Niet thuis in nieuwe huis

Wij zijn verhuisd en ik kan maar niet wennen aan het huis. We hadden een praktisch huis, maar in dit huis zijn dingen onlogisch (en is het soms zelfs behelpen - iets dat ik in het vorige huis niet kende) en ervaar ik veel inkijk van buren om ons heen. Ondanks dat  het huis en de tuin groter zijn dan ons vorige huis, voelt het niet als mijn thuis. Inmiddels is het zover dat ik vaak een korter lontje heb en geïrriteerd reageer naar man en kinderen. Mijn man herkent de punten die ik aandraag, maar die kan hij accepteren. Voor hem is het ook niet leuk dat ik nu weinig gezellig meer ben. Hoe lang duurt het wennen in een nieuw huis en wat kun je doen om je thuis te voelen? Hoe kun je dingen leren accepteren, ook als je er dagelijks tegenaan loopt?

Beste mevrouw,

Wat jammer en wat verdrietig voor jezelf en voor je  man. Een nieuw huis, groter dan het eerste, en grotere tuin, het kan zo heerlijk zijn. Een zegen toch? Uw vorige huis was praktischer, dat kan, maar daar kun je vast wat aan doen. Inkijk van de buren... misschien zijn gordijnen of mooie groene planten wat tegen de inkijk. Nodig de buren uit, dan ervaar je hoe fijn het is om buren te hebben en heb je een ander gevoel als je ze voorbij ziet lopen. Dan zwaai je naar elkaar, toch?
 
Als we verhuizen moeten de meeste mensen wennen aan hun nieuwe huis. In plaats van een kort lontje en geïrriteerdheid raken, moet je gewoon proberen om de mooie en gezellige dingen, die er ongetwijfeld ook zijn, te zien.

Hoe lang we nodig hebben om in een nieuw huis  te wennen? Voor de een is het gelijk fijn, voor de ander duurt het wat langer. Zet je ertoe om je in te zetten om het gezellig te maken. Er anders mee om te gaan.

En... heb je er met de Heere over gesproken? Want dat is zo belangrijk. Denk ook eens aan die miljoenen mensen die geen huis hebben en geen bed om in te slapen. Ik dank de Heere voor mijn bed en denk dan het meest aan de vervolgde christenen in de gevangenissen. Met dat in onze gedachten gaan we de zegeningen tellen, toch? Wat een rijkdom geeft de Heere.

Wij zijn in ons leven elf keer verhuisd. Dus ik weet het wel een beetje hoe het voelt. Ik genoot er van; net of je meubels weer nieuw waren. En 18 jaar ‘leefden’ we uit onze tassen in Peru. Steeds op een andere plaats, in een andere omgeving… een ledikant zonder matras. Liggend op de kleivloer met de bergwind over ons heen. Of op de bamboevloer. En toch genoten we er van. Soms zeiden we tegen elkaar: "Het is maar goed dat de kinderen niet weten hoe we hier leven." Kwamen we thuis, dan was het een luxe om in ons eigen bed te kunnen liggen en zeiden we: "Wat een heerlijk kussen."
 
Lieve mevrouw, tel je zegeningen, tel ze een voor een… Bekijk alles eens van de andere kant. Zoek de vreugdepunten van dit huis. Een nieuw huis is niet meer je oude vertrouwde huis. Laat jullie nieuwe huis een thuis zijn voor het hele gezin en wees een blijde vrouw en moeder, ook in een huis dat eigenlijk voor je gevoel wat tegenvalt. Geniet van je huis en op een dag zeg je verwonderd tegen je man: wat een heerlijk huis hebben we toch!

Hartelijke groeten en Gods zegen. Looft de Heere en vergeet geen van Zijn weldaden.

Nellie van Dooijeweert- van der Slikke