Jongen zet punt achter contact

Ik (29 jaar) heb vier maanden geleden een heel leuke jongen (33 jaar) leren kennen. Via gezamenlijke vrienden zijn we aan elkaar gekoppeld. We zijn een flink aantal keren met elkaar op stap geweest. Hij is ook verschillende keren bij mij in huis geweest. Deze momenten waren erg fijn. Ik heb mezelf nog nooit zo fijn en vertrouwd gevoeld bij een jongen. Helaas heeft hij vorige week een punt achter ons contact gezet. Hij geeft aan erg te twijfelen. Bij het afscheid besefte ik hoeveel hij voor mij betekent en dat ik van hem hou. Zo sterk heb ik dit nog nooit gevoeld voor een jongen en het doet me enorm veel pijn als ik besef dat ik hem nooit meer zal spreken/zien. Na die tijd heb ik niets meer van hem gehoord. Ik mis hem in veel opzichten heel erg.

Ik vraag me nu af wat ik moet doen en wat God hiermee wil zeggen. Voordat ik hem leerde kennen had ik eindelijk vrede met het feit dat ik vrijgezel was (en misschien wel zou blijven), toen kwam hij ineens op mijn pad en was ik God zo dankbaar... maar ineens is hij ook weer van mijn pad afgehaald en vraag ik me af wat God nu wil. Ik wil heel graag leven naar Gods wil. Ik wil Zijn weg volgen omdat ik uit ervaringen in mijn leven weet dat Zijn weg de beste weg is, maar ik weet nu niet hoe ik verder moet. Mag ik nu wel bidden en hopen dat ons contact hersteld gaat worden of moet ik hem echt loslaten? Ik vraag me ook af hoe ik hem moet loslaten of hoe ik weer in contact kan komen?

Beste vraagsteller,

Wat een teleurstelling krijg je te verwerken. Het léék allemaal zo mooi met deze man en nu is het over. Daar mag je zeer zeker wel verdrietig om zijn. Je mag God ook vragen en bidden om rust in je hoofd. Maar wat je níét mag doen is God als het ware voor jouw karretje spannen. Hem danken in mooie tijden en je afvragen wat Hij nu eigenlijk wil als het anders gaat dan jij had gedacht. Leven naar Gods wil betekent vertrouwen hebben in Hem, want ja, Zijn weg is de beste. Ook al zien we die weg niet altijd zo duidelijk als we graag zouden willen.
   
Op dit moment kun je niet anders dan loslaten want hoe dan ook, de relatie ís beëindigd. Hóé je dat doet is een andere vraag. Zoals ik al schreef: je mag verdriet hebben. Dat hoort er bij. Maar vervolgens ga je weer met je eigen dingen aan de gang. En langzamerhand zul je merken, dat je hem minder gaat missen. En wie weet: als jij hém zíjn ruimte gunt, komt hij mogelijk tot de ontdekking dat het ‘goed’ was tussen jullie. Misschien mist hij jou eveneens en wil hij (later) opnieuw contact zoeken. Tenslotte was het ook nog maar vier maanden, toch? Je hoeft hem niet te vergeten, maar méér dan ‘stille hoop’ is er op dit moment helaas niet.

Ik wens je sterkte,
Marijke Rots