Speelkameraadjes voor kinderen te druk

Ik lijk als moeder wel een beetje een 'eenling' hierin… en apart. Het lijkt alsof moeders om me heen alles wel zien zitten. De schoolvakanties zijn leuk, jammer dat het voorbij is, het was heerlijk... Dat soort termen. Ik heb vier kinderen onder de acht jaar. Mijn vraag gaat over het spelen met vriendjes buiten school om. Ik vind dit eerlijk gezegd gewoon heel pittig. Het liefst ben ik alleen met de kinderen. Maar in de klas van mijn oudste wordt heel veel 'gespeeld' en actie ondernomen om te laten spelen. Mijn oudste zegt dan op woensdagmiddag dat iedereen ging spelen. Inderdaad, wanneer de kinderen opgenoemd worden die ergens gaan spelen klopt dit ook wel. Ik plan soms gerust drie, vier woensdagen niks. Of hou het soms ook wat af. Omdat ik het gewoon heel pittig vind.

Het is hier de gewoonte om de speelkinderen dan gelijk uit school mee te nemen. Ze eten dus op woensdagmiddag ook al mee. Als er vriendjes zijn, gaan mijn jongere kinderen de grenzen opzoeken, ‘leuk’ doen, irritant gedrag vertonen. Degene van de kinderen die een speelmaatje heeft weet 'ineens' niet meer van mijn regels af. Dat soort dingen.

Als we een middag geen speelkameraadjes hebben spelen onze kinderen heel leuk met elkaar. Ze hebben voor het spel geen anderen nodig. Wel is het zo dat mijn oudste kind wel heel erg geniet van speelafspraakjes. Als ik kinderen mee uit school neem op woensdag om te spelen, kom ik al uit een woensdagmorgen waarin ik ook al steeds gezorgd heb... Ik ben nooit alleen en er is altijd minstens één kindje thuis, op woensdagmorgen twee. Als ik de andere twee ophaal uit school ben ik eigenlijk al heel moe. Heb ik alleen maar gezorgd. Tijd voor mezelf is er eigenlijk nooit. Ik hou alles net vol als er maar niet teveel bijkomstigheden zijn.

Tegelijk voel ik me schuldig en een slechte moeder als ik geen speelkameraadjes uitnodig. Is het slecht voor mijn kinderen als ze niet elke woensdag iemand te spelen hebben? En hoe kan het dat ik zo ben? Hoe kan het dat ik dit stukje zo intensief ervaar? Dat prikkels altijd zo hard binnenkomen. Sta ik hierin alleen?

Een moeder.

Beste moeder, 

Laten we maar met de laatste vraag beginnen. De drukte van speelkinderen op woensdag kun je eigenlijk niet aan. “Sta ik hierin alleen?”, is dan je vraag. Dat denk ik niet hoor. De ene moeder geniet van de vakanties, de ander is blij dat de kinderen weer naar school gaan. Zo werkt dat gewoon. De een kan bergen verzetten en de ander kan veel minder aan. De een is sterk en krachtig, de ander is moe en kan het maar net aanbenen. Alle twee zijn ze waardevol.

Je vindt het fijn om gewoon met je eigen kinderen op woensdagmiddag samen te zijn. Heerlijk toch? Het is goed om je eigen grenzen te bewaken en niks in te plannen als het niet gaat. Hoe fijn dat je eigen kinderen gezellig met elkaar spelen en jij ervan geniet. Dat ken ik bij ondervinding.

Het is vervelend dat de kinderen, als er een vriendje mee komt, zo nodig leuk moeten doen en de grenzen overgaan. Maar dat is ook iets wat in meer gezinnen gebeurt. Een beetje stoer doen. Het is goed om dat met hen te bespreken.

Een slechte moeder ben je in elk geval niet hoor. Maar je moeheid beperkt je momenteel. Tijd voor mezelf is er eigenlijk nooit, schrijf je. Probeer wat tijd voor jezelf te plannen, bijvoorbeeld als de kinderen naar bed zijn. Vraag een keer een zus of oppas, zodat je iets kunt gaan doen wat je fijn vindt. Alleen of samen met je man. Even er uit is voor jezelf heel goed en voor je hele gezin. Misschien een avondje per week naar een vriendin, Even gezellig bijpraten, terwijl je man oppast.

Heb je over je moeheid met de huisarts gesproken? Misschien kan hij iets voorschrijven waardoor de moeheid wat minder wordt.
 
Het is overigens echt niet slecht voor je kind als er een woensdag is waarop niemand komt om te spelen en ze thuis met broertjes of zusjes speelt. Leg de lat niet te hoog. Niet alles moet. Voor kinderen is het ook goed om niet altijd  vol te zitten met afspraken. Lekker thuis lezen, een spelletje spelen... gewoon iets doen wat ze fijn vinden is goed voor ze. 

Vraag als je uit bed komt de  Heere om kracht en inzicht voor de dag die voor je ligt. “Al wat u ontbreekt, schenk Ik, zo u het smeekt, mild en overvloedig.”

Hartelijke groeten en Gods zegen.
Nellie van Dooijeweert-van der Slikke