Altijd twee keer naar de kerk moeten

Waarom is geloven zo moeilijk? Ik moet van mijn ouders zondags altijd twee keer naar de kerk. Ik ben het daar niet mee eens. Ik wil liever naar een andere kerk (ik zit nu in de Ger. Gem. en wil graag naar de PKN) maar mag dit niet van mij ouders. Ik heb het er met mijn ouders heel vaak over gehad. Ik voel me niet meer thuis in de Ger. Gem. Ik wil het liefst helemaal niet meer naar de kerk. Mijn ouders kunnen mij toch niet dwingen om te geloven wat zij geloven?

Inderdaad is het geloof een zaak die je niet kunt dwingen. Dat moet van binnenuit gaan. Het is vrijwillig of niet, maar niet tegen heug en meug. Toch hebben je ouders wel het beste met je voor en hun ouderlijk gezag gaat ook over het naar de kerk gaan. Zij hebben bij jouw doop een belofte afgelegd om je in de leer van de bijbel op te voeden. Daar hoort het naar de kerk gaan bij.

Wel of niet Ger. Gem. is blijkbaar niet je belangrijkste vraag, want je zou het liefst helemaal niet meer naar de kerk gaan. Als je met de kerk zou breken groeit je nageslacht zonder God en gebod op. Wil je dat? De weg van de kerk en het geloof is de weg naar het eeuwige leven. Juist onder de verkondiging van het Woord wil de Heere je hart inwinnen en het geloof werken. Geloof je wel dat er leven na dit leven is en dat ongelovigen voor eeuwig zonder God moeten leven in de rampzaligheid? Ik bedoel dit niet als bangmakerij, maar als een aansporing om er nog eens over na te denken.

Om op je laatste vraag terug te komen, geloven onder dwang is onmogelijk. De bijbel zegt wel: zoek de Heere en leef! Ik wens je veel sterkte toe met het nadenken over deze dingen.

Ds. C. G. Vreugdenhil