Mijn weg vinden in het leven

Al zo’n negen maanden zit ik met een burn-out thuis. Oorzaak ervan niet direct werk, maar ook een rugzakje vol met niet prettige situaties. Daarbij heb ik de afgelopen jaren erg veel gepiekerd en het voelt nu letterlijk alsof het lichaam en brein zeggen: het is genoeg, tijd voor verandering. Fijn, maar ik zit wel in m’n middle twenties thuis terwijl iedereen doorgaat. Zo ga je over het leven nadenken en vooral wat het doel is van mijn leven. Dan kom ik uit op de Heere de eer geven.

Eerst werkte ik in de sociale sector. Na re-integratie in de toekomst wil ik een andere baan met minder verantwoordelijkheid en minder zorgen. Mijn andere passie is reizen en al heel mijn leven voel ik een drang naar ontdekken en de kans is groot dat mijn toekomst in een ander land ligt. Maar wat als ik na herstel van mijn burn-out kies voor mezelf en ga reizen, geef ik dan nog de eer aan God? Of moet ik gelijk aan de slag en net als iedereen huisje-boompje-beestje? Want iets in mij is hier totaal niet aan toe en verlangt juist naar vrijheid en anonimiteit.

In de refowereld krijg ik het idee dat iedereen van je verwacht het standaard plaatje te volgen. Maar wat als ik dat nu niet wil… of nog moet uitzoeken? En hoelang kan ik er dan voor kiezen om te gaan reizen? Want veel mensen denken bij reizen aan vakantie, maar het is pure zelfontwikkeling en gaan herkennen waar je passie ligt. Deze zaak breng ik vaak in gebed, maar toch ben ik op zoek naar handvatten en herkenning.

Beste vraagsteller,

Allereerst, hartelijk dank voor je vraag. Maar tegelijk besef ik dat je deze vraag liever niet had gesteld omdat je met een goed gevoel en dankbaarheid het liefst in de ene ontdekking na de andere zat. Anders gezegd: het is een grote zegen te mogen beseffen dat het leven een mooi geschenk van God is, maar als je niet weet wat de bedoeling en het doel van dit geschenk is, dan vormt het een probleem. Hoe krijg je daar nu zicht op? Graag wil ik proberen met je mee te denken. Daarbij maak ik gebruik van ervaringen van anderen en van mijzelf in verbondenheid met Gods Woord.

In de vraag naar zin en doel van je leven, heb ik steun gehad via dr. Martyn Lloyd-Jones. Een arts en later predikant. Hij leerde mij vragen: hoe heeft God mij geschapen? Ben ik een ochtend- of een avondmens? Ben ik een doener of een denker? Heb ik mensen nodig om mij heen of heb ik vooral behoefte aan stilte en alleen-zijn? Hoe ben ik geschapen? Geen ideaalbeeld maar een basaal startpunt.

In een depressieve fase van mijn leven in mijn twintiger jaren heeft mij dat aangezet om passend lichamelijk werk te zoeken en een ruime vakantie in het buitenland. De bergen in, de schepping in. En zondags gewoon naar kerkdiensten in de lokale omgeving. Met één vraag: Heere zegen mij door mij te raken in wat ik zie, hoor en in mensen ontmoet. Geen dictaat, maar overgave. Dat heeft mij inzichten gegeven waar ik nu, ruim vijftig jaar later, nog door wordt geholpen.

Om te ontdekken waar God jou met je talenten wil hebben, zou je aan een diaconaal jaar of jaren kunnen denken. In Nederland bij bijvoorbeeld het Leger des Heils, een reis met een ‘zendingsschip’. Zelf heb in een kibboets gewerkt. Je kunt ook via een kerkelijke gemeente meegaan in een project voor opbouw en restauratie in een ontwikkelingsland of achterstandswijk.

In een andere cultuur stappen, kan je ogen geweldig openen voor aspecten van het leven waar het werkelijk om gaat. Maar ook om te ontdekken welke zegeningen je nu al hebt ontvangen, maar waar je gewoon nog geen oog voor hebt. Leg deze dingen voor aan God en schrijf een brief aan een organisatie waar je een klik mee hebt of je bij hen iets kunt oppakken. 

Je kunt ook denken aan een vorm van backpacken waarbij je op eenvoudige en praktische wijze in je onderhoud voorziet en tegelijk veel ontmoetingen en leerprocessen kunt meemaken.

Naar ik hoop heb ik je hiermee net zoveel geholpen, dat er ergens een klik is en je daarin wordt meegenomen.

Veel zegen en wijsheid van harte toegewenst.

Hartelijke groet,
Ds. B. J. van de Kamp