Machteloos en leeg naar de Heere toe

Ik doe zelf zoveel pogingen om het goede te doen. Maar het lukt me nooit. Ik voel me soms zo machteloos en leeg naar de Heere toe en schaam me soms zo enorm dat ik soms wel een uur lang zit na te denken wat ik nou moet gaan bidden. Ik denk dan bij mezelf; moet ik nou alweer om vergeving gaan vragen? Ik kan me heel goed voorstellen dat de Heere vaak teleurgesteld in mij is. Ik neem het mij zelf ook zeer kwalijk dat zo ben. Is het normaal dat je je zo machteloos en leeg naar de Heere voelt?

1. We moeten nooit stoppen met te pogen het goede te doen. Want dat zou betekenen: je overgeven aan het kwade.

2. We moeten niet denken dat we zover komen dat het ons lukt en we het goede kunnen doen -met een oprecht hart erbij- zoals God dit wil. Dan zou de toestand van voor de zondeval hersteld zijn en zou Christus niet nodig zijn. Onze gerechtigheden zijn een wegwerpelijk kleed.

3. Het is goed onze onmacht te gevoelen en te belijden, ja ook ons lege bestaan, waarin God gemist wordt, bij de Heere te brengen. De Heilige Geest leert hongeren en dorsten naar gerechtigheid; dat is: het gemis hiervan gevoelen en niet kunnen verdragen. Als we God lief krijgen begeren we Zijn wil volkomen te doen en is het gemis een dagelijks verdriet, ja, dan zijn onze zonden ons een zware, ondraaglijke last.

4. Vergeving vragen is een voorname bede uit het volmaakte gebed: "Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren."

5. De Heere weet wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde dat we stof zijn (Ps.103). Ga met je machteloosheid en leegheid naar Hem toe en smeek om de ervaring van Zijn kracht om je te trekken, te leren en te bekeren, opdat je leven door de Heilige Geest vervuld zal worden met Christus.

Ds. C. J. Meeuse