De halve waarheid van de slang

In de Studiebijbel (HSV) op blz. 2305 onder het kopje: “Het laatste oordeel en de hel” wordt in verband daarmee opgemerkt: “Degenen die Gods genadige aanbod van vergeving in Christus weigeren, zullen bewust eeuwige straf in de hel lijden, een toestand van pijniging en afgesneden zijn van de aanwezigheid van God (Matt.25:30, 41,46; Mark. 9:43, 48; Openb. 14:9-11).”

Mijn vraag is: De slang zei tegen Eva: “U zult zeker niet sterven” (Gen. 3:4 HSV). Maar als ‘degene die Gods genadige aanbod van vergeving weigeren, bewust eeuwige straf in de hel lijden, een toestand van pijniging (studiebijbel), dan moeten al deze mensen -net als de mensen die leven in de hemel ontvangen- met een onverderfelijk en onsterfelijk lichaam door God worden opgewekt (1 Kor. 15:51-54). Ze zullen dan net als God ‘onvergankelijk’ zijn (1 Tim. 1:17). Maar heeft de slang dan in principe toch niet de waarheid gesproken?

De woorden die de slang tegen Eva spreekt zijn in veel opzichten een halve waarheid. Hij zegt bijvoorbeeld dat Adam en Eva door het eten van de vrucht “kennende het goed en het kwaad” zullen zijn. Door de zondeval krijgen Adam en Eva inderdaad in zeker opzicht kennis van goed en kwaad. Maar wel op een heel andere manier dan ze dachten. De hálve waarheid van de slang blijkt een héle leugen te zijn. Op die manier kun je ook naar jouw vraag kijken: Mensen die eeuwig verloren gaan blijken toch eeuwig te ‘bestaan’. Kun je dat geen onvergankelijkheid noemen? Heeft de slang dan toch niet gelijk?

In Daniël 12:2 lezen we van een dubbele opstanding van gestorven mensen: “Dezen ten eeuwigen leven, en genen tot versmaadheden en tot eeuwige afgrijzing.” Zowel de mensen die zalig worden als de mensen die eeuwig verloren gaan zullen dus opstaan uit de doden. Maar de manier waarop is totaal verschillend. Mensen die zalig worden staan op om eeuwig te leven, mensen die verloren gaan staan op om eeuwig te sterven. Kun je dat laatste ‘onvergankelijkheid’ of ‘leven’ noemen? Welnee: het is juist een eeuwigdurend proces van ‘vergankelijkheid’; een eeuwigdurend proces van ‘sterven’. Op z’n best zou je kunnen zeggen dat de slang een halve waarheid heeft gesproken. Maar ook hier blijkt die halve waarheid een hele leugen te zijn. 

Ds. A. D. Fokkema