Verwarring in geloof

Hoe kan het toch dat ik op de bodem van mijn hart weet dat ik een kind van God ben; dat ik zeker weet dat Zijn genade voor mij genoeg is met nog zoveel bevestigingen en bemoedigingen, maar dat ik eigenlijk niet veel heb met Bijbellezen en ook niet met bidden. En het Heilig Avondmaal al helemaal niet. Zoveel goede kinderen van God daar aan tafel; het schrikt me af. Zo kan ik nooit zijn en worden. In de kerk raak ik heel vaak verward en tijdens het Bijbellezen ook. Zoveel tegenstrijdigheden. Is het dan niet van de Heere? Ben ik dan toch geen kind van God? Ik ben maar een heel eenvoudig simpel iemand die niet zo heel erg wijs is onderlegd in de Bijbel.

Vraag 2: Ik kom er niet uit. Zit helemaal in de knoop. Hoe zit het nou? Ik hoor altijd in de kerk dat je je je oprecht, totaal en volkomen moet overgeven aan God. En dat je echt oprecht zondebesef moet hebben en verdriet over de zonde. Ik zelf bespeur dat niet zo bij mezelf. Niet genoeg blijkbaar in ieder geval. De ene keer meer als de andere keer. Er zijn echt wel momenten van overgave. Momenten van bemoedigingen. Maar allemaal heel kort. En blijkbaar niet oprecht genoeg. Ik kom er niet uit. Voel me steeds hopelozer, moedelozer, wanhopiger worden. Dit is een noodkreet eigenlijk denk ik wel. Zelf zit ik in de Ger. Gem. Maar iemand anders buiten de Ger. Gem. mag ook antwoord geven, graag zelfs.

Het eerste dat je nodig hebt is kennis. Kennis hoe je tot geloof komt. Blijkbaar kerk je in een gemeente die het zelf ook nog niet helder heeft. Kennis krijg je uit het Woord, de Bijbel. De Bijbel zegt dat God vijanden met Zichzelf verzoent. Dat zijn geen (half) opgeknapte vrome mensen die hun best doen om voldoende zondekennis te krijgen. Nee, je geeft je over met lege handen. Je hebt niets. Ook niet “voldoende zondekennis.” Je komt arm en ‘naakt’ tot de God die zalig maakt. Als een verloren zondaar die het van genade moet hebben. 

En je komt in vertrouwen dat alles wat jou ontbreekt (vergeving van zonden, zondekennis, zelfkennis, Godskennis, enzovoorts) jou geschonken zal worden uit genade. Je komt, pleitend op het allesreinigende bloed van de Heere Jezus. En zo wandel je achter Hem aan: in geloof, in vertrouwen, in biddend opzien, in liefde, in heiligheid.

Aan het avondmaal ga je trouwens niet omdat je zo’n goede gelovige bent. Juist precies andersom. Aan het Heilig Avondmaal wordt je aangevochten geloof juist versterkt.

Tip: luister doordeweeks naar predikanten met een heldere en ruime evangelieboodschap. Die zijn er gelukkig in jouw kerkverband ook. Lees het prachtige boek van Edward Fisher “Het Merg van het Evangelie” of “Jezus onze bestemming” van ds. Wilhelm Busch (gratis download).

Misschien heb je ook nog iets aan de onderstaande antwoorden:

• Zondenkennis missen
• Het nut van ruim aanbod van genade
• (On)mogelijk bekeerd te worden in Ger. Gem.

Wat verder kan helpen, is goede raad en uitleg tijdens een pastoraal gesprek. Als je ons laat weten via vragen@refoweb.nl waar je ergens woont, kunnen wij je wel met iemand uit ons vragenpanel in aanraking brengen voor meer helderheid in je geestelijke zoektocht.