Knuffelmaatje

Ik ben een jongeman (26) met een lichte vorm van autisme. Is het raar (onbijbels) om een knuffelmaatje te zoeken, daar ik vanwege mijn autisme niet tot een huwelijk kan komen? Met een knuffelmaatje bedoel ik iemand van het andere geslacht. Ik besef dat ik me met deze vraag op glad ijs bevind m.b.t. het zevende gebod, maar heb wel mijn verlangens en gevoelens. Uit knuffelen vloeit vaak meer intimiteit voort en deze intimiteit is voor het huwelijk in strijd met het zevende gebod.

Beste jongeman en knuffelaar,

Dank voor je verduidelijking op een eerder gestelde vraag. Persoonlijk begrijp ik niet dat je niet tot een huwelijk kan komen vanwege een lichte vorm van autisme. Er zijn genoeg mensen met (licht) autisme wel gehuwd, al ben ik me ook bewust dat huwelijken door autisme onder hoogspanning kunnen staan. Voor de beantwoording van je vraag ga ik uit van jouw onmogelijkheid een huwelijk aan te gaan.

Er wordt wat in de wereld per dag geknuffeld! Blijkbaar is dat een duidelijke behoefte van een mens. Hoe moeilijk kan het zijn als knuffelen niet kan of niet mag? Het is momenteel voor velen een dagelijkse strijd als een knuffel of omhelzing vanwege de coronamaatregelen sterk ontraden wordt! Wat dat betreft is je verlangen heel natuurlijk.

De volgende stap is de vraag naar een knuffelmaatje: wie wel wie niet? Als ik denk aan ouderen in een verpleeghuis of aan een emotionele situatie lijkt mij dat geen vraag. Een knuffel van een bekende in een emotionele situatie (blijdschap of verdriet) of een knuffel van een zorgverlener aan een oudere kan een bepaalde troost, geborgenheid of glimlach geven. Uiteraard hebben we daarbij wel onze grenzen: met een willekeurige voorbijganger gaan we niet zomaar knuffelen. Vaak is er wel iets van een onderlinge band.

Het verlangen bij jou gaat blijkbaar verder dan alleen een knuffel of omhelzing: het wordt intiemer. Als dat voor jou in strijd is met het zevende gebod en dat je meent dat je je daarmee op glad ijs bevindt, dan moet je het niet doen! Net zoals bij stellen in de verkeringstijd zal je ergens grenzen moeten stellen en het is doorgaans een hele uitdaging om samen deze grenzen te bewaken. Als jij door knuffelen je op glas ijs gaat bevinden, is het voor jou de vraag of je dat moet doen en helemaal als je weet dat je niet tot een huwelijk met dit knuffelmaatje zult komen.

Terecht schrijf je: ik heb wel mijn verlangens en gevoelens. Zo heeft de hemelse Vader ook jou geschapen en daarom verwijs ik je naar Hem. Hij weet hoe het in je leven gaat (Psalm 139) en wat je nodig hebt. Het kan zijn dat dit een enorm kruis voor je is/wordt. Bedenk dat iedereen een kruis of meerdere kruisen in het leven te dragen heeft. Weet en besef dat de Heere al onze moeite en verdriet ziet en waarom? Opdat wij het in Zijn handen geve (Psalm 10). Dat raad ik je van harte aan.

Hartelijke groet,
Ds. G. J. Noordermeer