Messiaanse uitleg van Psalm

Psalm 72 wordt vaak messiaans uitgelegd. Is dat altijd al zo geweest? Of is dat pas sinds Calvijn?

Een direct messiaanse uitleg van Psalm 72 heeft oude papieren. Ze is al te vinden in de joodse Targum. Ook bij andere oude christelijke auteurs is de verklaring te vinden dat deze Psalm direct op de Messias betrokken moet worden. Daarmee is dan gekozen voor de opvatting dat je het opschrift boven de Psalm moet weergeven met “van Salomo” zodat het opschrift hem als auteur aanwijst. Dan is het in principe mogelijk om de hele Psalm direct op de Messias te betrekken. 

Echter: het opschrift kan ook weergegeven worden met: voor Salomo. Dan moet je zeggen dat de Psalm in eerste instantie een gebed is voor koning Salomo. Calvijn staat niet een direct messiaanse opvatting voor. Zijn opvatting kun je beter typeren als indirect messiaans. Hij gaat ervan uit dat David de auteur is en hier bidt om de continuïteit en voorspoed van het koningschap zoals hem dat beloofd is (2 Samuël 7). Wat in Psalm 72 gebeden wordt, kan nooit verhoord worden in een koning die alleen maar mens is. Er is maar één Koning die echt volledig in het profiel past dat in deze Psalm tekent en dat is de Messias. Mij lijkt in lijn met Calvijn een indirect messiaanse uitleg de meest juiste. 

Ds. H. Peet