Ongerust over magere tante

Peter Emdee / 7 reacties

27-04-2021, 08:05

Vraag

Ik maak me grote zorgen om mijn tante. Ze denkt dat ze allerlei voedselintoleranties heeft. Daardoor eet ze bijna niet. Ze is nu al heel mager geworden. Ze zegt nu zelf ook dat ze bijvoorbeeld haar botten in haar billen voelt als ze zit. Ook valt ze steeds weg. Dat heeft ze vooral ’s nachts, zegt ze. Ze werkt in het ziekenhuis, maar ze kan maximaal zes uur werken omdat ze dan geen energie meer heeft, soms valt ze dan ook weg. Uit haar werk gaat ze altijd eerst naar bed, terwijl ze dat vroeger nooit deed.

Omdat ze al in de 50 is, vind ik het lastig om er iets van te zeggen. Ik heb het wel eens geprobeerd, maar ze zegt: als ik meer eet, krijg ik buikpijn. Ze eet geen suiker, geen melkproducten, geen gluten, veel fruit en bijvoorbeeld paprika laat ze ook staan. Mijn moeder -en eigenlijk de hele familie- maakt zich grote zorgen, maar ze luistert naar niemand. Ze is vrijgezel, dus er is ook geen man die zich er mee kan bemoeien.

Ze heeft vorig jaar corona gehad en alle klachten die ze nu heeft wijt ze daar aan, terwijl wij allemaal zien dat het waarschijnlijk komt door hoe ze eet. Ze krijgt nu bijvoorbeeld ook onderzoeken voor haar hart, i.v.m. dat wegvallen, maar er komt steeds niets uit. Zelfs de huisarts weet niet dat ze niks eet, dus die gaat ook mee in al die onderzoeken.

Wat moet ik/wat moeten we als familie hier mee? We houden heel veel van haar en we zien nu dat het gewoon fout gaat. Maar ze luistert niet als we er iets van zeggen of haar waarschuwen, ze gaat er gewoon mee door. 

Een ongerust nichtje.

Antwoord

Beste vraagstelster,

Als ik uw verhaal zo lees begrijp ik goed dat u zich zorgen maakt. Het is echter nog niet zo gemakkelijk om hierin verandering te brengen. In Nederland heeft men (gelukkig!) vele individuele vrijheden. Daartoe behoort dan ook de vrijheid om het eigen lichaam op een (medisch gezien) niet-aanbevelenswaardige wijze te behandelen, zolang anderen daar weinig tot geen ernstige hinder aan ondervinden. Zo is het toegestaan om te roken, alcohol te drinken en dus ook een slecht eetpatroon te hebben. Wanneer mensen niet inzien dat het eetpatroon en de levenswijze een probleem voor de eigen gezondheid vormen, zijn er geen wettelijke manieren om daar verandering in aan te brengen. In de wet (sinds vorig jaar de nieuwe “Wet zorg en dwang”) staat dat mensen niet tegen hun wil in behandeld kunnen worden, tenzij hun gedrag een direct levensbedreigende situatie voor henzelf of voor anderen vormt. In de praktijk betekent dit dat er alleen in extreme situaties besloten wordt om iemand gedwongen op te nemen en te behandelen.

Dat betekent niet dat u helemaal niets kunt doen. U zou bijvoorbeeld nogmaals het gesprek met uw tante kunnen aangaan, desnoods met een of twee andere naaste familieleden erbij. U zou dan kunnen aangeven dat u zich zorgen maakt en dat u bang bent dat deze levenswijze haar gezondheid schade kan berokkenen. U kunt dan ook aangeven dat er mogelijkheden zijn om hiervoor professionele hulp te krijgen, bijvoorbeeld via de huisarts of bij een psycholoog. Als uw tante aangeeft dat zij daar niets voor voelt, dan is dat haar verantwoordelijkheid en zit er weinig anders op dan dat te respecteren.

U schrijft verder dat de huisarts “meegaat in al die onderzoeken”. Ik kan natuurlijk niet in zijn of haar hersenen kijken, maar ik denk dat de huisarts graag eerst enkele ernstige oorzaken van wegrakingen wil uitsluiten.

Mocht u nog vervolgvragen hebben, voelt u zich dan vrij opnieuw een vraag in te sturen. Het kan ook de moeite waard zijn om de Refoweb-vragenrubriek eens op vergelijkbare antwoorden te doorzoeken. Zelf vond ik onder andere de volgende antwoorden. Ze zijn misschien niet allemaal direct op uw situatie toepasbaar, maar wellicht vormen ze voor u een opstapje om verder te zoeken:

Met vriendelijke groet.

Peter Emdee

  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Nijmegen
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Basisarts

Tags in dit artikel:

eetstoornis
7 reacties
Ermelo
27-04-2021 / 08:23
De huisarts ziet echt wel hoe mager ze is. Maar als je tante er niet voor open staat om over haar eetpatroon te praten, kan hij ook niet veel.
Als je alles wil doen wat in je macht ligt, zou je nog een brief aan de huisarts kunnen schrijven, misschien samen met andere familieleden, zodat hij weet hoe ze (niet) eet, hoe dat haar leven beïnvloedt en hoe bezorgd jullie zijn.
NorahLinde
27-04-2021 / 12:55
Wat een zorgen! Ik kan me het goed voorstellen en het siert je als je zo betrokken bent op je tante. Het beste advies wat ik ter aanvulling kan geven is, blijf betrokken bij je tante, bied een luisterend oor, probeer haar niet te veranderen. De enige die je kunt veranderen ben jijzelf en de manier waarop je aan dingen kijkt. Je mag zeker je zorgen uiten, en dat zou ik rechtstreeks bij haar doen en niet zoals Ermelo adviseert met een brief naar de huisarts. Dit kan bij je tante meer schade berokkenen dan je misschien denkt, namelijk dat er achter haar rug om over haar gesproken wordt. Dus nogmaals: praat vooral, maar eigenlijk belangrijker: luister! En zoek eens op internetnaar het fenomeen dat we als mens geneigd zijn de ander te willen redden, zelfs als de ander daar niet op zit te wachten. Het allermoeilijkste is om dat los te laten, omdat je zorgen in zekere zin zeer terecht zijn.

Sterkte!
drj
27-04-2021 / 18:33
Het is niet fout dit bij de huisarts onder de aandacht te brengen.
NorahLinde
27-04-2021 / 19:25
@drj: dat hangt af van de manier waarop. Tante is volwassen, dus behandel je haar ook zo. Als je de huisarts in wil lichten, licht je hoe dan ook tante in dat je dat gaat doen. Als je dat niet wil/durft/kan en je gaat zonder haar weten de huisarts inlichten, zou ik me als tante behoorlijk buitenspel gezet en als klein kind behandeld voelen. De huisarts inlichten zonder haar medeweten past erg in het 'redderssyndroom'. En ja, ik spreek uit ervaring vanuit beide partijen.
Rembrand
27-04-2021 / 19:41
Ik ben het helemaal met je eens NoraLinda. Een huisarts kan en mag ook niets met informatie van iemand die niet door de patiënt is aangesteld als contactpersoon
drj
28-04-2021 / 01:03
Dat ik als huisarts een zwijgplicht heb, neemt niet weg, dat een huisarts ook informatie bij zijn beslissing meeneemt, die niet door de patient zelf is aangedragen en waarvan de patient zich misschien helemaal niet bewust is. Te denken is, aan de toestand van het huis, psychische verschijnselen, lichaamstaal en ja, in sommige gevallen ook wat de familie laat vallen. Een goede arts kan niet zomaar met derden over zijn patient spreken, sterker nog, ik mag niet eens ja of nee zeggen of meneer X wel eens bij mij in behandeling was. Dat is vertrouwelijke informatie. Dat betekent ook, dat als familie met zorgen aankomt, diezelfde vertrouwelijkheid moet gelden, hoe begrijpelijk de zorgen ook zijn.

Informatie van derden is niet meer en niet minder, dan een factor, die zou kunnen bijdragen aan een vollediger beeld, of ook niet. Het zou vanzelfsprekend beter zijn, als het in de familie kon worden besproken, maar dit is niet in alle gevallen haalbaar.

Het beeld dat hier geschetst wordt, kan wel degelijk een situatie zijn, die levensbedreigend wordt, bijvoorbeeld door ontregeling van de stofwisseling.
Het is van een afstand en zonder aanvullende informatie moeilijk te zeggen. Om die reden zou ik mij kunnen voorstellen, dat de familie zich zoveel zorgen maakt, dat ze besluiten hun zorgen te uiten, op een passende manier.
AHHK76
28-04-2021 / 21:55
Om je eigen zorg te verminderen, lijkt het mij goed inderdaad de huisarts in te lichten. Verder kun met haar in gesprek proberen te blijven en voor haar bidden. Maar weet dat jullie verder niet verantwoordelijk zijn voor haar! Het is en blijft haar eigen verantwoording. Het kan zijn dat ze inderdaad erg allergisch is, maar daarbij zou het niet nodig moeten zijn dat ze zo vermagert/uithongert. Hoewel het met deze dieetcombinatie wel moeilijk is wat je wel mag eten. Als je bijvoorbeeld glutenvrije crackers hebt, zit er waarschijnlijk weer suiker in enz. Sterkte en wijsheid en loslaten toegewenst!
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Beste dominee Harinck. Ik lees in uw preek over zondag 25, op blz. 325/326 iets wat mij tegenstrijdig lijkt met de Dordt...
11 reacties
26-04-2016
Voor het tweede jaar zit ik nu op belijdeniscatechisatie. Ik wil nu graag belijdenis gaan doen en wellicht ook aan het H...
5 reacties
26-04-2011
Ik ben een jongen (19) uit een evangelische gemeente. Vier jaar geleden is de Heilige Geest in mijn hart gaan wonen en s...
geen reacties
26-04-2013
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering