Gelovig en bekeerd

Wat is nu precies bekering? Wat is het en wat is het verschil tussen gelovig zijn en bekeerd zijn? En ook: wat moet je er zelf voor doen en wat moet je door God gegeven worden? 

Groeten van iemand die veel bezig is met geloofsvragen.

Geloof en bekering horen onlosmakelijk bij elkaar. Een bekering zonder geloof is een schijnbekering. En het geloof zonder bekering is een dood geloof.  Hoe deze twee tot elkaar verhouden zien we heel duidelijk in de gelijkenis van de verloren zoon. Lukas 15: 11-24. Hier zien we dat bekering betekent inkeer, afkeer, terugkeer. De verloren zoon komt tot andere gedachten. Hij komt tot inkeer omdat hij gelooft dat hij gezondigd heeft tegen zijn vader en de hemel. Dat doet hem het besluit nemen om op te staan en terug te gaan naar huis omdat hij gelooft dat zijn vader barmhartig is hoewel hij beseft het niet waardig te zijn als zijn vader hem weer accepteert. Hij keert zich af van zijn zondig leven en gaat terug naar huis. 

Een ander voorbeeld is de geschiedenis van Zacheüs. Lukas 19: 1-10. Zacheüs gelooft het woord van Jezus, namelijk dat Deze heden in zijn huis moet zijn. Zijn geloof blijkt uit het feit dat hij uit de boom komt en Jezus met blijdschap in zijn huis ontvangt. Zijn bekering komt openbaar in het terug willen geven wat hij van anderen gestolen heeft en zijn goederen te delen met de armen. Het echte geloof blijkt dus uit de vruchten van de bekering. Waar die twee gevonden worden is iemand zowel een gelovige als ook een bekeerd iemand te noemen.

Dus vergeet niet, de opdracht is: Jij moet je bekeren tot God. En wie zich van harte bekeert en gelooft, komt er achter dat het Gods gaven zijn om te kunnen geloven en om je te bekeren. Bekend is het gebed van de kerkvader Augustinus: “Heere geef mij wat Gij beveelt en beveel dan wat Gij wil.” “Het moet je gegeven worden”, maakt dan niet vals lijdelijk, maar heilig actief om te ontvangen van de Heere wat ons ontbreekt.  

Ds. A. J. Schalkoort