Ouders maken verschil

Ds. M.W. Muilwijk / 1 reactie

15-08-2011, 09:45

Vraag

Hoe moet je omgaan met als je ouders verschil maken tussen (klein)kinderen? Als je elke keer probeert iets op te bouwen en meer geeft dan gezond is om toch maar iets in stand te houden? En als je vervolgens elke keer weer gekwetst wordt door de andere kant? Als je het al probeert bespreekbaar te maken, word je weer keihard terug geslagen (met woorden), een eerlijk gesprek is niet mogelijk. Daarbij zijn ouders hard en welbespraakt, ikzelf te zacht voor hen. Daarbij kunnen zij niet naar zichzelf kijken, leggen alle schuld altijd bij de ander. Hoe kun je dit communiceren naar je kinderen, op een gezonde manier, want ook zij hebben er (helaas) mee te maken? Zonder je kinderen en de andere partij te kwetsen/kwaad te doen?

Antwoord

Beste vragensteller/-ster,
 
Wat een moeilijke situatie: meestal adviseer ik in de eerste plaats om in gesprek te gaan, maar deze fase is al gepasseerd. U bent zelf al in gesprek gegaan en helaas levert dit gesprek bij u een vervelend gevoel op en brengt het niet de reflectie bij uw ouders teweeg, die u graag zou willen.
 
Ik vind het mooi te lezen dat u hen niet wilt kwetsen: u bent zacht en wilt zo met uw kinderen praten dat uw ouders niet gekwetst worden en geen kwaad wordt gedaan. Uw houding is er één van zachtmoedigheid en in overeenstemming met het negende gebod dat leert om over een ander te spreken om een ander er beter van te laten worden. Toch is dit wel moeilijk, want uw kinderen zien dat er onrecht plaatsvindt en dat mag (of moet?) ook benoemd worden. U kunt dit benoemen naar uw kinderen door eerlijk te zijn dat er onrecht plaatsvindt; maar als u daarbij ook zegt dat het u verdriet doet en dat u er inwendig pijn van hebt, dan ligt de nadruk niet op het onrecht en degene die het onrecht doen, maar op het leed dat het onrecht veroorzaakt. U hebt uw ouders lief, meen ik op te maken uit uw vraag. Benoem dat richting uw kinderen, samen met het verdriet en de pijn die ervaart vanwege het onrecht. Benoem en breng in praktijk om het verdriet en de pijn bij de Heere neer te leggen: dat geeft misschien niet direct een oplossing in de situatie, maar wel een uitweg voor het verdriet en de pijn. Dit geldt dan zowel uzelf, als uw kinderen. Als u benoemt wat dit onrecht u doet en samen de uitweg naar Boven zoekt, dan geeft dat verlichting.
 
Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de wijze waarop met uw ouders in gesprek bent gegaan. Hebt u ook bij hen neergelegd, wat dit onrecht met uzelf en met uw kinderen doet? Als u dit biddend heeft gedaan, dan is er -vrees ik- geen horizontaal gesprek meer mogelijk. Als zij bewust negeren dat hun gedrag verdriet en pijn bij u en bij uw kinderen veroorzaakt, dan moet het in horizontaal opzicht daarbij blijven. Maar dan zou ik des te meer aansporen om met de Heere over uw ouders te spreken; als het niet lukt om met uw ouders over het onrecht te spreken, bidt dan of de Heere een verduisterd beoordelingsvermogen wil verlichten en harten wil neigen tot het recht.
 
Ik hoop dat deze adviezen positief resultaat mogen hebben; zoek de Heere in deze dingen. Dat neemt niet altijd het onrecht weg, maar geeft wel een uitweg voor het onrecht.
 
Hartelijk groet,
M. W. Muilwijk

Ds. M.W. Muilwijk

Ds. M.W. Muilwijk

  • Geboortedatum:
    23-12-1980
  • Kerkelijke gezindte:
    Hersteld Hervormd
  • Woon/standplaats:
    Aalst
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

ouders
1 reactie
Annet76
15-08-2011 / 12:36
Een opmerkelijke vraag: “hoe moet je omgaan met als je ouders verschil maken tussen (klein)kinderen?”
De vraag is: máken de ouders onderscheid, of wordt het als zodanig ervaren en zijn de ouders zich hiervan geheel niet bewust?
Geen enkele (groot)ouder zal zonder onderscheid/verschil naar de eigen (klein) kinderen kijken: zoals iedere ouder, is ook elk kind uniek en met de één deel je makkelijker, sneller, en met de ander botst het wat meer. Wat overigens niet betekent dat er ook onderscheid in ‘houden van’ wordt gemaakt, maar dat wordt soms wat al te gemakkelijk met elkaar vergeleken.

Door de nadruk al teveel te gaan leggen op de scheve verhoudingen, kun je ook juist dit onrecht in stand houden. Dan ga je alles vanuit je eigen gevoel van onrecht bekijken en voor je het weet ontstaat er een soort van self fulfilling prophecy.
Daarbij wil ik ‘het onrecht’ niet onderschatten, maar wees jezelf óók bewust van je eigen tekortkomingen.

Terug in de tijd

In de Dordtse Leerregels H5 verw. dw. 4 staat dat de apostel ons verbiedt te bidden voor hen die "ten dode zondigen". Ma...
geen reacties
15-08-2006
Ik ben 35 weken zwanger en ons kindje ligt in stuitligging. Is moxa-therapie verantwoord?
geen reacties
15-08-2012
Ik begrijp niet waarom er zo moeilijk wordt gedaan over ongefilterd internet en televisie. Ik lees daarover niets in de ...
geen reacties
15-08-2006
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering