Al het slechte om je heen

Hoe kan je nog op God vertrouwen en in Hem geloven als je al het slechte om je heen ziet? Ik kan dat niet, sorry.

Deze vraag is zo oud als de wereld, althans sinds er mensen zijn, zich bewust van alles wat er om hen heen en in henzelf gebeurt. Ik heb dan ook niet de pretentie om deze vraag van een antwoord te voorzien. Dan zou ik wellicht in aanmerking komen voor de Nobel-prijs.

Van fundamenteel, anders gezegd, van cruciaal belang is de vraag: wie is God? Ik gebruik met opzet het woordje "cruciaal" omdat daarin het woord "kruis" (in het Latijn: crux) verborgen is. Wie vanuit de omstandigheden waarin mensen verkeren zich een beeld van God probeert te vormen, loopt hopeloos vast en verdrinkt in de ellende. De enige die de naam "God" verdient, is -naar mijn stellige overtuiging- Hij, Die Zijn Naam heeft gezegd en Zijn aangezicht onthuld, Zijn gezicht getoond heeft. Ten diepste in die Ene, die Immanuël heet, dat is: God met ons. Deze Ene is de weg van het lijden gegaan, is afgedaald tot het allerlaagste punt: het kruis. Een God dus, die Zelf het lijden niet heeft geschuwd, maar het doorlicht door Zijn presentie.

Ik besef heel goed dat een mens, worstelend met deze dingen, niet verder komt dan stamelen en stotteren, maar dat hier een "handwoord" is, daarvan ben ik overtuigd. Het woordje "handwoord" heb ik overigens niet zelf bedacht. Ik heb het geleerd van een collega, dr. André Troost, die een onvergetelijk boek schreef over de vraag, die ons hier bezig houdt: "Morgen zal het Pasen zijn - Een rondgang om het waarom van het lijden" (het verscheen aanvankelijk in 1993 met als ISBN 90-239-1567-4; het is opnieuw verschenen bij Boekencentrum - Zoetermeer). Ik wil de vragensteller dringend vragen dit boek te lezen en op grond van dit 'huiswerk' de vragen te heroverwegen. Een antwoord wordt niet gevonden, ook geen rijmwoord. Een "handwoord" is een handreiking om niet te verdwalen en niet te verdrinken. Troost weet waarover hij schrijft, maar dat zal de zorgvuldige lezer duidelijk worden.

Ds. G. W. Marchal