Kringgebed

Hoe moeten wij staan tegenover het kringgebed (in het algemeen en in de eredienst)? Mogen wij dit doen?

Je vraag gaat over het kringgebed. Daarmee bedoel je, naar ik aanneem, een vorm van bidden waarbij de aanwezigen om beurten een bijdrage leveren aan het gezamenlijk gebed. Deze vorm van bidden is "overgewaaid" uit de angelsaksische wereld. Wij zijn het altijd minder gewoon geweest. Vandaar dat we er wat vreemd tegenover staan. Toch kan er principieel geen bezwaar tegenin worden gebracht. Het gaat om gezamenlijk gebed en dat is iets wat juist de nieuwtestamentische kerk sterk beoefende.

Er liggen bij het kringgebed wel enkele gevaren op de loer. Het kan minder ordelijk worden. Er moeten daarom goede afspraken worden gemaakt over de volgorde van degenen die zullen bidden. Ook kan het te lang gaan duren zodat de concentratie verloren gaat. Eveneens kunnen de deelnemers zich te weinig realiseren dat het om een gezamenlijk gebed gaat. Onderwerpen, die alleen in het persoonlijk gebed thuishoren, krijgen dan een plaats in het gezamenlijk gebed. Soms gaan mensen in de ik-vorm bidden, terwijl het op dat moment om "ons" gaat.

Als we besluiten tot een kringgebed, dan moeten we er zorgvuldig mee omgaan. Dat betekent de mogelijke negatieve kanten ervan proberen uit te sluiten. Ook dient de eerbied gewaarborgd te worden, want bidden is en blijft spreken tot de heilige God!

Voor de eredienst vind ik deze vorm van gebed minder geschikt. Stel dat er enkele honderden mensen in de kerk zijn: hoe organiseer je dan een ordelijk gebed? Maar er zit nog een andere kant aan, de eredienst staat namelijk onder leiding van ambtsdragers. Daarom kies ik ervoor om in de eredienst te handelen zoals we dat gewoon zijn, dat de voorbede en dankzegging namens de gemeente door hen wordt verwoord.