Man wil geen kind meer

Ds. J.J. van Holten / 50 reacties

26-04-2010, 15:00

Vraag

Ik ben inmiddels drie jaar getrouwd met een man die een kind heeft uit een vorig huwelijk. Samen hebben wij ook twee jonge kinderen, waarvan de jongste nu ruim een jaar is. Nu is het zo dat mijn man heel duidelijk stelt dat hij absoluut geen kinderen meer wil, want hij heeft er al drie. Zelf kom ik uit een groot gezin en ik heb nooit nagedacht over het aantal kinderen dat ik zou willen. Een groot gezin lijkt me juist mooi. De kinderen van ons samen zijn geboren in min of meer moeilijke omstandigheden. Er ontstonden vanwege het kind van mijn man problemen in onze relatie. Ik raakte onverwachts zwanger en na de geboorte van de oudste raakte ik kort daarna zwanger van de jongste. Nu de intensieve babyperiode voorbij is, merk ik dat ik het erg vind dat ik niet in een positieve situatie zwanger ben geweest. Ik zou dolgraag nog een keer zwanger worden, een kindje krijgen en daar echt van kunnen genieten. Onze relatie is nu namelijk gelukkig erg verbeterd en we hebben allemaal min of meer ons plekje binnen het gezin gevonden. Maar mijn man is echt heel duidelijk: geen kinderen meer. Ik vind dat moeilijk en heb het gevoel dat er een deur voor mijn neus dichtgeslagen wordt, die voor mij nog niet dicht is. Ik kan er tenslotte niets aan doen dat hij drie kinderen heeft en ik twee. En het voelt oneerlijk als hij mij om die reden een mogelijk volgend kind ontzegt. Mijn man wil graag dat ik de pil ga gebruiken, maar tot nog toe heb ik dat gelukkig niet gedaan. Dat wil ik helemaal niet. Het verlangen naar nog een kindje groeit bij mij alleen maar. Mijn man draagt argumenten aan dat een volgend kind problemen met zich meebrengt, financieel gezien, er is geen plaats meer in de auto en er is geen slaapkamer over. Daarin geef ik hem gelijk, maar ze vormen voor mij niet de redenen om geen kinderen meer te willen. Het voelt zo afstandelijk om zo over het krijgen van kinderen te praten, terwijl je ze van de Heere ontvangt. Hoe ga je als (christen)vrouw hiermee om? Ik kan mijn man niet dwingen om nog een kindje te willen en dat wil ik ook niet. Ik durf mijn verlangen ook niet aan hem kenbaar te maken, omdat ik weet dat we dan woorden krijgen. Moet ik gewoon vrede zien te krijgen met het feit dat ik twee kinderen heb? Of mag ik de Heere toch vragen of ik nog een kindje uit Zijn hand zou mogen ontvangen?

Antwoord

Een ingewikkelde vraag die je me voorlegt via Refoweb. Ik wil dan ook op voorhand zeggen dat ik je op je vraag waarschijnlijk niet een pasklaar antwoord kan geven. Enerzijds komt dat omdat er voor vele zaken in ons leven nu eenmaal geen paklare antwoorden zijn en anderzijds omdat het bij dit probleem vooral aankomt op persoonlijke keuzes. Ik wil echter proberen je een aantal zaken aan  te reiken waar je verder over kunt doordenken en die je wellicht kunnen helpen op het goede moment de juiste beslissingen te nemen in verantwoordelijkheid naar God en de mensen om je heen.

Op Refoweb is reeds meerdere keren geschreven over de kinderzegen en over de vraag wanneer een gezin voltooid en het kinderaantal genoeg genoemd kan worden. Telkens weer is daarbij door mij en door anderen gewezen op het feit dat de Bijbelse lijn is dat wij geen kinderen nemen maar dat God ons kinderen geeft (of, tot groot verdriet, soms ook niet geeft). Hoewel dat binnen en buiten de Kerk vandaag de dag niet meer van harte wordt onderschreven en gepraktiseerd is dat natuurlijk wel het grondpatroon waaraan we moeten vasthouden. Natuurlijk zijn er de moderne middelen waardoor de mens de vruchtbaarheid en daarmee het nemen van kinderen en het plannen van de gezinssituatie in eigen hand neemt.  We leven in een tijd waarin we veel  van wat ons vroeger overkwam, gereguleerd en gepland wordt. Belangrijk is altijd weer de vraag hoe we de moderne mogelijkheden op dit gebeid en het gebruik daarvan in verband brengen met ons geloof in een almachtige God die leven geeft en leven neemt op Zijn tijd en Zijn wijze. Daarbij is het ook altijd van groot belang om te letten op de argumentatie. Een te kleine auto en te weinig slaapkamers zijn dan argumenten waarvan je je moet afvragen hoe God daar tegenaan kijkt.

Boven dat alles is het belangrijk of onze handelswijze in dezen opkomt uit afhankelijkheid van God onze Schepper of dat eigen, materiële of ideële motieven de doorslag geven.  Kinderen zijn dus gave van God, geschapen tot Zijn eer en wij als ouders krijgen van God de opdracht om hen op te voeden in de vreze van Zijn naam.

Dat brengt me tegelijk ook op een ander punt waar ik de vinger bij wil leggen. Je motiveert je kinderwens met de begeerte naar een fijne zwangerschap en het krijgen van een kindje waar jij echt van kunt genieten. Twee dingen daarover:

In de eerste plaats: Dáár geeft God ons geen kinderen voor. Kinderen zijn niet bestemd voor ons genot maar tot Zijn eer. En wie zegt dat je van een eventuele volgende zwangerschap zult kunnen genieten? Ook al zouden de negatieve omstandigheden zoals bij de vorige zwangerschappen afwezig zijn, wie garandeert dat er dan niet andere zaken zijn waardoor verdriet en zorg ontstaat? En als laatste, een fijne zwangerschap is mooi maar daarna volgt een periode met grote verantwoordelijkheden, want een kind dat we krijgen moet ook worden opgevoed en grootgebracht tot eer van de Schepper.

Het tweede dat ik daarover wil zeggen is dit: God heeft het krijgen van kinderen, (en dan laat ik even alle dwaze moderne ideeën en mogelijkheden even buiten beschouwing) voorbehouden aan de éénwording tussen man en vrouw. Kinderen krijg je dus, hoe dan ook, altijd samen. Juist in de kinderen die God ons geeft komt de eenheid die God bedoeld met het huwelijk tot uitdrukking (het gebruik van voorbehoedsmiddelen laat ik nu buiten beschouwing, daar is op Refoweb genoeg over te vinden).

Mijns inziens, en daar wil ik mee afsluiten, is er maar één begaanbare weg: Dat is de weg van het gebed. Samen bidden tot God of Hij jullie samen wil leren gaan in de weg die Hij met jullie voor heeft. Werk samen aan je relatie met God en je zult zien dat Hij Zijn zegen erover geeft, zodat jullie ook meer naar elkaar toegroeien. Pas dan is julie relatie echt vruchtbaar en vreugdevol als God jullie beider Leidsman is. Ook al kan het ook dan nog zo zijn dat de dingen anders gaan dan dat wij graag willen en verlangen. Dan zul je er toch, samen rust in vinden.

God vervult niet al onze wensen maar Hij vervult wel al Zijn beloften. Ik hoop dat ik je hiermee wat heb aangereikt waar je mee verder kunt.

Vriendelijk groet,
Ds. J. J. van Holten, Bergambacht

Ds. J.J. van Holten

Ds. J.J. van Holten

  • Geboortedatum:
    22-12-1956
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    IJsselstein
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

huwelijk
50 reacties
Thirza
28-04-2010 / 20:40
Voor ons is en blijft het ook een spanningsveld. Nadat we ons een tweeling zagen ontvallen en diverse andere zwangerschappen in een vroeggeboorte zagen eindigen, zijn we dankbaar dat we na 19 jaar tobben ouders mogen zijn van 2 kinderen, waarvan 1 met een handicap. Dokters hebben ons jaren geleden ontraden om nog aan een zwangerschap te denken. De verlangens zijn er lange tijd gebleven, ik kon en kan niet met mijn geweten een zwangerschap tegen houden. Dat is een persoonlijke worsteling, een hartezaak waarvan alleen God het diepste gevoel kan peilen.
Nog steeds is het mogelijk, gezien mijn leeftijd om nog zwanger te raken. Elke maand zijn er dezelfde worstelingen en innerlijke bestrijdingen, maar tevens zijn er ook hele tere momenten waarvan wij mogen weten, Alles ligt in Zijn raad besloten.
Rianne1357
28-04-2010 / 20:55
Oordeel niet als je niet precies weet wat er in het hart vd ander omgaat? en waarneer weet je dat? weet je dat ooit? ik vind als oudere dat je wel veelal wat kort door de bocht gaat lieve Annet. ik zou kunnen begrijpen dat het bij anderen bepaalde mensen wat kwetsend over komt. ik mis een toon van liefde.ik weet jongeren reageren feller ik heb dat zelf ook gedaan. maar wees voorzichtig ermee. een kinderwens kan heftig zijn. en dat kan ook bij de 2 de 3 de 4 de ect. dat is voor ieder verschillend. ik heb zelf 2 schatten van dochters mogen krijgen met mijn 1e ( jong overleden) man en later hertrouwd kreeg ik er 4 bij is 6. ik wilde altijd zo graag een groot gezin. nu lijkt t er een beetje op. ieder is anders. andere meningen mag allemaal. maar wees voorzichtig. we moeten inderdaad van ieder ijdel woord rekenschap afleggen, en dan hof ik alleen maar naar mijzelf te kijken hoor annet. liefs.
Annet76
28-04-2010 / 21:22
Ja ja ja ja ja, nu is jullie punt wel langzaam duidelijk. Stop nu maar!
willemv
29-04-2010 / 01:23
Ik vindt dit geen discussie waardig.
Een ieder heeft toch zijn eigen idee en mening en verstand?
God zorgt en God geeft je verstand en een eigen wil, dus trek je conclusie zou ik zeggen.
Eeen ieder heeft z'n eigen opvatting daarover.
Wat dat betreft (en zie kader onder) ben ik het met de deskundige eens, je doet het samen of NIET.
MvB
29-04-2010 / 09:15
Ook ik ben na het lezen van deze reacties enigszins ontsteld door de houding van Annet. Ook al begrijp ik je punt wel Annet, zou het misschien voor de vraagstelster prettiger zijn om wat terughoudender te reageren? Ik neem namelijk niet aan dat de vragenstelster voor de lol haar vraag stelt hier. Wat me opvalt is dat jij in de verdediging schiet over dingen waar jij helemaal niets van weet aangezien jij die mensen niet kent. De vragenstelster zegt namelijk helemaal niet dat het kind het probleem was, maar ze kregen problemen 'over' het kind, dus blijkbaar konden man en vrouw het daar niet over eens worden? Stiefmoederschap is een ontzettend moeilijk iets, ik zou hierin wat minder veroordelend over zijn.
Daarnaast, wie zegt dat de vrouw zo egoïstisch is? Je hebt ook mannen die eigenlijk geen kinderen willen en dat aan alles laten merken. Misschien is de vrouw wel "onverwachts" zwanger geraakt, neemt hij haar dat kwalijk en wil ze daarom, nu de situatie goed is geworden, nog een kindje van hen samen waar ze in goede harmonie van kunnen houden? Zie je dat er scenario's genoeg zijn zonder dat je gelijk de vragenstelster afkraakt?
Rianne1357
29-04-2010 / 09:39
Mevr, ik vind u niet egoistich en uw man niet, er zal voor allebei een eigen redene zijn. alleen geld mag niet volledig een rol spelen en ook de woonruimte niet. praat er over eerlijk open over samen. ook de dingen die u nu niet goed durft te zeggen. in de liefde mag er geen vrees zijn voor elkaar. probeer in gesprek nader tot elkaar te komen, zorg dat je met elkaar spreekt hierover op de goede momenten. probeer ook samen deze zaken vd Heere in gebed neer te leggen. en vertel je man ook je hartewensen, zeg hem hoe het in je hart leeft alles. en respecteer elkaars meningen. ik hoop na verloop van tijd dat je man van harte aan je kinderwens tegemoed kan en wil komen. zodat jullie samen dan van je 4 kids kunnen genieten. maar bedenk wel een kind is er niet alleen voor ons genot. we kunnen enorm van onze kinderen genieten, maar er kunnen ook kinderen komen met zorgen grote zorgen en dan moeten we ook een stabiele persoonlijkheid zijn om dat op te kunnen vangen. en een kind mag ook nooit een verbetering vd relatie proberen te worden. dat gaat meestal fout. lieve mevr ik wens u van harte een gelukkig huwelijk gezin toe!!!! liefs vaneen echtgenote, ook een moeder van eigen kinderen "stief"kinderen en nu weer een gelukkige vrouw. na veel leed te hebben meegemaakt. sterkte.
Annet76
29-04-2010 / 09:43
"De kracht van de boodschap zit in de herhaling"

Let goed op, ik zeg dit maar één keer en om het te benadrukken herhaal ik het;)
1a2b3c
29-04-2010 / 10:05
Annet, 't duurde fff maar het mag er dan ook wezen.
Je humor waardeer ik iig wel!!
Cloudsadmirer
29-04-2010 / 21:36
Tijd voor LEVENSHEILIGING mensen!
Ik vind dit.....
Ik vind dat.....
Ik vind zus.....
Ik vind zo.....

Nee, WAT VRAAGT GOD VAN MIJ? HOE MAAK IK HEM GROOT? Dat is voor ieder een andere weg.

Nog beter is: WAT VRAAGT GOD VAN ONZE REFOWEB-REACTIES? HOE MAKEN WIJ HEM SAMEN GROOT? Dat is het Hoogste doel!! Of er kinderen komen of niet, zo ja, dan komen ze voor HEM!

HALLELUJA! LOOFT DE HEERE DIE ZULKE GROTE WONDEREN DOET!
Catherine
29-04-2010 / 22:35
@Rinske, AMEN !!

Terug in de tijd

Voor het tweede jaar zit ik nu op belijdeniscatechisatie. Ik wil nu graag belijdenis gaan doen en wellicht ook aan het H...
5 reacties
26-04-2011
Mijn zoon van 12 jaar is doorverwezen naar Zonnehuizen, polikliniek Trialis, een voorziening in de regio Utrecht voor ki...
7 reacties
26-04-2013
Mijn man schokt met zijn ledematen als hij net in slaap is gevallen. Het lijken wel een soort spastische trekken. Ik heb...
1 reactie
26-04-2012
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering