Vriend is onvruchtbaar

C. M. Chr. Rots - de Weger / 9 reacties

18-02-2010, 15:15

Vraag

Enkele weken geleden vertelde mijn vriend, na bijna een half jaar verkering, dat hij door leukemie in zijn kinderjaren onvruchtbaar is geworden. Voor mij was dit een donderslag bij heldere hemel. We zijn namelijk heel gelukkig samen en ik heb een hele grote kinderwens. Ik heb met begrip zijn verhaal aangehoord en heb gezegd dat we er samen wel komen. Ik vind dit echter heel erg moeilijk, omdat mijn toekomstplannen rondom hem en kinderen nu in duigen vallen. Ik vind het wel heel erg dapper dat hij het heeft verteld, omdat de situatie voor hem misschien nog wel het moeilijkst is. Ik denk er serieus aan onze relatie te verbreken, omdat ik weet dat het een groot kruis gaat worden. Anderzijds wil ik gelukkig met hem worden en niet wegrennen voor de moeilijkheden. Daarbij komt dat hij intens verdrietig zal zijn als ik hem vertel dat ik bij hem weg wil, omdat hij mij geen kinderen kan geven. Dat is egoïstisch, omdat het kruis voor hem misschien wel het zwaarst is. Ik wil hem steunen, maar ik niet weet of ik dit aankan. Wat moet ik doen?!

Antwoord

Beste vraagsteller,

Nou, dat je tijd nodig hebt om deze mededeling van je vriend te verwerken, lijkt me een logische zaak! Het is nogal wat wat hij je vertelt: geen kinderen kunnen krijgen door ziekte in het verleden. Je toekomst met deze vriend gaat er inderdaad héél anders uitzien dan je in eerste instantie verwachtte! Tóch is het goed, dat hij je dit verteld heeft. Er blijkt uit, dat hij open en eerlijk met jou en jouw liefde wil omgaan. Neem dus de tijd om sámen dit verdriet een plaats te geven.

Liefde tussen een man en een vrouw is er in de eerste plaats op gericht dat zij elkáár gelukkig maken. Een kinderwens hóéft dáár niet van afhankelijk te zijn. Dat je wel een kinderwens hebt, is heel begrijpelijk. Het verdriet, als je van die wens afscheid moet nemen, is eveneens heel begrijpelijk. Jij, jullie samen, komen in een soort van rouwproces terecht (misschien is hij in de aanvaarding van dit verdriet verder dan jij, omdat het al een deel van zijn leven is geworden!).
  
Hem steunen is de ene kant, hem verlaten de andere. Natuurlijk twijfel je nu. Praat daar ook maar met hém over. Huil maar samen over dat wat nu op je af komt. Het ís een verdriet. Waar jullie –hoe dan ook- mee verder moeten! (Even heel nuchter –en tussen haakjes: zónder deze vriend weet je ook niet of je ooit moeder mag worden!).
 
Ik kom niet aandragen met adoptie van een kindje (ook om eventuele reacties vóór te zijn!!), want dat is ábsoluut een ánder verhaal! Mocht je daar –in de verre toekomst- aan gaan denken, dan schrijf je me nog maar eens! Kinderloosheid is een groot verdriet, dat een levenlang duurt.

Lieve vraagsteller: als ik je brief nog eens overlees is mijn enige reactie: zorg dat je deze jongeman niet méér pijn doet, dan hij te dragen heeft. Dat betekent níét, dat je eigen verdriet dan maar aan de kant schuift. Dat betekent wél, dat je hier sámen –met Gods hulp- mee verder moet. In alle eerlijkheid en openheid waarmee híj al begonnen is, door je dit te vertellen!

Veel liefde en wijsheid toegebeden!

Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

Tags in dit artikel:

verkering
9 reacties
Alphonsus
18-02-2010 / 16:03
Ik ken een soortgelijke situatie waarbij pas na het huwelijk aan het licht kwam dat de man onvruchtbaar was. Uit terughoudendheid/schaamte is hier niet over gesproken.

Het gegeven dat hij dit nu wel mededeeldt zegt zeer veel, daar je vriend zeker beseft zal hebben dat een mogelijke tokomst met jou op het spel kan worden gezet. Desalniettemin heeft hij voor de eerlijke weg gekozen.
Als God jullie aanelkaar verbindt en dat merk je wanneer je wel dan niet bij elkaar bent, is het aanbevelingswaardig om de relatie om deze reden niet te verbreken. Ik begrijp alle moeilijkheden en gedachten die rond dit thema kunnen spelen, maar je vraagt wat je doen moet.
Cloudsadmirer
18-02-2010 / 16:04
Complimenten voor het antwoord.

Vraagstelster, je vraagt: 'wat moet ik doen?' God weet het! Hij alleen!
henkie
18-02-2010 / 16:08
Zullen we de beantwoording van de vragen overlaten aan de deskundigen, Alphonsus? ;-)
Pompelmoen
18-02-2010 / 16:26
Ik vind het antwoord van Alphonsus een prima aanvulling op dat van mw. Rots! (dat geldt overigens niet voor alle lezers die binnen een minuut met een reactie komen)
pannenkoek
18-02-2010 / 19:05
Mijn schoonzus heeft het voor haar huwelijk met mijn broer ook verteld. Het was en is onmogelijk. Inmiddels zijn ze jaren getrouwd. ( zij hebben 2 adoptie kinderen)

Ik heb hier in onze gemeente 2 wonderen mee gemaakt, waarbij medici zeiden dat kinderen krijgen onmogelijk was. Het ene echtpaar heeft er inmiddels 3, en het andere echtpaar is inmiddels halverwege de zwangerschap.

Volgens de medici is jou vriend onvruchtbaar, maar Gods wegen zijn hoger dan de onze.
myrthe
18-02-2010 / 20:14
Het lijkt me héél moeilijk....maar ik hoop dat je de kracht krijgt om niet (om deze reden) de relatie te verbreken. Heel veel sterkte en wijsheid en bovenalles Gods nabijheid gewenst in dit proces van verwerken!
Fijn antwoord van Marijke Rots!
Race406
19-02-2010 / 12:21
Ik begrijp dat de vraagstelster het enorm moeilijk heeft met het feit dat ze samen (waarschijnlijk) geen kinderen kunnen krijgen! Maar ik proef in d evraag wel iets van: IK vind het moeilijk, MIJN toekomstplannen, IK krijg straks een groot kruis.
Lieve vraagstelster: Ik wil je niet als egoïste neerzetten, begrijp me goed! Maar kijk eens naar wat God jullie samen WEL geeft!
Je houdt van elkaar, je geeft ook aan dat je samen met hem gelukkig wilt worden. Is het MET HEM gelukkig worden afhankelijk van het wel of geen kinderen krijgen? Dan is er iets niet helemaal in orde met je relatie.

En onthou 1 ding: Hoe moeilijk Gods weg ook kan zijn, Hij laat je niet alleen aanmodderen, maar gaat op die moeilijke weg Zelf voorop!
Cloudsadmirer
19-02-2010 / 15:58
RACE406!! Geef iemand aub de TIJD om te kijken naar wat God wèl geeft! De reactie die jij geeft gaat over dezelfde dingen als waarover zij een vraag stelt!

Met reacties als: begrijp me goed e.d. moet je voorzichtig zijn want je weet niet hoe begripvol of loos iemand is!
Race406
22-02-2010 / 15:12
@Rinske: Ik heb juist haar wat handvatten willen geven. Ze wilde zelf graag zoveel.... Begrijpelijk, maar ik proefde een beetje dat een gelukkig huwelijk afhangt van HAAR kijk op het huwelijk en van HAAR toekomstplannen. Dat is begrijpelijk, maar ook met een onvruchtbare partner kan een huwelijk heel erg goed zijn, en kun je door God op ongedachte wijze gebruikt worden in Zijn Koninkrijk!
Ik denk dat jij mijn reactie niet helemaal begreep... ;-)

Terug in de tijd

Ik zit altijd met een hoop gedachten op zaterdagavond. Ik studeer en heb een bijbaantje. Op beide plaatsen zitten weinig...
4 reacties
18-02-2011
Ik weet niet meer hoe m'n leven verder moet. Wat heeft mijn leven nog voor zin? Als je zo onverschillig bent geworden da...
geen reacties
18-02-2008
Ik ben getrouwd, gelukkig getrouwd. Ben lid van een behoudende gemeente. Heb een aantal goede vrienden. Eén daarvan is e...
geen reacties
18-02-2013
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering