Dochter gelooft niet meer en gaat eigen weg

Onze dochter -thuiswonend in een reformatorisch gezin met opgroeiende kinderen- gelooft niet. Ze gaat zaterdags naar festivals en komt in de loop van de zondag thuis. Slaapt soms bij een ‘vriend’. Hoe gaan we hier het beste mee om?

Allereerst kan ik het heel goed begrijpen dat jullie moeite hebben met de manier waarop jullie dochter de zaterdag en de zondag invult. Dat doet pijn als je bij de doop beloofd hebt om je kind op te voeden in de vreze des Heeren. De activiteiten die ze op zaterdag bezoekt en de manier waarop ze de zondag invult, stroken niet met dat wat God van haar verlangt en wat jullie haar graag willen bijbrengen.

Blijkbaar heeft ze ook grenzen doorbroken die jullie wellicht wel gesteld hebben. Ik weet niet hoe oud jullie dochter is, maar die grenzen kun je haar blijkbaar niet meer opleggen. Je ziet het gebeuren en je weet niet hoe je het kan veranderen. Dat is een pijnlijk gebeuren. Het blijft overigens wel belangrijk dat jullie dochter steeds wel de pijn blijft voelen die ze jullie daarmee aandoet. Niet met boze woorden, maar met een hart wat huilt om deze weg die ze gaat.

Belangrijker is het om deze nood bij de Heere te brengen. Er is een God Die levens kan veranderen. Wat bij de mensen, wat bij jullie als ouders (bijna) onmogelijk is, is bij de Heere mogelijk.

Aan de andere kant is het ook goed om met je dochter nog eens te spreken over de grenzen die ze heeft overschreden. Wellicht kunnen jullie dat in een liefdevol gesprek haar (weer) eens vertellen. Misschien kunnen er zelfs nieuwe afspraken worden gemaakt. Bijvoorbeeld rond dat slapen bij haar ‘vriend’. Of een tijd stellen dat ze echt voor een bepaalde tijd in de nacht van zaterdag op zondag thuis is. Maar dat vereist wel tact en wijsheid.

Natuurlijk zou je haar ook de deur kunnen wijzen, maar laat dat zo lang mogelijk uitgesteld worden. Je kunt ze nu nog bereiken en haar de liefde geven die ze als kind, welke weg ze ook gaat, kan geven. Ze moet het jullie later nooit kunnen verwijten dat ze geen liefde voelde. Maar wees wel duidelijk!

Kortom, een lastige situatie, maar bid de Heere om wijsheid en liefde. Hij wil het geven. God is een God van wonderen. Pleit maar op de beloften van het verbond die aan haar voorhoofd zijn betekend en verzegeld, maar ook aan jullie eigen voorhoofden als ouders. Heel veel wijsheid toegewenst.

Ds. R. W. van Mourik