Gesprek Gereformeerde Gemeenten en PKN

De scriba van de Protestantse Kerk in Nederland heeft aangegeven in een afscheidsinterview met het Nederlands Dagblad dat hij nog nooit vertegenwoordigers van de Gereformeerde Gemeenten heeft ontmoet of gesproken. Zij leggen de uitnodigingen naast zich neer, om zo een geheel geïsoleerde plaats in te nemen. Is dit werkelijk zo? Dit kan en mag toch niet waar zijn? Het verbaast mij dat de Ger. Gem. dan het bijbelse gebod van eenheid naast zich neer zou leggen, ja zelfs het gesprek met de protestante broeders en zusters afwijst. Is de Ger. Gem. dan werkelijk sektarisch, zoals de scriba helaas moet vaststellen? En wat betekent dit voor het 'Kerk-zijn'?

Beste vraagstel(ler)ster,
 
Je schrijft dat de Ger. Gem. de uitnodiging tot samenspreking met de PKN naast zich neer leggen. Dat klinkt alsof men zich hoogmoedig daarvan distantieert: "om zo een geheel geisoleerde plaats in te kunnen nemen." Dat wordt weersproken door de feiten. Er zijn wel degelijk contacten en gesprekken met kerkverbanden die op dezelfde grondslag staan. 

Dat deze zelfde contacten er niet zijn met de PKN is daardoor te verklaren dat de verschillen met deze kerk als geheel zo groot zijn dat samenspreking bij voorbaat zonder nut zal zijn. Ik denk aan: de vrouw in het ambt, het homohuwelijk, de uitoefening van de leertucht, enz. Dat neemt niet weg dat er plaatselijk met Geref. Bondsgemeenten goede contacten zijn, zoals bijvoorbeeld in mijn woonplaats (gemeenschappelijke herdenking van de kerkhervorming, school enz.).
 
De verdeeldheid van de kerken is een zaak die ons wel degelijk ter harte gaan, maar een geforceerde eenheid levert alleen maar meer verdeeldheid op. 
 
Met hartelijke groet, 
Ds. H. Paul