Om een relatie te beginnen en te onderhouden, hoe verhoudt zich dan de combinati...

Om een relatie te beginnen en te onderhouden, hoe verhoudt zich dan de combinatie gevoel voor de ander en je (gezond) verstand? Om dit duidelijker te maken: je kan wel heel veel voelen voor een ander, maar bang zijn dat het niet houdbaar is op de lange termijn omdat je heel verschillend denkt (andere interesses, denkniveau) en bent. En ook andersom: je kan je wel vertrouwd voelen bij de ander omdat je veel overeenkomsten hebt, maar niet 'genoeg' gevoel kent.

Het gevoel en verstand spelen allebei een rol in een relatie. Door een verliefdheid (sterke gevoelens) vòèl je je heel sterk aangetrokken tot die ene. Maar een verliefdheid komt niet als een complete verrassing uit de lucht vallen. Vaak heb je met je verstand al een soort van kaders gemaakt waar de geliefde aan moet voldoen: leeftijd, kerkelijke achtergrond, opleidingsniveau, enzv. Als je iemand ontmoet die daar aan voldoet, kun je zomaar ineens verliefd worden.

Als het goed is laat je je niet alleen maar op gevoel drijven, maar overleg je steeds bij zelf (op verstandelijk niveau dus) of dit het is wat je wil en ga je  er ook over nadenken hoe de toekomst samen er uit zal zien. Je zou kunnen zeggen dat in een relatie er zowel ruimte moet zijn voor het verstand als voor het gevoel. Niet alleen het een of alleen het ander want dan gaat het niet goed. Maar juist de combinatie van beide, waarin het ene moment het verstand misschien wat overheersend is en het andere moment het gevoel, is belangrijk. Je bent bang dat het niet houdbaar is op de lange termijn. Je schrijft niet waarom dat zo is, maar het is wel belangrijk om daar samen over te praten.

Alie Hoek-van Kooten