Niks snappen van Openbaring

Ik ben me al enige tijd aan het verdiepen in het boek Openbaring. Nou moet eerlijk bekennen dat ik er helemaal niks van snap. Alles lijkt tegenstrijdig, maar toch kan ik niet anders dan geloven wat er staat, want die tegenstrijdigheden zijn toch een gebrek van mijn menselijke capaciteit om het goddelijke te bevatten? Nou heb ik een paar vragen.

1: In Openbaring 12 lees ik dat de duivel en zijn engelen uit de hemel gegooid zijn en de gelovigen niet meer kan aanklagen bij God. Hij werd op de aarde gegooid. Hiervoor deed hij dat wel, maar wie precies? De mensen in de hemel of op aarde of beide? Klaagt hij ons nog aan? Wat hield de aanklacht in? Hoe kunnen wij die aanklacht hedendaags van ons hart af krijgen?

2: Verder gaat het in Openbaring veel over de draak en zijn macht op aarde (uitgaande dat dit gaat over zijn macht op aarde gezien de vele aardse beeldelementen). De draak gaat op aarde niet alleen te werk. Hij werkt als drietal. Zit er meer achter die drie? Probeert de macht van het kwaad de macht van het Leven na te bootsen? Of leg ik nu een verband dat er niet is?

3: Als we dit Bijbelboek lezen zijn er veel verschillende elementen in te vinden, zoals waarschuwing, maar ook vertroosting. Wat is nou de kern van Openbaring en in hoeverre zijn wij genoodzaakt hier dagelijks rekening mee te houden en hoe kunnen we dat het best doen? Ik bedoel, hoe moeten we kijken naar ontwikkelingen in de technologie en in onze samenleving?

Beste vriend of vriendin,

Het is niet verwonderlijk dat er veel vragen bij je opkomen als je je verdiept in het laatste Bijbelboek. Openbaring is geen boek dat je even leest. De beelden buitelen als het ware over elkaar heen. Zonder uitleg is het moeilijk om alles wat Johannes schrijft te begrijpen.
Je moet er echt de tijd voor nemen om de inhoud van Openbaring wat te begrijpen. Daarbij heb je een goede gids nodig. Ik wijs je daarvoor op de tweedelige uitleg van ds. R. van Kooten, “De dingen, die met haast moeten geschieden.” Het is niet meer nieuw te verkrijgen, maar wel antiquarisch. Tekst voor tekst wordt de inhoud van Openbaring uitgelegd.

Eén ding is duidelijk: Johannes schreef zijn boek als een troostboek voor de kerk van alle eeuwen: voor de Christenen in zijn eigen tijd en voor de gelovigen die na zijn tijd hun weg over de aarde zouden gaan.

Begrijpelijk dat je veel dingen als tegenstrijdig ervaart maar zo is het niet. Het boek Openbaring kent een duidelijke structuur: de brieven aan de zeven gemeenten, de zeven zegels, die geopend worden, de zeven bazuinen, die geblazen worden en de zeven schalen die worden geleegd. 

Je stelt een drietal gerichte vragen. Allereerst over Openbaring 12. Daarin wordt beschreven, hoe de duivel uit de hemel geworpen wordt. In de tijd van het Oude Testament had de duivel toegang tot de hemel. Dat weten we uit het boek Job en uit de nachtgezichten van de profeet Zacharias. Wanneer de Heere Jezus ten hemel is gevaren doet de duivel een poging Hem daaruit te slepen. Er ontbrandt dan een geweldige oorlog tussen de engelen van God en de demonen, de volgelingen van de duivel. Deze oorlog wordt door de duivel verloren en dan wordt hij definitief uit de hemel geworpen. Hij komt er nooit meer terug.
 

"In de tijd van het Oude Testament had de duivel toegang tot de hemel. Wanneer de Heere Jezus ten hemel is gevaren doet de duivel een poging Hem daaruit te slepen"

Van hem wordt gezegd, dat hij de mensen aanklaagt. Daarvan lezen we in één van de nachtgezichten van Zacharias. Daar zien we de hogepriester Jozua met vuile klederen, als teken van de zonde. De duivel klaagt Jozua aan; dat wil zeggen: hij wijst op zijn zonde en wil daarmee zeggen: Jozua kan niet zalig worden. Zijn aanklacht is zinloos: Jozua krijgt schone kleren aan, als teken van de vergeving van de zonden.

Met dat aanklagen gaat hij verder, ook nadat de Heere Jezus hem door Zijn lijden en sterven de kop heeft vermorzeld. Maar dat heeft geen enkele zin. Hij kan aanklagen wat hij wil, maar de zondaar die zijn toevlucht neemt tot Christus is veilig! Maar dat neemt niet weg dat hij tot het einde toe door zal gaan met zijn aanklachten. En hij kan het je verschrikkelijk moeilijk maken. Hij kan suggereren dat je geen genade bij God hebt en dus voor eeuwig verloren gaat. Sommige mensen die een zwakke geest hebben kan hij geweldig in het nauw drijven.

Je vraagt: hoe kom je dan van die aanklacht af? Wel, door te vluchten naar de Heere Jezus met de bede om vergeving van de zonden. En ook door de Bijbel op te slaan, waar je leest dat er genade is voor de grootste der zondaren. Daar kan de duivel niet tegen op!

Je tweede vraag betreft wat Johannes schrijft over de draak, het beest uit de zee en het beest uit de aarde. De draak is de eigenlijke anti-goddelijke macht die ons in Openbaring 12 wordt getekend. Hij wil het geboren Kind, de Heere Jezus, verslinden en vervolgt na deze vergeefse poging de Kerk. Met de draak wordt de duivel bedoeld. Deze heeft twee dienaren, de beide beesten uit Openbaring 13 die uitvoering geven aan de macht van de duivel. Ze ontvangen hun kracht van de draak. Het zijn dus andere wezens van de draak zelf.

Ze zijn zodanig op elkaar betrokken dat ze een soort ‘drie-eenheid’ vormen. Daar bootsen ze als het ware de Heere na. Alleen: waar de drie-enige God onze zaligheid op het oog heeft, wil deze drie-enige macht onze ondergang bewerken.

Na de angstaanjagende beschrijving van deze monsters volgt ineens het geweldige visioen van Openbaring 14: het Lam op de berg Sion.
 

"Openbaring is allereerst een troostboek. We lezen erin, dat de Heere door alle eeuwen heen Zijn Kerk in stand houdt"

Tenslotte vraag je naar de kern van Openbaring. Deze is niet in een enkel woord samen te vatten. Het boek is als een edelsteen, die op verschillende manieren schittert al naar gelang het licht dat er op valt. 

Allereerst is het een troostboek. We lezen erin, dat de Heere door alle eeuwen heen Zijn Kerk in stand houdt. Zo hebben de christenen van de eerste eeuwen het boek gelezen, zo mogen wij dat evenzeer doen.

Verder is het een boek vol waarschuwingen. De macht van de duivel wordt erin getekend, die ons op een grove of geniepige manier van God wil aftrekken. Dat komt openbaar in de aanvechtingen in het hart van de gelovige, maar ook in allerlei ontwikkelingen in wetenschap en cultuur.

In de derde plaats is er een dringend appèl: wees waakzaam. Waakzaam, om te letten op de tekenen der tijden die voorafgaan aan de wederkomst van de Heere Jezus. Maar evenzeer waakzaam als het gaat om de vele verleidende machten zoals Halloween en de vele ontwikkelingen in de wetenschap.

Dat betekent niet dat we alle gebeurtenissen één op één kunnen benoemen. Zo is het boek Openbaring niet bedoeld. We kunnen dus niet allerlei concrete voorspellingen en speculaties baseren op wat we lezen. We kunnen God in Zijn handelen niet narekenen.

Zo heeft het boek Openbaring verschillende ‘brandpunten’. En dat komt allemaal uiteindelijk samen in de belijdenis dat de Heere alle dingen: de loop van de geschiedenis, de macht van de duivel, de gang van de Kerk in Zijn hand heeft. Dat vindt zijn fundament in wat we lezen in Openbaring 5 over het Lam dat de geschiedenis tot zijn voleinding brengt. De kern is dan uiteindelijk het verzoenend werk van Christus, het Lam, staande als geslacht. Daar mag een zondaar, beladen met zijn schuld, de toevlucht toe nemen om op de pelgrimsweg, dikwijls vol van nood en angst, zijn troost te vinden in de Maranatharoep: Kom, Heere Jezus, kom spoedig!

Veel zegen gewenst bij de bestudering van dit indrukwekkende Bijbelboek.

Ds. W. Arkeraats