Ernstige jaloersheid

C. M. Chr. Rots - de Weger / 27 reacties

20-04-2010, 13:02

Vraag

Ik ben een moeder van 34 en verwacht ons vierde kindje. Mijn man is werkzaam in de IT. Ik merk aan mezelf dat ik altijd erg veel moeite heb met dat 'wereldje'. Iedereen heeft de duurste mobiele telefoon waarop alles te zien en te doen is en iedereen twittert. Mijn man ook. Ik heb geen moeite met het hebben van contact met andere mannen en vrouwen op zich, want dat is logisch. Maar op Twitter (wat ik zelf toch vaak onnodig gewauwel vind) komen er uiteraard ook vrouwen voorbij die met mijn man twitteren en hij met hen. Het probleem is dat het van die vrouwen zijn die er op de foto uitdagend uitzien en dan die flauwekulberichtjes... Ik kan me er zo aan ergeren! Wat is nu mijn probleem? Ik ben zwanger, dus misschien heb ik last van mijn hormonen, ik weet het niet. Ik ben zo bang dat mijn man te persoonlijk met zo'n vrouw gaat twitteren, of haar gaat ontmoeten en ons huwelijk er door onder druk gaat staan. Er is een vrouw die hij binnenkort ziet op een soort conferentie van zijn werk en dat staat me gewoon niet aan. Hoeveel huwelijken gaan er niet kapot door internet en nieuwe ontmoetingen? Ik ben gewoon bang en, ik geef toe, het is ook zeer ernstige jaloersheid. Ik voel me altijd buitengesloten, omdat hij voor mijn gevoel twee levens leidt: met zijn werk en alle contacten, ook soms na werktijd, en zijn leven met ons. Dan heb ik het gevoel dat hij dat andere leven leuker zal vinden. Mijn hoofd is gewoon in de war en er gaan iedere dag wel duizend en èèn van dat soort gedachten door me heen. Ik ben gewoon bang dat hij die vrouwen leuker gaat vinden en mij maar als een saaie piet ziet. Overdrijf ik? We hebben er al veel over gepraat, maar ik blijf zo'n gepikeerd gevoel houden over dit alles. Ik zou willen dat hij met dat zinloze getwitter zou stoppen. Ik weet dat hij geen relatie met een ander heeft, maar ik word gek van die gedachten!

Antwoord

Beste mevrouw,

Jaloezie en het hebben van vertrouwen gaan niet zo gemakkelijk samen. Toch denk ik dat u uzelf streng moet toespreken: uw man geeft gèèn aanleiding tot de gedachten die u 'gek maken.' Zet ze dus opzij. Zorg ervoor, dat u gèèn 'saaie piet' bent! U verwacht een vierde kindje van hèm: is hij niet apetrots op u?

Natuurlijk leidt hij 'twee levens': op zijn werk worden andere vaardigheden van hem geeist dan die hij als echtgenoot en vader (thuis dus) nodig heeft. Het is toch geweldig, dat dat kan? U maakt deel uit van èèn kant van zijn leven: zonder stabiel thuisfront wordt de andere kant wel een heel lastige kant, maar u kunt niet altijd zien en weten wat uw man uitvoert! Er is vertrouwen nodig bij de manier waarop uw echtgenoot gestalte geeft aan het onderhouden van zijn gezin.

U heeft een hekel aan getwitter. U noemt dat gewauwel en flauwekulberichtjes. Tja, hij kijkt daar wellicht anders tegen aan. Nou, en, zolang u de berichtjes leest (mag lezen, wellicht) weet u waar ze over gaan. Als het flauwekul is, kunt er misschien met humor naar leren kijken: dat maakt het gemakkelijker om er mee om te gaan!

En die 'mooie' vrouw, die hij gaat ontmoeten, is zijn zwangere echtgenote niet eindeloos veel mooier voor uw echtgenoot? Zijn de drie andere kinderen niet eindeloos veel belangrijker in zijn leven dan een mooie, maar vreemde vrouwelijke collega?
 
U schrijft: 'hoeveel huwelijken gaan er niet kapot door internet en nieuwe ontmoetingen?' Daar tegenover zeg ik: hoeveel huwelijken gaan er niet kapot door jaloezie en een gebrek aan vertrouwen?

U ziet: voor een goede relatie zijn er twee partijen nodig die proberen elkaar (de ander) gelukkig te maken in plaats van egoistisch te gaan voor slechts 'eigen zin'. Het is goed om met uw man over deze dingen te praten. Te blijven praten. Maar kijk daarbij kritisch naar uzelf: waarom moet hij veranderen? Verander uw eigen houding tegenover hem, dat is de enige mogelijkheid om met jaloezie om te (leren) gaan. Op zich heeft een zwangerschap of hormoonspiegel daar niet mee te maken.
 
Ik wens u alle goeds toe!

Gode bevolen,
Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

Tags in dit artikel:

huwelijkjaloers
27 reacties
EVA
20-04-2010 / 16:11
Beste vragensteller,

Kan me goed voorstellen, mag ik je aanraden voor je man te gaan bidden, bid om bescherming voor de "vreemde vrouw"! Bid om bescherming voor je huwelijk, uiteraard ook voor jezelf want het plantje van Jaloersheid in onze tuin kan een hoop schade aanrichten, kan je misschien het naar je man uitspreken dat je bang bent?
Als je er zomaar eens over door wil mailen mag je me mailen evangelie@live.nl
emmie
20-04-2010 / 20:38
Mw Rots beschrijft in haar antw hoe het zou moeten zijn... (een man die trots is op zijn vrouw en kindertjes) maar het kan toch ook anders? m.i. is daar nu wat te weinig oog voor. wat nu als dit wel doorzet naar de verkeerde kant? mijn advies is: stop met dat getwitter en besteed die tijd aan elkaar!!
drj
20-04-2010 / 21:32
Werk is werk en prive is prive. Nee ik vind het niet normaal dat een man prive met andere vrouwen twittert. Dat is onnodig en een vlucht uit de werkelijkheid.
Bij een man met drie kinderen en een vierde op komst weet ik niet waar hij de tijd vandaan haalt om avond aan avond met andere mensen te twitteren.

Heeft hij nog wel tijd voor zijn vrouw?

Om Mevrouw Rots te citeren: is zijn zwangere echtgenote niet eindeloos veel mooier voor uw echtgenoot? Zijn de drie andere kinderen niet eindeloos veel belangrijker in zijn leven dan een mooie, maar vreemde vrouwelijke collega? als het antwoord ja is, zal zijn getwitter zich in grenzen houden.

Hiermee wil ik natuurlijk niet zeggen, dat je man slechte bedoelingen heeft. Maar ook hij moet de duivel geen voet geven door dit soort dingen.
Er zijn weinig dingen, die zo belangrijk zijn dat ze niet tot de volgende dag kunnen wachten als hij op werk is. Of jullie moeten besluiten om alleen samen te twitteren.

P.S. Zo lang bestaat twitter nog niet, hij kreeg zijn avonden voor die tijd toch ook gevuld?!
Alphonsus
20-04-2010 / 23:43
Ongefundeerde(!!) jaloezie van de vrouw is een dolksteek in de rug van haar man.
Cloudsadmirer
20-04-2010 / 23:56
Volgens mij is dit toch echt geen ongefundeerde jaloezie!
Ik vind het heel raar als een man 'onzinnig' met andere vrouwen twittert. Dat anno 2010 heel de wereld dat nu normaal vind hoeft nog niet te betekenen dat dat zo IS.

TIP: laat deze vraag lezen aan je man! En vraag aan hem of het énig doel dient in zijn -door God gegeven- leven om met andere vrouwen te twitteren.
henkie
21-04-2010 / 09:19
Een Twitter-bericht heeft nog minder tekens dan een sms. Zoveel tijd zal dat toch niet kosten op een avond?

En wat is onzinnig? Is een babbel met de buurman over het weer zinnig? Of verwacht je een wetenschappelijke verhandeling in 140 tekens? ;-)

Bovendien is een Twitter-account meestal openbaar. Met de inhoud zal het dus wel meevallen.
Catherine
21-04-2010 / 09:45
Ik vraag me af wat haar stoere kerel ervan vindt als zij eens lekker gaat twitteren met jan, piet en klaas ? Ik snap trouwens dat hele getwitter niet. Het is zoals het klinkt, oppervlakkig. Maar zoek de grenzen niet op, ze zijn soms heel dun.
wpluimers
21-04-2010 / 11:16
Uit de reacties blijkt volgens mij dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus...
Als IT'er met 4 kinderen herken ik wel wat er over het 'wereldje' wordt opgemerkt. Maar: recht tegenover jaloezie staat vertrouwen.

Ik zou persoonlijk knettergek worden als mijn vrouw al mijn gangen zou nagaan en ik van elke mail, SMS of twitter verslag zou moeten doen. Vorige maand heb ik nog een borrel gedronken met twee Scandinavische vrouwen met wie ik prettig had samengewerkt, dat kan toch gewoon in een goede gezonde relatie?

En wat betreft Twitter: aan de reacties te zien snappen veel vrouwen niet dat dat zo leuk is. Als IT'er herken ik de nieuwsgierigheid naar dit soort nieuwe ontwikkelingen en net zoals chatten een jaar of wat geleden is nu twitteren ineens 'in'. Persoonlijk boeit Twitter mij niet zo, maar er is toch ook niets mis mee? Wen eraan dat sociale media de omgangsvormen tussen mensen veranderen en zoek er niet gelijk iets verkeerds achter.
Catherine
21-04-2010 / 12:07
@wpluimers: dat is anders w.p. Mijn man drinkt ook wel eens een borrel (of iets anders) met vrouwelijke werknemers. Een van zijn "bazen" is een vrouw ! Daar ging hij mee op zakenreis, ze is nog gescheiden ook. Ik ben geen minuut bang geweest. Houden van is loslaten. Maar als hij hier de hele avond zou gaan twitteren, msnen, chatten of weet ik wat, zou ik toch wel achter mijn oren gaan krabben. Net zo goed als ik zijn mail/display niet controleer, komt hij ook niet in mijn account. (wachtwoord) Mijn vrienden moeten me kunnen mailen, zonder dat mijn man meeleest. Man en vrouw zijn 1, maar niet altijd ;-)
bootje
21-04-2010 / 13:34
Nergens staat dat haar man avond aan avond twittert. Zei zegt "ook soms na werktijd". Persoonlijk denk ik dat ze het te beladen opvat, omdat ze "wat tegen dat wereldje heeft". Voor de man ook niet leuk, zo kan hij denk ik nooit successen ed delen met zijn vrouw, aangezien zei heel dat wereldje al niks vind. En hem op een conferentie wantrouwt. Interesse & vertrouwen in het beroep van je man is ook belangrijk. Daardoor onderhoud hij wel jou en de 3 kinderen.
1a2b3c
21-04-2010 / 15:42
Soms zijn er wel eens dingen, dan kan je er niets van zeggen maar voelt het gewoon fout. Je kan er dan de vinger niet op leggen.
Ik ben helemaal niet jaloers aangelegd en controleer mijn man echt niet maar toen ik dit las kon ik me goed voorstellen dat vraagstelster hier moeite mee heeft.
Misschien is het ook van belang of hij veel van zulk soort contacten heeft.
Als dat zo is zou ik er denk ik niet te zwaar aan tillen want dan is het maar één van de velen en niet iemand speciaal.
Cloudsadmirer
22-04-2010 / 15:18
Catherine, volgens mij hebben man en vrouw in een huwelijk geen geheimen voor elkaar en dus ook geen wachtwoord of pincode. Dat zou toch te zot zijn dat je heel je leven en wezen met je man of vrouw deelt behalve dan je code's....?
Catherine
22-04-2010 / 16:24
@Rinske: wat zijn geheimen ? Mijn vriendinnen moeten me rustig kunnen mailen, in vertrouwen. Mijn wachtwoord staat ergens genoteerd, zodat mijn man in noodgeval in mijn account kan. De pincode van mijn mobiel heeft hij bedacht. Ik vind dat mijn man niet alles van mijn vriendinnen hoeft te weten. Andersom trouwens ook niet ! Ik heb jarenlang geschreven met een vriendin, ze was ziek, ze dacht dat ze ging sterven. Met haar laatste kracht heeft ze al mijn brieven vernietigd. Haar man vond dat verstandig. Ze is trouwens beter geworden.
Cloudsadmirer
23-04-2010 / 00:01
Ik heb een man van God gekregen om alles mee te delen, dus ook mijn geheimen. Heerlijk dat ik voor één iemand niks hoeft te verzwijgen. Alles wat ik weet, weet mijn man en andersom.
Thirza
23-04-2010 / 13:38
Met mijn man kan en mag ik ook alles delen, maar gelukkig heb ik ook een stukje voor mezelf. Ik denk dat dit ook mag! In kerkeraden, comissies en noem het maar op worden ook zaken met anderen gedeeld, dan geldt er zelfs een zwijgplicht!! Mijn man heeft ook in diverse gevallen een zwijgplicht, dat respecteer ik. Ik zou niet eens alles willen weten, je belast jezelf dan met heel veel dingen die je niet hoeft te dragen, laat staan verantwoorden. Als iemand mij iets vraagt, weet ik het gewoon echt niet!

Nee geheimen hebben, zo zou ik het niet willen noemen, maar ik vind het heerlijk om even met mijn hartsvriendin en mijn andere vriendinnen dingen te delen waar mijn man niet van weet. Ik heb ook een eigen inlogcode, een eigen dagboek zelfs! Mijn man weet van dit alles,weet de code en het sleuteltje, maar heeft niet de intentie om naar de inhoud te zoeken. We gaan allebei om het jaar een week weg, het ene jaar de een,het andere jaar de ander. Elk met eigen vrienden. We zijn al 20 jaar samen, en vormen al 18 jaar een gezin! Onze kinderen krijgen ook ruimte om iets "eigens" te hebben.
Dat is vertrouwen in elkaar hebben, we houden veel van elkaar, maar kunnen elkaar gelukkig loslaten zodat we ook iets "eigens" kunnen blijven hebben.

Beste vragenstelster, als het inderdaad onschuldig is, laat hem los, dan zul je merken dat je daarmee meer wint dan verliest. Het is benauwend zowel voor een man als voor een vrouw, om door de ander gecontroleerd en op de nek te worden gezeten. Liefde laat zich niet dwingen, maar als dat er mag zijn, moet er ook sprake zijn van vertrouwen hebben in elkaar.
Catherine
23-04-2010 / 14:11
@Rinske, dan hoop ik niet dat jouw man arts, psych of ouderling is.
Cloudsadmirer
23-04-2010 / 23:00
En waarom hoop je dat niet? Juist in zulke zware roepingen/beroepen is het fijn voor een man (of vrouw) als zij iemand thuis hebt waar je dingen mee mag delen die je met niemand anders mag delen (dat is dus niet alleen lichamelijk), ook psychisch mag je alles delen! Maar je hebt wel je verantwoording dus als je een man/vrouw hebt die zwak is in het bewaren van geheimen dan moet je verstandig zijn en vertel je dat niet.
Het moet niet, maar het mag.

Ik denk dat je elkaar dan echt goed (leert) kennen en weet wat er in het hart leeft van de ander.
Thirza
24-04-2010 / 09:35
Rinske, ik hoop dat ook niet.
Ik weet wat er in het hart van mijn echtgenoot leeft, zonder dat hij mij details hoeft te geven over wat hij heeft gehoord, gezien, e.d. Je kunt ook gesprekken voeren over gevoelens zonder daar namen en feiten bij te noemen.
Ik heb zelf ook een "zwaar" beroep waarbij ik een beroepsgeheim heb. Als ik iets wil delen, deel ik het zoveel als mogelijk met mijn medegenoten uit mijn zelfde beroep. Als je iemand bent die geen dingen kan bewaren, moet je ook niet in zulke beroepen gaan werken, of zulke ambten vervullen! En als je wel eens iets deelt, doe het dan zonder namen te noemen. Mensen vragen me wel eens uitdrukkelijk of ik toch alsjeblieft niks zeg tegen een derde. Dat is voor mij een vanzelfsprekendheid, mijn werk en prive zijn strikt gescheiden.
Hoe ik zelf over zaken denk, dat weet mijn echtgenoot. Als ik iets heel schokkends meemaak, deel ik dat ook, geef ik aan waarom me het zo geraakt heeft, zonder dat mijn echtgenoot weet waar, hoe, wie en wat.
Cloudsadmirer
24-04-2010 / 10:08
Wat ik gewoon wilde aangeven was mijn reactie van vrijdag 32-4 van 00.01 uur. Je gaat het zelf helemaal uitbreiden naar namen en details en dergelijke. Daar gaat het niet om. Ik denk dat ik alles met mijn man mag delen, dat gaat anderen verder niet aan. Dat is tussen ons en blijft daar ook. Jij hebt een duidelijk beeld voor ogen hoe je dit alles ziet, ik ook, maar wel een ander beeld dan de jouwe, en dat is goed, zolang ik geen regels overtreed en dat doe ik niet. Je moet niet zo van je eigen situatie uitgaan denk ik, die zou weleens heel anders kunnen zijn dan die van mij.
bootje
24-04-2010 / 10:20
Ben het helemaal met Thirza eens. Geheim is geheim en vooral op beroeps/kerkelijk gebied. Heb wel eens een hele kerkenraad uit elkaar zien vallen, doordat de vrouw van een ouderling te veel wist. En op een gegeven moment haar mond niet meer kon houden. Ondanks dat je getrouwd ben, blijf je allebei wel een eigen persoon. Heb het zelf ook wel eens ervaren, stuurde een vertrouwelijke brief naar iemand, kreeg antwoord terug met ook de naam van haar man er onder. Sommige dingen kun je op bepaalde momenten niet delen en vooral niet met naam.

Terug in de tijd

Al heel lang twijfel ik of ik een bezoek moet gaan brengen aan een gynaecoloog. Ik ben een vrouw van 36 jaar met al jare...
geen reacties
20-04-2011
Ik heb als jongen een zondig verleden achter me. Ik heb namelijk wel eens seksueel contact gehad met andere mannen. Nu d...
geen reacties
20-04-2003
Ik ben een meisje van 16 en heb de laatste tijd zoveel vragen over mezelf. Wie ben ik nou eigenlijk? Hoe kijken anderen...
geen reacties
20-04-2006
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering