Toonbroden in Tabernakel

Momenteel verdiep ik me weer eens in de Tabernakel. Ik ben nu aan het lezen over de toonbroden. (Mooi trouwens, hoe alles heenwijst naar Christus.) De toonbroden moesten zonder gist gebakken worden en werden na een week vervangen door verse. De priesters mochten dan deze oude broden in de voorhof eten.

Mijn vraag is nu: deze broden moeten toch keihard zijn geweest (na een week en zonder gist). Kreeg iedere priester een klein stukje? Ze waren vast met heel veel. Of is dat anders? Zou dit eten van de priesters ook nog een verwijzing naar het Heilig Avondmaal kunnen zijn?

Beste vragensteller, 

Ja, die broden waren uiteraard ongezuurd want zuurdesem is een vorm van bederf en daarom mag het in het heiligdom des Heeren niet gevonden worden. 

Of het dan taaier wordt dan met zuurdeeg dat weet ik niet. Ook verwarmen kan brood eetbaarder maken. Feit is dat de priesters het aten en ook David en zijn mannen op de vlucht voor Saul. Het moet dan toch enigermate eetbaar zijn geweest. Misschien werd het door vocht weker gemaakt. Wij weten dat niet.

De lijn naar het avondmaal ligt hooguit indirect als je in de toonbroden een heenwijzen naar Christus ziet als het ware hemelse brood.

Hartelijke groeten, 
Ds. J. L. Schreuders