekering. Als ik je vraag lees denk ik dat je daarmee redding en zaligheid bedoelt. Maar is dat nu niet precies wat God je aanbiedt in het evangelie? Je hoeft niet te vragen of Hij het je geeft, want Hij reikt het je aan in de beloften van het evangelie. Waar het om gaat is dat wij dat gelovig aanvaarden en daaruit gaan leven. Geloof en bekering zijn actieve werkwoorden waardoor wij worden aangespoord om te geloven en ons te bekeren. Begin er maar mee! En spreek in je gebed maar eerlijk uit waar je dan tegenaan loopt. Dat mag je met verwachting doen, want de Heere is de God die ernaar verlangt dat wij ons bekeren en leven. 

Hartelijke groet,
Ds. W. J. C. van Blijderveen