God-Mens en Mens-God

Laatst las ik een preek waarin de benaming God-Mens en Mens-God gebruikt werd. Is dit niet in strijd met art. 33 van de geloofsvorm van Athanasius?

Beste vraagsteller,

Je vraag kan ik begrijpen. De uitdrukking God-mens of Mens-God kan de gedachte opwekken van een vermenging van God en mens, alsof Jezus Christus een soort tussenpersoon is. Hij is echter geen tussenpersoon, een half God en een half mens, maar Hij is volledig God en 100 procent mens. En dat tegelijkertijd. Een onuitsprekelijk wonder! Zwak en almachtig tegelijk. Onwetend en alwetend tegelijk... Eeuwig en sterfelijk tegelijk... Wie kan dit verstaan? Aanbidding blijft over.

De uitdrukking God-mens wordt wel meer gebruikt in onze traditie, zonder dat deze vermenging ermee wordt bedoeld. Men bedoelt dan juist te zeggen dat Hij niet half God en half mens is, maar dat Hij God en mens in één Persoon is.

Persoonlijk zeg ik het niet zo en gebruik ik om de door jou bedoelde reden deze uitdrukking ook niet, om alle misverstanden te voorkomen. Maar ik zou niet gelijk iemand die deze uitdrukking wel gebruiken, willen beschuldigen van ketterij.

Moge het wonder van de menswording voor ons overblijven!

Je ds. W. van Vlastuin