Geen relatie

Graag zou ik iets willen vragen. Al een tijd loop ik hiermee rond. Ik verlang best naar een relatie. Ik ben begin twintig en om mij heen krijgen steeds meer mensen een relatie en gaan vervolgens trouwen. Zelf ben ik er nooit heel erg mee bezig geweest, wel wilde ik ook graag verkering en ooit trouwen. Ik ben eigenlijk best jaloers op de mensen bij wie het allemaal vanzelf lijkt te gaan. Ik heb er veel voor gebeden, maar het leek of God mij niet wilde verhoren. Ik heb echt wel eens contacten met jongens, maar die lopen nooit ergens op uit. Ik heb ook het idee dat die jongens er niet helemaal voor gaan en er erg makkelijk mee omgaan, terwijl voor mijn gevoel een jongen echt helemaal voor je moet gaan. Ik raak de laatste tijd veel vaker gefrustreerd en kan soms verdrietig en ook boos zijn op God. Waarom heb ik geen relatie, terwijl ik het graag zou willen? Anderen vragen er natuurlijk ook vaak naar en dan voel ik me van binnen echt verdrietig en ook boos op degenen die wel makkelijk praten hebben. Wat zou ik nu kunnen doen? Moet ik blijven bidden? Ik heb het gevoel dat een leven zonder relatie voor mij een heel ongelukkig leven zal worden. Iedereen wil toch het liefst een gelukkig gezin vormen?

Beste vraagsteller,

Waarom heb je geen relatie… ja, daar kunnen meerdere oorzaken voor zijn. Om te beginnen zou je eens op kunnen schrijven wat je van een relatie verwacht. Waar moet een (toekomstige) vriend aan voldoen? Een paar voorbeelden: als jij
–bij wijze van spreken- geen blonde jongen wilt zul je alleen naar donkere types kijken. Als jij verwacht dat ‘hij’ het eerste contact legt, kun je misschien eindeloos blijven wachten. Als jij iemand zoekt die een -bij jou passende- baan heeft dan focus je niet op een student. Enzovoort.

Verkering krijg je niet op een presenteerblaadje, maar door open te staan voor vriendschap. Dat kan spontaan, maar ook op vele andere manieren tot aan een (vertrouwde) datingsite toe. Vraag je zelf af wáár je jongens ontmoet of wilt ontmoeten: op een sport- of studievereniging, via een leuke vakantiereis met jongeren, binnen de kring van kerk of gemeente.
 
In ieder geval heeft het geen zin om slechts naar anderen te kijken, want of zij “gemakkelijk praten hebben” weet je niet. Dat is jouw vooroordeel!
 
Natuurlijk mag je blijven bidden om vriendschap en liefde in je leven. Maar bedenk dat “ora” en “labora” bij elkaar horen! Gaan zitten wachten op verhoring en dan ook nog boos worden, als je denkt dat God je niet op je wenken bedient, lijkt me geen christelijke houding! Misschien heeft God een heel andere levensweg voor je in petto… kijk naar de dingen die je wél hebt gekregen, de mogelijkheden om je kennis en kunde te benutten! Ofwel: tel je zegeningen (en maak ook daar maar eens een lijstje van zodat je ze vóór je ziet!).

Ik wens je toe, dat je positief naar je toekomst kunt leren zien! Investeer daarin en focus je niet te veel op leeftijdgenoten-met-verkering!

Een hartelijke groet,
Marijke Rots