Onmogelijke missie op aarde

Men zegt dat God ons vrije wil gaf. God wilde namelijk niet gediend worden door robots, maar door mensen die hier zelf voor kiezen. God wil niet gedwongen liefgehad worden. Dit klinkt allemaal best wel logisch. Ik kan er echter niet voor kiezen om geschapen te worden of niet. Ik heb hier niet om gevraagd, maar toch maakt God mij. Het is mijns inziens geen echte vrije keus nu ik gewoon neergezet wordt op aarde (met de zondige natuur al in mij) en vervolgens voor een onmogelijke missie met slechts twee mogelijke uitkomsten kom te staan. Het is of eeuwig lijden of eeuwig naar de hemel. De keuze dat ik helemaal niet geboren had willen worden, die krijg ik niet. Niemand wil eeuwig lijden dus ik moet in het leven zorgen dat ik bekeerd wordt. 

Tegelijkertijd werkt natuurlijk gezien alles hiertegen in, van onszelf willen wij als mensen niet naar God en kunnen we dit ook niet. God moet ons bekeren en in ons ‘echt’ berouw van zonden werken en ons een ‘oprecht’ verlangen naar Hem geven. Tegelijkertijd moeten wij wel onszelf bekeren. Als dit niet lukt en wij dit echte verlangen naar God niet krijgen, is het onze eigen schuld als we verloren gaan. 

Om het dan nog onmogelijker en deprimerender te maken is daar ook nog eens de leer van uitverkiezing. Als God van tevoren al gekozen heeft wie er gered worden, welke keus heb ik dan nog? Persoonlijk heb ik niet het idee dat ik ook maar enigszins vorder, hoe ik ook bid of lees en vraag. Bekeerd ben ik nog altijd niet. God, die alwetend is, wist van tevoren al dat de mens zou vallen. Hij wist dat een deel van de mensheid zal eindigen in het verderf. 

Dan is mijn vraag: is het niet egoïstisch van God om een mensheid te creëren enkel tot Zijn eigen eer (en dit ten koste van een deel van hen dat eeuwig gemarteld zal worden)? God wil liefgehad worden boven alles door mensen die Hem vrijwillig liefhebben. Maar in hoeverre heb ik echt een keus? Als ik het niet doe zal ik eeuwig branden. Als God mensen echt zo lief heeft begrijp ik echt niet waarom dit allemaal zo moet. Van mij had dit niet gehoeven. Had ik een keus gehad dan zou ik liever nooit geschapen willen zijn. Ik moet in dit leven al lijden en straks hierna ook nog eens als ik niet bekeerd wordt.

God biedt jou het eeuwige leven aan, met alle vreugde en blijdschap die daar bij hoort. Hij wil niet dat jij verloren gaat. Hij roept je, Hij nodigt je, Hij lokt je. Geloven is niets anders dan vertrouwen op wat God in Zijn Woord jou belooft. En dat is: wie in de Zoon gelooft, heeft het eeuwige leven. Het is moeilijker om verloren te gaan, dan om zalig te worden. 

"In zekere zin kun je zeggen dat je een vrije wil hebt, namelijk in die zin dat je niet tegen je wil in zondigt. Je hebt juist plezier in de zonden en je schept behagen in je leven zonder God. Je stemt de zondige begeerten van je hart toe en je geeft vrijwillig gehoor aan het oor van de duivel. Je laat je verleiden en meenemen in de zonden van de wereld en je verzet je er niet tegen. Je wil als zodanig staat nog recht overeind en je wil heeft de mogelijkheid om te kiezen tussen het kwade en het goede, tussen de zegen en de vloek, tussen God en de wereld. En toch is je wil gebonden, namelijk in die zin dat je telkens, vrijwillig, voor de zonde kiest en tegen de Heere. Je wilt niet anders dan zondigen. Als je niet zou willen zondigen, zou je in principe voor de Heere kunnen kiezen. De dodelijke ziekte die je menselijke natuur tot in haar wortel heeft aangetast, is daarmee in de eerste plaats een ziekte van de wil. Daarom kun je tegenover de Heere nooit een beroep doen op je onmacht omdat de zonde je te sterk is geworden. De Heere stelt je schuldig vanwege je onwil. Als het willen er zou zijn, dan was het kunnen er ook. Maar onze geestelijke onmacht is een direct gevolg van onze onwil. Wij willen zondigen. Wij willen zonder God en Zijn Woord leven. Wij willen niet in Christus geloven. Wij zijn moedwillig een vijand van onze eigen zaligheid."

Uit: '(Vrije) wil, zondige natuur en verantwoordelijkheid van de mens'

"De gereformeerde theologie leert wel degelijk dat ieder mens een vrije wil heeft. Alleen: zonder bekering heb je een vrije wil tot het kwade. Je wilt de zonde vrijwillig. Je ongeloof is een vrijwillige keuze, geen noodlot. Je kiest het verkeerde alsof het iets goeds is. In de wedergeboorte blijft de wil vrij. Echter, door Gods genade ontstaat nu ook de mogelijkheid om het goede te kiezen. Vanaf dan kies je vrijwillig het goede. De Dordtse Leerregels zeggen dat je wil dan pas echt vrij is geworden (Dordtse leerregels III/IV, 16)."

Uit: 'Leer van de uitverkiezing'

"De god die jij beschrijft is niet de God van de Bijbel. De god die jij beschrijft is een tiran, die aan de meeste mensen een hekel heeft; een grillige despoot, die willekeurig mensen naar de hel stuurt en anderen redt. Zo’n god kun je niet liefhebben. Voor zo’n god kun je alleen maar bang zijn. Die kun je alleen maar dienen omdat je bang bent voor straf. Waarom zou je hem dan willen liefhebben? 

Hoe kan ik anders over God gaan denken? Want dat is precies wat jij nodig hebt: Je moet anders gaan denken over God. Zolang je God blijft zien zoals je nu doet, kun je hem niet liefkrijgen. Dan kun je er niet op vertrouwen dat het goed is wat Hij doet.

Daarom lijkt het me geen goed idee om op dit moment een antwoord te geven op de vragen die jij stelt over de uitverkiezing, over waarom zoveel mensen verloren gaan. Zolang jij God niet liefhebt, zolang jij er niet op kunt vertrouwen dat het goed is wat Hij doet, zullen mijn antwoorden jou niet helpen. Dan zal je sowieso geen bevredigende antwoorden vinden.

Je moet dus anders gaan denken over God. Hij is geen tiran die willekeurig mensen naar de hel stuurt omdat hij ze niet mag. Integendeel, de Bijbel zegt dat Hij de wereld liefheeft (Johannes 3:16). Die zondige wereld, die zich van Hem heeft afgekeerd, die Zijn schepping verwoest en Zijn naam door het slijk haalt! God heeft ze lief! Die liefde hoort zelfs zozeer bij God dat Johannes schrijft, “God is liefde” (1 Johannes 4:8). Nergens in de Bijbel lees ik “God is haat” of “God is rechtvaardigheid”. Maar wel “God is liefde”. "

Uit: 'Weerstand tegen God'

"Gods voornemen is onveranderlijk, omdat er in de eeuwigheid geen veranderingen plaatsvinden. Gods voornemen staat (anders dan jij verwoordt) dus wel degelijk vast. God zal zijn voornemen nooit wijzigen, want waarom zou Hij? Hij kan daartoe niet worden gedwongen door Zijn schepselen en ook neemt Zijn inzicht niet toe. Zijn voornemen is altijd het meest wijze voornemen dat er mogelijk is en daarmee staat de onveranderlijkheid ervan vast. De uitkomst van het voornemen staat vast, inderdaad; maar het voornemen is nog niet de uitkomst. Het denkbeeld van een kunstenaar is niet het standbeeld, de partituur is niet de muziek, de bouwtekening is niet het huis, en evenmin is Gods voornemen de uitvoering.

Dit voornemen van God noemen we ook besluit. Er is geen verschil tussen beide woorden. In het Nederlands maken we onderscheid tussen een besluit en dat wat beslissend is. Gods besluit is eeuwig en onveranderlijk en het menselijke geloof is beslissend (doorslaggevend)."

Uit: 'Verkiezing is een onveranderlijk voornemen van God

Het is verstandig om je wat (beter) in de onderwerpen uitverkiezing, vrije wil, oorsprong van het kwaad en hel te verdiepen. Daarmee kunnen veel misverstanden worden opgelost.