Naar kerk van ex-vriend

Zondag ga ik naar de kerk van mijn ex-vriend. Nu is het al zo'n 2,5 jaar uit, maar nog steeds snap ik het niet. Het is namelijk stukgelopen omdat zijn ouders mij niet accepteerden omdat ik niet meer kerkte. Niet dat ze me ooit een kans hebben gegeven. In de twee jaar dat we samen waren, ben ik er maar twee keer thuis geweest omdat ik niet welkom was. Zij zijn Christelijk Gereformeerd. Dat was ik ook. Maar door dit voorval en andere regels die ik opgedragen kreeg als tiener ben ik er tegenaan gaan schoppen. Nu ga ik er zondag dus heen om het voor mijzelf een plekje te kunnen geven na deze jaren van frustratie naar mezelf toe omdat ik 'niet goed genoeg' ben. Ik merk ook weer meer open te staan voor het geloof. Ik ga gewoon netjes gekleed en niet te opvallend achterin de kerk zitten, maar heb geen hoedje meer en ook geen mogelijkheid om dit nog te regelen. Voor één keer moet dat kunnen toch?

Beste vraagsteller,

Wat je vertelt over de ouders van je ex-vriend voor wie jij niet goed genoeg was en bij wie je niet welkom was, vind ik wel verdrietig. Ik vind het ook moeilijk om dat goed te beoordelen, omdat ik natuurlijk de mensen niet ken, de achtergronden en de motieven niet.

Je geeft aan dat je als tiener tegen de kerk bent gaan schoppen. Meestal is dat een uiting van onvolwassen gedrag. Ik ben wel blij te horen dat je nu weer naar de kerk gaat en wil je aanmoedigen om dat vol te houden. Maar je moet het niet doen voor de mensen. Het gaat erom dat je leert leven naar Gods wil. Uit weerliefde en gehoorzaamheid. Dat geeft sowieso meer voldoening dan schoppen.  Bidt God om wijsheid om het verleden achter je te kunnen laten. Als je zelf wat meer in evenwicht bent gekomen en de Bijbel in jouw leven meer is gaan spreken, ga je misschien zelf wel over een groot aantal dingen anders denken.

Je zou er denk ik goed aan doen om ook de catechisaties te bezoeken of een Bijbelkring met mensen van je leeftijd. Zoek contact met een ouderling of een dominee in die gemeente die je verder kan helpen. Wat mij betreft ben je welkom met of zonder hoed. Dat is niet onderwerp nummer 1. Maar je doet er inderdaad verstandig aan dat je je niet aanstootgevend opstelt of kleedt.

Eén ding weet ik zeker: mensen kunnen je teleurstellen, maar God doet dat niet. Voor mensen ben je misschien niet goed genoeg, maar Jezus ging zelfs om met hoeren en tollenaren. Maar toen ze de Heere ontmoet hadden, konden ze natuurlijk hun oude leven niet voortzetten! Ik wens je zo’n ontmoeting met de Heere toe. Dat zal je leven veranderen en echt gelukkig maken.

Ik wens je Gods zegen toe.

Met vriendelijke groet,
Ds. H. Korving