Al heel lang vacant (3)

Pas las ik de vragen over de vacante plekken binnen de Gereformeerde Gemeente. Jammer genoeg stelt ds. Paul het zo dat die Ger. Gemmers maar dankbaar moeten zijn dat ze naar een andere kerk over stappen en niet blijven. Althans, zo lijkt het. Zelf zie ik het ook om mij heen gebeuren, Ger. Gemmers die lid worden van een (Hersteld) Hervormde gemeente. Het pak gaat uit, de spijkerbroek gaat aan, de kinderen zonder hoofdbedekking en de vrouw met kortgeknipt haar. Ze slaan compleet door. Ze komen met voorstellen om de HSV in te voeren en ritmisch te gaan zingen. Om nog maar te zwijgen wat er gebeurt als ze een kansel op klimmen. Ik begrijp best dat men ze bij de Ger. Gem. liever kwijt dan rijk is. Maar zo denken wij er ook over. Mijn opa was koster en zei 60 jaar geleden al: “Een Ger. Gemmer in je gemeente is funest voor de kerk.” En hij heeft gelijk gekregen! Het lijkt alsof ds. Paul het niet erg vindt wat deze mensen buiten hun eigen kerk doen. Misschien dat hij daar nog iets over kan zeggen?

Beste vraagsteller(ster), 
 
Woorden kunnen gauw misverstand opwekken.
 
Kort en goed, ik betreur het dat er veel vacante gemeenten zijn. Het is mijn dagelijks gebed of de Heere ons meer predikanten wil geven. In de gemeenten waar ik voorga, weet men dat ik dat in het gebed nooit vergeet. 
 
Dat er Ger. Gemmers in een ander kerkverband predikant worden kan betreurd worden. Juist gisteren hoorde ik nog in een kerkenraad de opmerking dat men een predikant die men met de herdenking van de kerkhervorming hoorde en die afkomstig was van onze gemeenten, graag in ons kerkverband had behouden. 
 
Maar dat geldt niet iedere predikant. Dat enkelen via de ‘glijbaan’ naar links opschoven is ook voor dat kerkverband te betreuren. Je gunt toch iedere gemeente een goed gefundeerde reformatorische prediking. Daar geeft de Heere Zijn zegen op. 
 
Dan geldt dus niet het onbarmhartige: liever kwijt dan rijk, maar bedroefdheid dat men niet bij de o.i. zuivere prediking gebleven is. 
 
Omdat hiermee mijn standpunt is weergegeven, acht ik verdere discussie overbodig. 
 
Hartelijke groeten, 
Ds. H. Paul