Inenting weigeren als verpleegkundige

Ik ben eerstejaars verpleegkundige niveau 4. Van iemand kreeg ik te horen dat als ik op dit moment in het ziekenhuis wil gaan stage lopen of gaan werken, ik ingeënt moet zijn tegen hepatitis B. Is dit ook werkelijk zo? Of zijn er ook nog ziekenhuizen waar dit niet zo is? En als ik gewetensbezwaren heb, en die heb ik, mag ik de inenting dan ook weigeren? Ik vind het heel moeilijk. Ik ben absoluut tegen inenten, maar moet ik daarom mijn wens om als verpleegkundige mensen in het ziekenhuis te helpen en hen als het kan te wijzen op de Enige Heelmeester laten varen?

Beste vragenstelster, 

Ik denk dat inderdaad alle ziekenhuizen een hepatitis B-vaccinatie van (stagelopend) personeel verplicht stellen. Binnen de huisartsenzorg is dit inmiddels ook verplicht.

Deze verplichting heeft te maken met het feit dat je als verplegend personeel (en ook als arts) ‘risicodragend’ bent. Dit houdt in dat je handelingen verricht waarbij er een prikaccident op kan treden, waar bloed/lichaamsvocht van de verpleegkundige/arts in aanraking kan komen met bloed/lichaamsvocht van een patient. Als de verpleegkundige/arts zou lijden aan hepatitis B, dan bestaat het risico van een overdracht van deze ziekte naar de patient. Een ziekenhuis/huisartsenpraktijk wil alle mogelijke risico's zoveel mogelijk beperken, daarom wordt een hepatitis B vaccinatie verplicht gesteld.

Lang niet iedere christen wijst vaccinatie af; een (klein) deel van de reformatorische gezindte is principieel tegen vaccineren, omdat dit in hun ogen in zou grijpen in de afhankelijkheid en zorg van God. Andere christenen zien geen bezwaar in het gebruik van vaccins. Zij geloven dat God de mens het verstand gegeven heeft om deze ‘uitvindingen’ te doen en maken daar (dankbaar) gebruik van.

Ik denk dat het verstandig is dat je je bezwaren bespreekt met je mentor en/of je predikant.

Met vriendelijke groet,
Art van den Noort