Toornig God of liefdevolle Vader

Mijn vriend komt uit de Gereformeerde Gemeenten en ik uit de Oud Gereformeerde Gemeenten. Samen hebben we belijdenis gedaan in de Ger. Gem. Doordat we niet in dezelfde plaats wonen, kerken we om het weekend in de OGG. In de Ger. Gem. vertelde een dominee dat als je God gaat leren kennen, dat je gaat zien dat Hij een liefdevolle Vader is. In de OGG vertelde de dominee juist dat je God gaat zien als een toornig God als je Hem gaat leren kennen. Hoe moeten wij het nu zien?

Beste jongeren,

Jullie stellen een heel mooie vraag, die niet alleen jongeren bezig houdt en tot denken zet, maar ook veel ouderen herkennen deze vraag. Wat is het Bijbelse Godsbeeld en wat is ons Godsbeeld. Zoals wij over God spreken en denken vinden we dat ook terug in de Bijbel, het Woord van onze God? Ik denk dat er een heel groot probleem ontstaat wanneer we (te) selectief in de Bijbel lezen. De geschiedenissen waarbij de Heere God als een beschikbaar Helper en Redder ons wordt bekendgemaakt, liggen dan aangenamer in ons gehoor en zijn fijner voor ons gevoel dan de God die toornt over de zonde en zondaren laat sterven in hun zonde.

Vooropgesteld, ik wil heel hoog beginnen, want ik weet me een klein, zondig mensje  tegenover onze heilige en heerlijke God. Hoe zouden we over een liefdevolle Vader kunnen en durven spreken, wanneer de Heere God Zichzelf zo niet had geopenbaard? Gods hart is opengegaan in het geven van Zijn Zoon, onze Heere Jezus Christus, aan deze verloren wereld om zondaren te redden en zalig te maken (Joh. 3:16). Zo hoog moeten we beginnen, in Gods hart, want buiten Jezus blijft er alleen een toornig God over, voor jullie en mezelf. Lees Gen. 3, Joh. 3, Rom. 3 en 2 Kor. 5 samen nog eens rustig door. Begrijp je dat ik jullie vraag niet kan en wil beantwoorden buitenom de Heere Jezus?

Hoe moeten we het nu zien? Ik ga niet de ene predikant tegenover de ander plaatsen om dan een conclusie te trekken. Je moet beide preken gehoord hebben om een evenwichtige mening te kunnen vormen. Wel blijft staan dat als je God leert kennen de een zegt, dat je dan gaat zien dat God een liefdevolle Vader is en de ander een toornig God. Voor jullie spreekt dat elkaar tegen. Maar spreekt dat elkaar ook echt tegen? Hoe en wanneer komen die bij elkaar? Ik kan het niet genoeg benadrukken, alleen door het geloof in onze Heere Jezus Christus. De bekering tot God en het geloof in de Heere Jezus is geen stappenplan. Wel blijft heel Bijbels dat er maar één oorzaak is dat we God niet kennen als een liefdevolle Vader: jullie en mijn zonde. Zonde maakt altijd scheiding tussen God en ons. 

Wanneer Adam en Eva met God breken worden ze bang en kruipen ze weg. Scheiding tussen God en twee bange mensjes, door eigen schuld en voor eeuwig. En toch: onze God is barmhartig en genadig. Hij belooft de eeuwigdurende vijandschap tussen het slangenzaad en het vrouwenzaad (Gen 3:15). Toen al klonk het, al is het nog geen heldere Ster: want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon wilde geven aan deze wereld. Zijn Zoon, de enig begaanbare weg van het zondaarshart naar Gods hart. En God laat dat ook zien. Het is zo ontroerend dat onze God Zelf voor deze twee weggelopen mensjes kleren gaat maken. Matthew Henry zegt dan: God onterft hen niet, maar zorgt voor hen als een teder Vader, ze krijgen voedsel en kleren. Hun naaktheid was hun schande, die ze probeerden te bedekken met wat vijgenboombladeren, maar God prikt daar dwars doorheen. God Zelf bedekt hun schande (Gen. 3:21). Hoe? 

Om de schande van hun naaktheid te bedekken moest er bloed vloeien, toen al. God bedekte de schande van Adam en Eva ten koste van het offer, een dier dat geslacht moest worden. Op grond van dat offer kregen ze bedekking voor God. Het offer was voor God, de bedekking voor de mens. Zo heeft Jezus Zich geofferd tot een liefelijke reuk voor God opdat wij ons met Zijn verzoenend lijden en sterven zouden bekleden, want het kleed van Jezus’ gerechtigheid bedekt al onze zonden. Daarom lees je in Rom. 13:14: maar doet aan de Heere Jezus Christus. In je strijd tegen jezelf, je zonde, je ongeloof, je wereldzin, Jezus aandoen als een kleed. Wat denk je, toen Adam en Eva deze liefdevolle zorg van God ontvingen, zullen ze verwonderd en blij geweest zijn. God had hen rechtvaardig kunnen doden en ze kregen het leven met een heerlijke belofte. Als een verloren zoon en dochter kregen ze van God, hun Maker, nieuwe kleren. Zou God voor hen geen liefdevolle Vader geweest zijn?
 
Hoe moeten we het nu zien? In het antwoord heb ik reeds gezegd dat de bekering tot God en het geloof in de Heere Jezus Christus geen stappenplan is. De Heilige Geest is zo veelkleurig in Zijn leiding om zondaren tot Jezus te brengen. Zijn de bekeringen in de Bijbel niet verrassend veelkleurig? Is de bekering van Abraham gelijk aan die van Johannes, de bekering van Manasse gelijk aan die van Paulus? Is Jacob niet totaal anders geleid dan Lydia? Onze God is zo groot dat Hij Zich niet laat voorschrijven, maar laat aanbidden in Zijn wondere opzoekende liefde, Die Hij uitstort in zondaarsharten. Hoor je Gods liefdevolle stem? Deze is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb, hoort Hem! (Math. 17:5). En naar Jezus luisteren, is Hem gehoorzamen en Hem volgen. Hoe? De zonden van je hart en leven belijden en vluchten tot Jezus, met heimwee naar je God. Neem mijn leven, laat het Heer’, toegewijd zijn aan Uw eer. Vergeef mij al mijn zonden, die Uw hoogheid schonden. Zou dat geen droefheid naar God zijn (2 Kor. 7:10)?

In de bekering tot God blijven we heel dicht bij Gods eigen Woord en ver van allerlei beschrijvingen die, hoe goed bedoeld ook, toch een bepaalde systematiek voorschrijven. Een systematiek die zo maar kan ontaarden in een vorm van dwangmatigheid, dat wij God gaan voorschrijven hoe Hij moet handelen met ons. Is onze God daar niet te groot, te heilig en te heerlijk voor? God wil aangebeden en niet begrepen worden. Kom, laten wij aanbidden, onze God en Koning!

Hoe wordt Gods toorn over mijn zonde gestild? Zien op Jezus, Die aan het vloekhout van het kruis moest klagen: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? Opdat verlaters van God, weglopers, nooit meer van God verlaten zouden worden. God, Die om mijn zonde mij moest doden, maar als een teder Vader mij bekleed met het kleed van Jezus verzoenend lijden en sterven, zoals Adam en Eva. Hoe ontmoet ik dan een liefdevolle Vader? Zien op Jezus, Die aan het vloekhout van het kruis bad: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. Wij, die door onze zonde Jezus aan het kruis brachten, mogen horen van vergevende liefde. Gods toorn verdiend en Vaderlijke liefde ontvangen. Begrijp je dan dat het geloof gaat zingen van deze Zaligmaker:

Diep, o God, in 't stof gebogen,
schuldig voor Uw hoog gericht,
vloeien tranen uit onz ogen,
dekt de schaamt' ons aangezicht.
't Zondig stof ontvangt genâ'.
Jezus sterft op Golgotha!
Voor een wereld, diep verloren,
geeft God Zijne Eengeboren’.

Om van zond' ons te bevrijden,
stierf Gods Zoon de wreedste dood;
wie zijn hart Hem toe wil wijden,
houde, wat Zijn mond gebood.
Hoe de zond' ons ooit omring',
Jezus, dat Uw liefd' ons dring';
woudt G' uit liefde voor ons sneven,
dat wij eeuwig voor U leven!

Jezus, Uw verzoenend sterven
blijft het rustpunt van ons hart.
Als wij alles, alles derven,
blijft Uw liefd' ons bij in smart.
Och, wanneer mijn oog eens breekt,
't angstig doodzweet van mij leekt, 
dat Uw bloed mijn hoop dan wekke
en mijn schuld voor God bedekke.

Vader, vol van mededogen,
zie ons arme zondaars, aan;
sla op ons Uw vriend'lijk' ogen!
Jezus heeft voor ons voldaan.
Ja, Hij heeft voor ons voldaan, God
neemt ons als zondaars aan;
't zelfde recht, dat Hem deed sneven,
schenkt ons 't eeuwig zalig leven.

Kom jonge mensen tot deze Redder en Heiland. Er is geen tegenstelling tussen een toornig God en een liefdevolle Vader. Zodra je het wil begrijpen loop je vast. God zegt tegen jullie: Luister naar Mijn Zoon, in Hem is mijn toorn gestild. Met al je zonden en zorgen, zien op Jezus is leven tot in eeuwigheid. Nooit heeft Hij één zondaar weggestuurd, die zijn verloren leven bij Hem bracht. Hij biedt jullie Zijn vriendschap aan en die Jezus heeft, heeft genoeg, voor eeuwig genoeg. Kom dan tot Hem zoals je bent met de schreeuw in je hart: ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp.

Hartelijke groet,
C. A. Hoekman